Stofnaði Örninn fyrir tíu ára ömmustelpu í sorg

Börn eiga auðveldara með að stökkva inn og út úr sorg en hin fullorðnu og syrgja stundum með öðrum hætti. Þetta segir stofnandi Arnarins minningar- og styrktarsjóðs en í dag er alþjóðlegur dagur barna í sorg.

Örninn er helgaður börnum og unglingum í sorgarúrvinnslu eftir ástvinamissi. Heiðrún Jensdóttir, stofnandi Arnarins, mun í dag á degi barna í sorg halda erindi í Vídalínskirkju.

„Ég er bara mjög þakklát kona á þessum degi. Ég er þakklát fyrir það að við séum komin þetta langt með sorgarúrvinnslu fyrir börn og unglinga.“

Sjálf missti Heiðrún son sinn fyrir ellefu árum síðan en það var út frá þeirri sorgarúrvinnslu sem hugmyndin að Erninum kviknaði.

„Það var mjög auðvelt fyrir mig að vinna úr minni sorg. Ég gat farið í jafningjahópa eins og Nýja dögun sem nú er Sorgarmiðstöðin í dag og fleiri hópa en ég hafði áhyggjur af barnabarninu mínu, sonardóttur minni, sem var tíu ára þegar pabbi hennar dó og hugsaði með mér hvort það væri ekki einhver hópur fyrir hana sem hún gæti farið í.“

En hún fann ekkert slíkt á litla Íslandi en eftir að hafa víkkað út leitina þá fann hún erlendis Camp Erin sem eru sumarbúðir fyrir börn sem höfðu misst náinn ástvin til að vinna með sorg sína.

„Þetta var allt gert í gegnum leik og list og samtalshópum og ég var mjög hrifin af þessu verkefni og langaði til að hún fengi að upplifa eitthvað svona.“

Hún tók málin í sínar eigin hendur og fékk séra Jónu Hrönn Bolladóttur í lið með sér og síðan þá hefur fjöldi barna notið þess að fara í slíkar sumarbúðir. Heiðrún segir að sorgarúrvinnsla hjá börnum geti litið öðruvísi út en hjá hinum fullorðnu.

„Börn eiga auðveldara með að stökkva inn og út úr sorginni og sorgin hjá börnum kemur á þroskastigum. Hún kannski kemur núna og svo hvíla þau sig og svo kemur sorgin aftur á næsta þroskastigi til dæmis ef barn missir foreldri sitt og svo fermist það og þá kemur sorgin og söknuðurinn upp,“ útskýrir Heiðrún.

Hún segir að besta bjargráðið í erfiðum aðstæðum eins og sorg sé samvera fjölskyldunnar.

„Að vera saman og halda minningunni á lofti, tala um þann sem látinn er, tala um og rifja upp minningar. Gráta saman og hlæja saman, það er allt í lagi, að gráta og hlæja.“