Ekkert hefur breyst Svavar Hávarðsson skrifar 6. mars 2012 06:00 Þegar ég flosnaði upp úr námi á sínum tíma hafði ég ekki klárað helminginn af þeim einingum sem mér bar að skila til stúdentsprófs á félagsfræðibraut Menntaskólans á Egilsstöðum. Hafði ég þó „stundað námið" í fjögur ár í það heila. Eftir nokkur ár á togara settist ég svo aftur veturlangt á skólabekk á Selfossi og kláraði það sem ég átti eftir, enda hafði ég þá nýlega fengið þá flugu í höfuðið að Háskóli Íslands væri eitthvað fyrir mig. Ég hafði því skýrt markmið og ég lagði mig fram. Þann vetur komst ég að því að það kemur sér vel í prófum að mæta í tíma og frumlesa ekki námsefnið nóttina áður. Þýska er gott dæmi, í þessu samhengi. Stærðfræði er annað. Þegar í háskólann var komið tóku sig upp gamlir siðir. Það skal bara viðurkennt að brennivín og kvennafar höfðu meira aðdráttarafl heldur en Aðferðir I. Öldurhúsin höfðu þennan fyrsta vetur vinninginn yfir skólastofunni og eftirtekjan í samræmi við það. Þegar frá leið endurtók sagan sig hins vegar og árangurinn batnaði í samræmi við ástundun. Nú berast fréttir af því að nýnemar við Háskóla Íslands taki nám sitt ekki alvarlega. Af þessu hafa kennarar háskólans áhyggjur og spyrja sig hvað veldur. Menn vísa til þess að áhugi nýnema hafi sjaldan eða aldrei verið eins lítill og nú, og reyndar má skilja það af tali háskólamanna að ný samskiptatækni leiki stórt hlutverk í því að afvegaleiða ungt fólk. Ég held ekki. Ég held reyndar að ekkert hafi breyst. Á öllum tímum er það einfaldlega þannig að ungt fólk hefur meiri áhuga á rassinum á samnemendum sínum en því sem er verið að reyna að miðla í skólastofu. Og að skemmta sér í hópi jafnaldra sinna. Það var þannig þegar kennarar háskólans hófu nám, það var þannig þegar ég hóf nám og það verður þannig næsta haust, og svo öll árin eftir það. Það sem háskólamenn eiga að einbeita sér að er ekki áhugi eða áhugaleysi ungu kynslóðarinnar. Hún sér um sig sjálf. Hins vegar á það að vera verkefni háskólamanna að bjóða unga fólkinu fjölbreytta og góða kosti til náms. Góðan háskóla sem stenst alþjóðlegan samanburð. Unga fólkið sem mun nýta þau tækifæri á hverjum tíma mun sanna sig. Sannið bara til. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Svavar Hávarðsson Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson Skoðun
Þegar ég flosnaði upp úr námi á sínum tíma hafði ég ekki klárað helminginn af þeim einingum sem mér bar að skila til stúdentsprófs á félagsfræðibraut Menntaskólans á Egilsstöðum. Hafði ég þó „stundað námið" í fjögur ár í það heila. Eftir nokkur ár á togara settist ég svo aftur veturlangt á skólabekk á Selfossi og kláraði það sem ég átti eftir, enda hafði ég þá nýlega fengið þá flugu í höfuðið að Háskóli Íslands væri eitthvað fyrir mig. Ég hafði því skýrt markmið og ég lagði mig fram. Þann vetur komst ég að því að það kemur sér vel í prófum að mæta í tíma og frumlesa ekki námsefnið nóttina áður. Þýska er gott dæmi, í þessu samhengi. Stærðfræði er annað. Þegar í háskólann var komið tóku sig upp gamlir siðir. Það skal bara viðurkennt að brennivín og kvennafar höfðu meira aðdráttarafl heldur en Aðferðir I. Öldurhúsin höfðu þennan fyrsta vetur vinninginn yfir skólastofunni og eftirtekjan í samræmi við það. Þegar frá leið endurtók sagan sig hins vegar og árangurinn batnaði í samræmi við ástundun. Nú berast fréttir af því að nýnemar við Háskóla Íslands taki nám sitt ekki alvarlega. Af þessu hafa kennarar háskólans áhyggjur og spyrja sig hvað veldur. Menn vísa til þess að áhugi nýnema hafi sjaldan eða aldrei verið eins lítill og nú, og reyndar má skilja það af tali háskólamanna að ný samskiptatækni leiki stórt hlutverk í því að afvegaleiða ungt fólk. Ég held ekki. Ég held reyndar að ekkert hafi breyst. Á öllum tímum er það einfaldlega þannig að ungt fólk hefur meiri áhuga á rassinum á samnemendum sínum en því sem er verið að reyna að miðla í skólastofu. Og að skemmta sér í hópi jafnaldra sinna. Það var þannig þegar kennarar háskólans hófu nám, það var þannig þegar ég hóf nám og það verður þannig næsta haust, og svo öll árin eftir það. Það sem háskólamenn eiga að einbeita sér að er ekki áhugi eða áhugaleysi ungu kynslóðarinnar. Hún sér um sig sjálf. Hins vegar á það að vera verkefni háskólamanna að bjóða unga fólkinu fjölbreytta og góða kosti til náms. Góðan háskóla sem stenst alþjóðlegan samanburð. Unga fólkið sem mun nýta þau tækifæri á hverjum tíma mun sanna sig. Sannið bara til.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun