Maður skiptir ekki við hrotta Kolbeinn Óttarsson Proppé skrifar 1. júní 2010 09:06 Jæja. Þá hefur Ísraelum tekist að ganga fram af manni einu sinni enn. Ekki vegna þess að maður hafi til þeirra miklar væntingar; þeir hafa fyrir löngu sýnt að þeir láta sér fátt fyrir brjósti brenna. En einhvern veginn bjóst maður ekki við að þeir sykkju eins lágt og raun ber vitni. En kannski átti maður ekki að verða hissa, ekki þegar Ísraelar eru annars vegar. Þeir hafa áratugum saman farið sínu fram algjörlega óáreittir fyrir botni Miðjarðarhafs. Raunar hefur sá stuðningur sem þeir hafa notið frá Bandaríkjunum verið þeim hvatning til frekari óhæfuverka. Getuleysi alþjóðasamfélagsins til að taka á stöðugum brotum þeirra á alþjóðasamskiptum er okkur öllum til skammar. Því þó stóru leikendur á vettvangi alþjóðlegra stjórnmála slái tóninn, er grimmúðleg meðferð Ísraela á Palestínumönnum á ábyrgð heimsins alls. Líka okkar Íslendinga. Það er þannig á ábyrgð stjórnvalda að gera nú loksins eitthvað þegar kemur að glæpum Ísraela. Ekkert minna en slit á stjórnmálasamstarfi er rétt svar við því að ráðast um borð í skip á alþjóðlegu hafsvæði. Alþjóðasamfélagið hefur tekið höndum saman til að verjast árásum sómalískra sjóræningja. Af hverju ættu ísraelskir sjóræningjar að njóta annarrar meðferðar? Skömm íslenskra ráðherra verður því lengi í minnum höfð ef á að halda áfram eins og ekkert hafi í skorist gagnvart Ísrael. Þó Ísland sé ekki stórt land - og að blessunarlega hafi trú landsmanna á eigin ofurmennsku beðið hnekki - þá yrðu það ekkert minna en stórtíðindi ef vestrænt ríki sliti stjórnmálasamstarfi við Ísrael vegna árásarinnar á skipalestina. Það yrði meiri háttar áfall fyrir utanríkisstefnu Ísraela og yrði ráðamönnum um allan heim hvatning til svipaðra aðgerða. Almenningur í löndum heimsins hefði þannig fordæmi til að benda á. Ef ríkisstjórnin meinar eitthvað með sínum fallegu orðum um frið og baráttu gegn ranglæti þá er búið að slíta stjórnmálasamstarfinu um það leyti sem lesendur renna yfir þessar línur. Það á ekkert að vera að flækja þessi mál og flétta inn í flókin alþjóðleg samskipti og hagsmuni. Maður skiptir ekki við hrotta og gefur þau skilaboð út án nokkurra vandkvæða. Ef ríkisstjórnin ætlar hins vegar að grípa til einhverra málamyndaaðgerða eins og að senda út pappírssnifsi eða harma morðin þá hefur hún brugðist hugsjón friðar og mannúðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbeinn Óttarsson Proppé Mest lesið Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun
Jæja. Þá hefur Ísraelum tekist að ganga fram af manni einu sinni enn. Ekki vegna þess að maður hafi til þeirra miklar væntingar; þeir hafa fyrir löngu sýnt að þeir láta sér fátt fyrir brjósti brenna. En einhvern veginn bjóst maður ekki við að þeir sykkju eins lágt og raun ber vitni. En kannski átti maður ekki að verða hissa, ekki þegar Ísraelar eru annars vegar. Þeir hafa áratugum saman farið sínu fram algjörlega óáreittir fyrir botni Miðjarðarhafs. Raunar hefur sá stuðningur sem þeir hafa notið frá Bandaríkjunum verið þeim hvatning til frekari óhæfuverka. Getuleysi alþjóðasamfélagsins til að taka á stöðugum brotum þeirra á alþjóðasamskiptum er okkur öllum til skammar. Því þó stóru leikendur á vettvangi alþjóðlegra stjórnmála slái tóninn, er grimmúðleg meðferð Ísraela á Palestínumönnum á ábyrgð heimsins alls. Líka okkar Íslendinga. Það er þannig á ábyrgð stjórnvalda að gera nú loksins eitthvað þegar kemur að glæpum Ísraela. Ekkert minna en slit á stjórnmálasamstarfi er rétt svar við því að ráðast um borð í skip á alþjóðlegu hafsvæði. Alþjóðasamfélagið hefur tekið höndum saman til að verjast árásum sómalískra sjóræningja. Af hverju ættu ísraelskir sjóræningjar að njóta annarrar meðferðar? Skömm íslenskra ráðherra verður því lengi í minnum höfð ef á að halda áfram eins og ekkert hafi í skorist gagnvart Ísrael. Þó Ísland sé ekki stórt land - og að blessunarlega hafi trú landsmanna á eigin ofurmennsku beðið hnekki - þá yrðu það ekkert minna en stórtíðindi ef vestrænt ríki sliti stjórnmálasamstarfi við Ísrael vegna árásarinnar á skipalestina. Það yrði meiri háttar áfall fyrir utanríkisstefnu Ísraela og yrði ráðamönnum um allan heim hvatning til svipaðra aðgerða. Almenningur í löndum heimsins hefði þannig fordæmi til að benda á. Ef ríkisstjórnin meinar eitthvað með sínum fallegu orðum um frið og baráttu gegn ranglæti þá er búið að slíta stjórnmálasamstarfinu um það leyti sem lesendur renna yfir þessar línur. Það á ekkert að vera að flækja þessi mál og flétta inn í flókin alþjóðleg samskipti og hagsmuni. Maður skiptir ekki við hrotta og gefur þau skilaboð út án nokkurra vandkvæða. Ef ríkisstjórnin ætlar hins vegar að grípa til einhverra málamyndaaðgerða eins og að senda út pappírssnifsi eða harma morðin þá hefur hún brugðist hugsjón friðar og mannúðar.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun