Hlátur í huga Páll Baldvin Baldvinsson skrifar 13. október 2009 08:35 Ég er að hugsa um að fara á hlátursnámskeið," sagði hann ákveðinn og svipti skyrtu út úr skápnum. Honum var greinilega enginn hlátur í hug. "Ókei," sagði ég. "Þarftu þess?" Hann sneri sér að mér grafalvarlegur á svip og sagði dimmum rómi: "Þetta er sko ekkert djók lengur." Það mátti alveg samsinna því. Maðurinn var enn blár eftir tuttugu kílómetra á belti, sturtan hafði ekkert náð honum niður, og nú var hann tekinn að klæða sig með snörpum handtökum. Ég vissi ekki betur en hann væri þokkalega lukkulegur í sínu starfi, pólitískt meðvitaður með svona heldur íhaldssama vinstrigræna slikju á flestum hlutum og húmor eftir því. Ég fór allt í einu að rifja upp hvernig hlátur hann gaf frá sér. Þeir eru jú mismunandi eins og þú hefur tekið eftir, mismunandi trekktir og djúpir, sumir fliss, aðrir skellur, hlakkandi eins og hýenugelt, hlátursöskur eru til sem fá blóðið í nálægum til að frjósa: er HÚN hér? En ég mundi bara ekki hvernig hann hló. Hlátursnámskeið gerði lítið annað en stuðla að ofneyslu á súrefni, ofmetta mann á skammri stund, jafnvel þótt manni væri ekki hlátur í hug. Alla vega ekki honum. Sjálfur kunni ég betri ráð en námskeiðahald. Það var bara að hitta rétta fólkið og hlæja saman. Hlátursnámskeiðið gat svo sem verið ágæt viðbót: maður hafði nú farið á mörg námskeið gegnum tíðina, dansnámskeiðin stóðu ekki lengi og skiluðu litlum árangri í bæ sem var svo mikið þorp að þar var ekki til sæmilega loftaður danssalur. Hlátursnámskeið - því ekki það? Hugmyndin var ítrekuð þegar ég rakst á hann strax aftur þegar út var komið við eina af þessum sjoppum sem bæjarstjórnir koma svo haganlega fyrir í næsta nágrenni við sundstaði og líkamsræktarstöðvar. Hann var að koma pylsu uppí sig af slíkum ákafa að ég átti von á að hún styngist út um nefið á honum, svo miklu var hann búinn að koma inn í gúlana á sér. Hann talaði eitthvað með þessari matarinntöku um að koma sér í andlegt form, heyrðist mér. En ég varð að fara, náði ekki síðustu hvatningunni að ég ætti að fara í endurhæfingu með honum til að geta séð það broslega í stöðunni og hlegið svo hjartanlega með honum að öllu saman. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Páll Baldvin Baldvinsson Mest lesið Nýtt mat AGS á upptöku evru fyrir Ísland Dagur B. Eggertsson Skoðun Geðþóttaákvörðun barna- og menntamálaráðherra? Kristín Björnsdóttir Skoðun Ísland hefur borgað meira í vexti en Grikkland og Ítalía síðustu 25 ár Egill Almar Ágústsson Skoðun Til hvers erum við að breyta námsmatinu? Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Sleggjudómar ráðherra Sveinn Óskar Sigurðsson Skoðun Þegar sumarnámskeið eru ekki raunhæfur valkostur Aldís Sif Bjarnhéðinsdóttir Skoðun Af hverju segi ég nei í lok ágúst? Steingrímur J. Sigfússon Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun Já til að sjá er af og frá Ólafur Hannesson Skoðun Evrópa eða Bandaríkin? Snorri Ásmundsson Skoðun
Ég er að hugsa um að fara á hlátursnámskeið," sagði hann ákveðinn og svipti skyrtu út úr skápnum. Honum var greinilega enginn hlátur í hug. "Ókei," sagði ég. "Þarftu þess?" Hann sneri sér að mér grafalvarlegur á svip og sagði dimmum rómi: "Þetta er sko ekkert djók lengur." Það mátti alveg samsinna því. Maðurinn var enn blár eftir tuttugu kílómetra á belti, sturtan hafði ekkert náð honum niður, og nú var hann tekinn að klæða sig með snörpum handtökum. Ég vissi ekki betur en hann væri þokkalega lukkulegur í sínu starfi, pólitískt meðvitaður með svona heldur íhaldssama vinstrigræna slikju á flestum hlutum og húmor eftir því. Ég fór allt í einu að rifja upp hvernig hlátur hann gaf frá sér. Þeir eru jú mismunandi eins og þú hefur tekið eftir, mismunandi trekktir og djúpir, sumir fliss, aðrir skellur, hlakkandi eins og hýenugelt, hlátursöskur eru til sem fá blóðið í nálægum til að frjósa: er HÚN hér? En ég mundi bara ekki hvernig hann hló. Hlátursnámskeið gerði lítið annað en stuðla að ofneyslu á súrefni, ofmetta mann á skammri stund, jafnvel þótt manni væri ekki hlátur í hug. Alla vega ekki honum. Sjálfur kunni ég betri ráð en námskeiðahald. Það var bara að hitta rétta fólkið og hlæja saman. Hlátursnámskeiðið gat svo sem verið ágæt viðbót: maður hafði nú farið á mörg námskeið gegnum tíðina, dansnámskeiðin stóðu ekki lengi og skiluðu litlum árangri í bæ sem var svo mikið þorp að þar var ekki til sæmilega loftaður danssalur. Hlátursnámskeið - því ekki það? Hugmyndin var ítrekuð þegar ég rakst á hann strax aftur þegar út var komið við eina af þessum sjoppum sem bæjarstjórnir koma svo haganlega fyrir í næsta nágrenni við sundstaði og líkamsræktarstöðvar. Hann var að koma pylsu uppí sig af slíkum ákafa að ég átti von á að hún styngist út um nefið á honum, svo miklu var hann búinn að koma inn í gúlana á sér. Hann talaði eitthvað með þessari matarinntöku um að koma sér í andlegt form, heyrðist mér. En ég varð að fara, náði ekki síðustu hvatningunni að ég ætti að fara í endurhæfingu með honum til að geta séð það broslega í stöðunni og hlegið svo hjartanlega með honum að öllu saman.
Ísland hefur borgað meira í vexti en Grikkland og Ítalía síðustu 25 ár Egill Almar Ágústsson Skoðun
Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun
Ísland hefur borgað meira í vexti en Grikkland og Ítalía síðustu 25 ár Egill Almar Ágústsson Skoðun
Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson Skoðun