Innleggsnóta Charlotte Böving skrifar 25. mars 2013 06:00 Ég á orðið nokkurn stafla af innleggsnótum. Ýmist vegna hluta sem ég hef séð eftir því að kaupa eða gjafa sem ég hef ekki getað notað. Ég verð að viðurkenna að ég myndi mun heldur vilja fá endurgreitt. En rétturinn á peningunum er hjá verslunareigendum og ekki viðskiptavinum í þessum tilfellum. Fyrir bráðum tveimur vikum keypti ég mér fallega hannaðan jakka úr ull. Hlýjan og góðan, hugsaði ég, enda kuldaboli nýkominn til Reykjavíkur. Ég mátaði jakkann í búðinni og ákvað að mig langaði í hann. Þegar ég ætlaði að renna niður festist rennilásinn í ullinni. Ég reyndi nokkrum sinnum þangað til afgreiðslukonan varð að koma og hjálpa mér úr jakkanum. Hún fjarlægði ullina sem stíflaði rennilásinn. Nú fór ég að efast um að jakkinn væri góð kaup, en afgeiðslukonan sannfærði mig um að vandinn væri úr sögunni og ég gæti róleg fjárfest í flíkinni. Sem ég gerði. Þegar heim var komið hélt ég ánægð litla tískusýningu á jakkanum fyrir heimilisfólk, en þegar ég ætlaði úr honum var vandinn engu minni en áður, ullin stíflaði rennilásinn. Ég var lengi að komast úr jakkanum og ég ákvað það strax að yfirhöfnin væri ekki fyrirhafnarinnar virði. Daginn eftir fór ég því aftur í búðina og sagði jakkann vera með alvarlegan hönnunargalla, ég vildi fá endurgreitt. Nei, það var ekki í boði. En ég gat fengið innleggsnótu, eða látið búðina gera við jakkann. Ég sagðist þurfa hlýja yfirhöfn núna og að úrvalið í umræddri verslun væri takmarkað, þess vegna vildi ég peninginn minn aftur. Afgreiðslukonan lét ekki segjast. Ég samþykkti því á endanum viðgerð á jakkanum, enda á ég orðið nóg af innleggsnótum. Og nú eru bráðum liðnar tvær vikur – búðin er enn með jakkann og auðvitað peninginn minn. Ég bíð eftir símtali frá búðinni um að jakkinn sé lagfærður og ég komist bæði í hann og úr honum. Dóttir mín er að fermast um helgina. Sem betur fer keyptum við tímanlega fallegan kjól sem ekki hefur þurft viðgerð. Hugsið ykkur ef það hefði ekki verið jakkinn minn, heldur kjóllinn hennar, sem hefði kallað á þessa þjónustu verslunar. Ég á heilmikið safn af innleggsnótum, þannig að næst þegar ég þarf að borga barnapíunni get ég spurt: Viltu fá borgað í innleggsnótu? Ég vona að hún segi já! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðunargreinar. Senda grein Charlotte Böving Mest lesið Af ávöxtunum skulum við þekkja þá Guðröður Atli Jónsson Skoðun Ég hef borgað í mörg ár, samt skulda ég meira Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Inga Sæland og sjálfstæðið Gunnar Ármansson Skoðun 390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun Treystu þjóðinni. Þú ert með tromp á hendi — Opið bréf til forsætisráðherra Íslands Stjórn Stjórnarskrárfélagsins Skoðun Fólk sem treystir ekki þjóð til að hafa vit fyrir sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson Skoðun Raunveruleg svik við fullveldi þjóðarinnar Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Flott embætti í boði fyrir ESB ríki Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Jákvæð áhrif Kópavogsleiðarinnar Erla Þórisdóttir Skoðun Borg sem leyfir öllum að blómstra Rúnar Freyr Gíslason Skoðun
Ég á orðið nokkurn stafla af innleggsnótum. Ýmist vegna hluta sem ég hef séð eftir því að kaupa eða gjafa sem ég hef ekki getað notað. Ég verð að viðurkenna að ég myndi mun heldur vilja fá endurgreitt. En rétturinn á peningunum er hjá verslunareigendum og ekki viðskiptavinum í þessum tilfellum. Fyrir bráðum tveimur vikum keypti ég mér fallega hannaðan jakka úr ull. Hlýjan og góðan, hugsaði ég, enda kuldaboli nýkominn til Reykjavíkur. Ég mátaði jakkann í búðinni og ákvað að mig langaði í hann. Þegar ég ætlaði að renna niður festist rennilásinn í ullinni. Ég reyndi nokkrum sinnum þangað til afgreiðslukonan varð að koma og hjálpa mér úr jakkanum. Hún fjarlægði ullina sem stíflaði rennilásinn. Nú fór ég að efast um að jakkinn væri góð kaup, en afgeiðslukonan sannfærði mig um að vandinn væri úr sögunni og ég gæti róleg fjárfest í flíkinni. Sem ég gerði. Þegar heim var komið hélt ég ánægð litla tískusýningu á jakkanum fyrir heimilisfólk, en þegar ég ætlaði úr honum var vandinn engu minni en áður, ullin stíflaði rennilásinn. Ég var lengi að komast úr jakkanum og ég ákvað það strax að yfirhöfnin væri ekki fyrirhafnarinnar virði. Daginn eftir fór ég því aftur í búðina og sagði jakkann vera með alvarlegan hönnunargalla, ég vildi fá endurgreitt. Nei, það var ekki í boði. En ég gat fengið innleggsnótu, eða látið búðina gera við jakkann. Ég sagðist þurfa hlýja yfirhöfn núna og að úrvalið í umræddri verslun væri takmarkað, þess vegna vildi ég peninginn minn aftur. Afgreiðslukonan lét ekki segjast. Ég samþykkti því á endanum viðgerð á jakkanum, enda á ég orðið nóg af innleggsnótum. Og nú eru bráðum liðnar tvær vikur – búðin er enn með jakkann og auðvitað peninginn minn. Ég bíð eftir símtali frá búðinni um að jakkinn sé lagfærður og ég komist bæði í hann og úr honum. Dóttir mín er að fermast um helgina. Sem betur fer keyptum við tímanlega fallegan kjól sem ekki hefur þurft viðgerð. Hugsið ykkur ef það hefði ekki verið jakkinn minn, heldur kjóllinn hennar, sem hefði kallað á þessa þjónustu verslunar. Ég á heilmikið safn af innleggsnótum, þannig að næst þegar ég þarf að borga barnapíunni get ég spurt: Viltu fá borgað í innleggsnótu? Ég vona að hún segi já!
390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun
Treystu þjóðinni. Þú ert með tromp á hendi — Opið bréf til forsætisráðherra Íslands Stjórn Stjórnarskrárfélagsins Skoðun
390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson Skoðun
Treystu þjóðinni. Þú ert með tromp á hendi — Opið bréf til forsætisráðherra Íslands Stjórn Stjórnarskrárfélagsins Skoðun