Pönkhagfræði 16. ágúst 2007 00:01 Eftir því sem ég kemst næst er gott að græða, en slæmt að tapa. Þessa þulu tuldrar nútímamaðurinn fyrir munni sér. Samt tapa allir á endanum í gröfinni, en það er víst önnur saga. Þangað til er hámarksgróði eina markmiðið og skiptir þá litlu hvort þrælahald komi við sögu eða ekki. Verst er bara hvað gróði og gróðapungar eru leiðinleg fyrirbæri. Fréttir af gróða einhverra gróðapunga eru drepleiðinlegar og manni er alveg sama þótt Oddaflug fari upp fyrir Gnúp, eins og ég las í blaði í fyrradag. Á meðan bæði Oddaflug og Gnúpur stuðla ekki að öðru en fokdýrum flugfarmiðum gæti manni ekki verið meira sama hvor á meira í FL-grúpp. Fyrir viku dó náungi sem hét Tony Wilson. Hans hagfræði var pönk. Hann kom Manchester á tónlistarkortið og er alræmdur fyrir að tapa peningum. Hann stofnaði Factory-útgáfuna og tapaði stíft með því að gefa út bönd sem fáir vildu hlusta á í bland við bönd eins og Joy Division og Happy Mondays, sem fleiri vildu hlusta á. Hann gerði aldrei skriflega samninga við listamenn og skipti innkomu 50/50 á milli fyrirtækis og listamanna. Mest selda platan er smellurinn Blue Monday með New Order. Umslag plötunnar var svo dýrt í framleiðslu að það var tap á hverju einasta eintaki. Platan seldist og seldist og endaði sem mest selda 12" plata sögunnar svo það varð auðvitað stórtap á laginu. Samt datt Tony ekki í hug að láta framleiða ódýrara umslag því hann virti óskir hönnuðarins! Plata með Happy Mondays var síðasti naglinn í líkkistu Factory. Hún var tekin upp á Barbados því söngvarinn, Shaun Ryder, var forfallinn heróínfíkill og Barbados þótti ákjósanlegur upptökustaður því þar var víst ekkert heróín. Þar var hins vegar allt flæðandi í kókaíni sem Shaun skipti yfir í og lét fyrirtækið blæða. Ekki gekk Tony betur að græða á skemmtistaðnum sínum, Hacienda. Þetta var á alsæluárunum svo enginn vildi annað en ókeypis vatn á barnum. Mottó Tonys var „Some people make money, others make history". Hann varð 57 ára og lífshlaups hans verður minnst sem endalausrar raðar af skemmtilegum sögum - jafnvel flestum sönnum. Í gröfinni er það örugglega ekkert verri eftirskrift en að hafa komist upp fyrir Gnúp. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dr. Gunni Mest lesið Ert þú þessi hálfviti? Guðrún Tinna Ólafsdóttir Skoðun Enn einn landsbyggðarskatturinn á íbúa Austurlands Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Kristín Dröfn Halldórsdóttir Skoðun Nemendur okkar eiga meira skilið en tölu Fiona Oliver,Yrsa Rós Brynjudóttir Skoðun „Noregur hefur aðildarviðræður við Evrópusambandið“ Gunnar H. Garðarsson Skoðun Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun Þegar reikniformúla verður að ráðningarþaki sjúkraliða Sandra B. Franks Skoðun 66 milljónir verða að 477 milljónum! Runólfur Ágústsson Skoðun Fatlaðir henda hækjum og blindir fá sýn núna Aðalsteinn Júlíus Magnússon Skoðun Hver borgar þegar borgin sparar? Kári Sigurðsson Skoðun Segjum JÁ til að styrkja frelsi okkar og fullveldi Þorkell Helgason Skoðun
Eftir því sem ég kemst næst er gott að græða, en slæmt að tapa. Þessa þulu tuldrar nútímamaðurinn fyrir munni sér. Samt tapa allir á endanum í gröfinni, en það er víst önnur saga. Þangað til er hámarksgróði eina markmiðið og skiptir þá litlu hvort þrælahald komi við sögu eða ekki. Verst er bara hvað gróði og gróðapungar eru leiðinleg fyrirbæri. Fréttir af gróða einhverra gróðapunga eru drepleiðinlegar og manni er alveg sama þótt Oddaflug fari upp fyrir Gnúp, eins og ég las í blaði í fyrradag. Á meðan bæði Oddaflug og Gnúpur stuðla ekki að öðru en fokdýrum flugfarmiðum gæti manni ekki verið meira sama hvor á meira í FL-grúpp. Fyrir viku dó náungi sem hét Tony Wilson. Hans hagfræði var pönk. Hann kom Manchester á tónlistarkortið og er alræmdur fyrir að tapa peningum. Hann stofnaði Factory-útgáfuna og tapaði stíft með því að gefa út bönd sem fáir vildu hlusta á í bland við bönd eins og Joy Division og Happy Mondays, sem fleiri vildu hlusta á. Hann gerði aldrei skriflega samninga við listamenn og skipti innkomu 50/50 á milli fyrirtækis og listamanna. Mest selda platan er smellurinn Blue Monday með New Order. Umslag plötunnar var svo dýrt í framleiðslu að það var tap á hverju einasta eintaki. Platan seldist og seldist og endaði sem mest selda 12" plata sögunnar svo það varð auðvitað stórtap á laginu. Samt datt Tony ekki í hug að láta framleiða ódýrara umslag því hann virti óskir hönnuðarins! Plata með Happy Mondays var síðasti naglinn í líkkistu Factory. Hún var tekin upp á Barbados því söngvarinn, Shaun Ryder, var forfallinn heróínfíkill og Barbados þótti ákjósanlegur upptökustaður því þar var víst ekkert heróín. Þar var hins vegar allt flæðandi í kókaíni sem Shaun skipti yfir í og lét fyrirtækið blæða. Ekki gekk Tony betur að græða á skemmtistaðnum sínum, Hacienda. Þetta var á alsæluárunum svo enginn vildi annað en ókeypis vatn á barnum. Mottó Tonys var „Some people make money, others make history". Hann varð 57 ára og lífshlaups hans verður minnst sem endalausrar raðar af skemmtilegum sögum - jafnvel flestum sönnum. Í gröfinni er það örugglega ekkert verri eftirskrift en að hafa komist upp fyrir Gnúp.
Enn einn landsbyggðarskatturinn á íbúa Austurlands Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Kristín Dröfn Halldórsdóttir Skoðun
Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun
Enn einn landsbyggðarskatturinn á íbúa Austurlands Dagmar Ýr Stefánsdóttir,Kristín Dröfn Halldórsdóttir Skoðun
Lygar um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og aðildarviðræður við Evrópusambandið Kristín Vala Ragnarsdóttir Skoðun