Þjórfé er sannarlega skattskylt

Að sögn Skúla Eggerts Þórðarsonar ríkisskattstjóra ber að telja þjórfé fram. Um skattskyldar tekjur er fjallað í 7. og 8. grein laga nr. 90/2003, um tekjuskatt.

„Almennt má segja að til skattskyldra tekna teljist hvers konar gæði, arður, laun og hagnaður sem skattaðila hlotnast og metin verða til peningaverðs og skiptir ekki máli hvaðan þær stafa eða í hvaða formi þær eru. Þjórfé sem launamanni er gefið af viðskiptavinum teljast til skattskyldra tekna sem gjöf samkvæmt  4. töluliðs A-liðar 7. greinar laganna. Ber launamanni að gera grein fyrir þessum tekjum í skattframtali sínu.“

Reiðir þeim sem vara ferðamenn við að gefa þjórfé

Skúli Eggert segir þetta tiltölulega nýlega til komið, að skattayfirvöld þurfi að líta til þessa með auknum straumi ferðamanna. Ekki er hægt að segja til um hvort þetta er að skila sér í ríkissjóð, vegna þess sem áður sagði, að þetta er ekki skýrt í framtali og fer inn, eða á að fara inn, sem gjöf. Og þar getur því verið um fleira að ræða en þjórfé.

Reglulega sprettur upp fjörleg umræða um tips, eða þjórfé, í Facebookhópnum Bakland ferðaþjónustunnar. Þar stingur á stundum niður penna einhver sá sem starfar við ferðaþjónustu og er ævareiður vegna þess að einhver hafi varað ferðamenn við því að gefa tips; þjórfé hafi ekki tíðkast hér og sé reiknað inn í laun starfsmanna. En af skrifunum má helst ráða að ýmsir reiði sig á þjórfé.

Mjög skiptar skoðanir eru um þetta en flestir eru á því, á þeim vettvangi, að þeim sem starfi við ferðaþjónustu sé ekki of gott að fá þjórfé. En, svo eru aðrir sem hreinlega vara við því eins og fram kom í frétt Vísis fyrir um ári en þar greinir frá því að Friðrik Pálsson, hótelstjóri Hótels Rangár sé hreinlega á móti því: „Það fer mjög í taugarnar á mér að við séum að innleiða einhverskonar þjórfjármenningu hér á landi. Ég er algjörlega á móti þjórfé,“ sagði Friðrik.

Engin hefð fyrir þjórfé á Íslandi

Skúli Eggert segir það rétt, að ekki sé hefð fyrir þjórfé á Íslandi. Og ef Íslendingar fari út að borða á Norðurlöndum, þá detti honum ekki í hug að gefa þjórfé meðan ekki er um annað að ræða á Bretlandi, í Bandaríkjunum að ekki sé talað um í sunnanverðri Evrópu. Hins vegar virðist afstaðan nú tvíbent. Og ekki hægt að segja til um hvort Íslendingar eru duglegir að telja slíkar tekjur fram eða hvort þeir hafi mikinn áhuga á því að vita hvort svo beri að gera. En, það er yfir vafa hafið, hvort sem menn eru launamenn eða í sjálfstæðum rekstri.

„Láti viðskiptavinur þjórfé af hendi rakna með því að hækka kortagreiðslu vegna kaupa á vörum eða þjónustu ber rekstraraðila að færa það sem umfram er hans sölufjárhæð til skuldar við launamenn sína - sem hann síðan útdeilir eftir þeim reglum sem hver og einn hefur um það. Þannig blandast þjórfé í raun ekkert inn í reksturinn að öðru leyti en því að launagreiðanda ber að veita upplýsingar um þessar greiðslur í árlegum gagnaskilum í janúar,“ segir Skúli Eggert ríkisskattstjóri.