Graður og spakur Jón Sigurður Eyjólfsson skrifar 15. mars 2016 07:00 Um leið og ég las orð Kára um að við værum að verða vitlausari varð mér hugsað til dæmisögu einnar, sem mér fannst líklegust til að útskýra þessa válegu þróun: Aldinn indíáni sagði eitt sinn við ungan dreng: Inni í sérhverjum manni eigast tveir ernir við. Annar gráðugur en hinn spakur. Drengurinn spurði þá: Og hvor vinnur? Nú, sá sem þú fóðrar, svaraði sá gamli. Mér datt náttúrlega í hug að spyrja Kára hvort inni í heila okkar mannanna væru kannski tveir ernir: annar graður en hinn spakur. Það sjá allir hvor étur hinn út á gaddinn. Við lifum nefnilega í þjóðfélagi þar sem ég þekki orðið betur botn og bobbinga Kim Kardashian en fjöllin við Bíldudal. Þó hef ég aldrei borið mig eftir því að sjá hana, en staldra vissulega við þegar hún verður á vegi mínum, enda kurteis maður. Eduarto Punset sagði að við karlmenn notum helmingi meira svæði í heilanum undir kynlíf heldur en kvenfólk. Það er þá væntanlega ekkert mikið eftir til afnota þegar bogadreginn barmurinn hennar Kim blasir við manni. Það væri allt í lagi ef það gerðist bara til hátíðabrigða en nú er svo komið að hún er alltaf fyrir augunum á manni og ekki skánar það þegar aðrar glæsipíur eru farnar að herma eftir henni. Maður er varla meira en hálfviti megnið af deginum. Þá liggur beinast við að spyrja Kára hvort ekki sé rétt að bregðast við þessu lúðaklámi með sama hætti og hann bregst við Bakkusi. Hafa þetta á viðeigandi stöðum en ekki í Bónus, blöðum og fréttavefjum. Gott er að menn finni bobbingana þegar að kynlífsathöfn er komið en það er óviðunandi að þeir séu látnir kitla kónginn daginn út og inn. Nóg er nú áreitið samt, ég tala nú ekki um nú þegar forsetinn er farinn að kitla annan hvern mann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Jón Sigurður Eyjólfsson Mest lesið X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna flutti ég á Akranes? Sigurður Vopni Skoðun Eigi veldur sá er varar! Stefán Pálsson Skoðun Skilaboð til heimsins: Við megum vera vond við börn Jón Kalman Stefánsson Skoðun Það er dýrt að liggja í polli eigin græðgi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Við byrjum of seint: Um mæður, börn og ábyrgð okkar í umræðunni Elísabet Ósk Vigfúsdóttir Skoðun Vestmannaeyjar skila milljörðum - en fá hvað í staðinn? Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Hugleiðingar um leikskólamál í borginni Katrín Haukdal Magnúsdóttir Skoðun Manst þú eftir náttúrunni? Rakel Hinriksdóttir Skoðun Týnd börn – við megum ekki líta undan Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun
Um leið og ég las orð Kára um að við værum að verða vitlausari varð mér hugsað til dæmisögu einnar, sem mér fannst líklegust til að útskýra þessa válegu þróun: Aldinn indíáni sagði eitt sinn við ungan dreng: Inni í sérhverjum manni eigast tveir ernir við. Annar gráðugur en hinn spakur. Drengurinn spurði þá: Og hvor vinnur? Nú, sá sem þú fóðrar, svaraði sá gamli. Mér datt náttúrlega í hug að spyrja Kára hvort inni í heila okkar mannanna væru kannski tveir ernir: annar graður en hinn spakur. Það sjá allir hvor étur hinn út á gaddinn. Við lifum nefnilega í þjóðfélagi þar sem ég þekki orðið betur botn og bobbinga Kim Kardashian en fjöllin við Bíldudal. Þó hef ég aldrei borið mig eftir því að sjá hana, en staldra vissulega við þegar hún verður á vegi mínum, enda kurteis maður. Eduarto Punset sagði að við karlmenn notum helmingi meira svæði í heilanum undir kynlíf heldur en kvenfólk. Það er þá væntanlega ekkert mikið eftir til afnota þegar bogadreginn barmurinn hennar Kim blasir við manni. Það væri allt í lagi ef það gerðist bara til hátíðabrigða en nú er svo komið að hún er alltaf fyrir augunum á manni og ekki skánar það þegar aðrar glæsipíur eru farnar að herma eftir henni. Maður er varla meira en hálfviti megnið af deginum. Þá liggur beinast við að spyrja Kára hvort ekki sé rétt að bregðast við þessu lúðaklámi með sama hætti og hann bregst við Bakkusi. Hafa þetta á viðeigandi stöðum en ekki í Bónus, blöðum og fréttavefjum. Gott er að menn finni bobbingana þegar að kynlífsathöfn er komið en það er óviðunandi að þeir séu látnir kitla kónginn daginn út og inn. Nóg er nú áreitið samt, ég tala nú ekki um nú þegar forsetinn er farinn að kitla annan hvern mann.