Þangað til takmarkinu er náð Steinunn Stefánsdóttir skrifar 13. febrúar 2013 06:00 Um helgina urðu þau tímamót í starfi Kvennaathvarfsins að það flutti í nýtt húsnæði sem er bæði stærra og hentugra fyrir starfsemina en húsið sem áður hýsti athvarfið. Í húsinu sem flutt var úr um helgina voru aðeins fjögur svefnherbergi en fyrir kom að í húsinu gistu yfir 20 konur og börn. Raunveruleikinn hefur allt of oft verið sá að dvalarkonur hafa ekki átt einkarými fyrir sig og börn sín í athvarfinu. Þetta hafa konurnar gert sér að góðu enda á kona sem leitað hefur í kvennaathvarf yfirleitt ekki í önnur hús að venda. Sú raun ætti þó að vera næg að yfirgefa heimili sitt vegna ofbeldis þótt ekki bíði að deila herbergi með vandalausum. Fjölgun svefnherbergja í Kvennaathvarfinu er því gríðarleg bót því í nýja húsinu ætti það að heyra til algerra undantekninga að dvalarkonur geti ekki hreiðrað um sig í sérherbergi eða aðeins með sínum börnum. Öll önnur aðstaða batnar einnig. Baðherbergjum fjölgar og hópastarf sem hefur verið á hrakhólum í þrengslum undanfarinna ára fær samastað. Þá gefur augaleið að rýmri og betri aðstaða bæði fyrir dvalarkonur og börn þeirra gerir lífið í athvarfinu bærilegra. Þá ber að fagna sérstaklega að aðgengi fyrir hreyfihamlaða er nú betra en áður hefur verið í athvarfinu. Sem fyrr stendur gjafa- og söfnunarfé undir kostnaði við að bæta húsakost athvarfsins enda hefur Kvennaathvarfið notið rausnar almennings allt frá stofnun þess fyrir rúmlega 30 árum. Ef þess stuðnings nyti ekki við væru aðstæður Samtaka um kvennaathvarf til þess að bæta húsakostinn mun erfiðari. ?En það er náttúrulega bölvuð vitleysa að byggja svona hús, það hlýtur að vera hægt að gera þetta öðruvísi,? er á Facebook-síðu athvarfsins haft eftir einum smiðnum sem vann að endurbótum nýja húsnæðisins. Það er auðvitað hverju orði sannara. Það er dapurlegt að á árinu 2013 skuli vera þörf fyrir risastórt hús fyrir konur og börn sem þurfa að yfirgefa eigið heimili vegna ofbeldis sem þau eru beitt af hálfu sinna nánustu. Undirliggjandi markmið hlýtur jú alltaf að vera að ?gera þetta öðruvísi?, að einn góðan veðurdag verði með fullkominni vissu hægt að leggja niður starfsemi kvennaathvarfa. Sá dagur er hins vegar ekki alveg í augsýn. Um það vitnar aðsókn í dvalar- og viðtalsþjónustu Kvennaathvarfsins. Meðan svo er verður athvarfið að dafna, bæði þannig að húsnæði þess svari kalli tímans og einnig sú starfsemi sem fram fer innan veggjanna og miðar að því að styðja konur til lífs án ofbeldis. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Stefánsdóttir Mest lesið Hverjir unnu þorskastríðin? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Sá maður sem ég sá á skjánum var ekki ég Gísli Hrafn Gunnarsson Skoðun Excel-heilafúinn í Ráðhúsinu: Þegar tónlistarnám varð munaðarvara Jónas Sen Skoðun Við erum að selja loftslagsmálin vitlaust Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki aðeins um lækna heldur líka um sjúklinga Ingrid Kuhlman Skoðun Andleg heilsa ungs fólks Héðinn Unnsteinsson Skoðun Ég vel hattana sjálf Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðargrafreitur sem ekki varð Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Um helgina urðu þau tímamót í starfi Kvennaathvarfsins að það flutti í nýtt húsnæði sem er bæði stærra og hentugra fyrir starfsemina en húsið sem áður hýsti athvarfið. Í húsinu sem flutt var úr um helgina voru aðeins fjögur svefnherbergi en fyrir kom að í húsinu gistu yfir 20 konur og börn. Raunveruleikinn hefur allt of oft verið sá að dvalarkonur hafa ekki átt einkarými fyrir sig og börn sín í athvarfinu. Þetta hafa konurnar gert sér að góðu enda á kona sem leitað hefur í kvennaathvarf yfirleitt ekki í önnur hús að venda. Sú raun ætti þó að vera næg að yfirgefa heimili sitt vegna ofbeldis þótt ekki bíði að deila herbergi með vandalausum. Fjölgun svefnherbergja í Kvennaathvarfinu er því gríðarleg bót því í nýja húsinu ætti það að heyra til algerra undantekninga að dvalarkonur geti ekki hreiðrað um sig í sérherbergi eða aðeins með sínum börnum. Öll önnur aðstaða batnar einnig. Baðherbergjum fjölgar og hópastarf sem hefur verið á hrakhólum í þrengslum undanfarinna ára fær samastað. Þá gefur augaleið að rýmri og betri aðstaða bæði fyrir dvalarkonur og börn þeirra gerir lífið í athvarfinu bærilegra. Þá ber að fagna sérstaklega að aðgengi fyrir hreyfihamlaða er nú betra en áður hefur verið í athvarfinu. Sem fyrr stendur gjafa- og söfnunarfé undir kostnaði við að bæta húsakost athvarfsins enda hefur Kvennaathvarfið notið rausnar almennings allt frá stofnun þess fyrir rúmlega 30 árum. Ef þess stuðnings nyti ekki við væru aðstæður Samtaka um kvennaathvarf til þess að bæta húsakostinn mun erfiðari. ?En það er náttúrulega bölvuð vitleysa að byggja svona hús, það hlýtur að vera hægt að gera þetta öðruvísi,? er á Facebook-síðu athvarfsins haft eftir einum smiðnum sem vann að endurbótum nýja húsnæðisins. Það er auðvitað hverju orði sannara. Það er dapurlegt að á árinu 2013 skuli vera þörf fyrir risastórt hús fyrir konur og börn sem þurfa að yfirgefa eigið heimili vegna ofbeldis sem þau eru beitt af hálfu sinna nánustu. Undirliggjandi markmið hlýtur jú alltaf að vera að ?gera þetta öðruvísi?, að einn góðan veðurdag verði með fullkominni vissu hægt að leggja niður starfsemi kvennaathvarfa. Sá dagur er hins vegar ekki alveg í augsýn. Um það vitnar aðsókn í dvalar- og viðtalsþjónustu Kvennaathvarfsins. Meðan svo er verður athvarfið að dafna, bæði þannig að húsnæði þess svari kalli tímans og einnig sú starfsemi sem fram fer innan veggjanna og miðar að því að styðja konur til lífs án ofbeldis.
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun
Hvaða löggjöf verður áfram í höndum Alþingis ef til aðildar að ESB kemur? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Orðið í strætinu: Hræðsla og yfirlæti orðin helstu vopn já-liða – hroki bætist við þegar rökin vantar Gunnar Ármannsson Skoðun