Von­brigði ef ballið er búið á Hótel Flat­ey

Þótt lög­heimilis­skráningarnar megi telja á fingrum annarrar handar er annálað líf og fjör í Flat­ey á sumrin þegar „þorpararnir“ svo­kölluðu fylla á þriðja tug sumar­húsa sinna. 

Í þorpinu miðju stendur svo Hótel Flat­ey en í mat­sal þess hefur fjöl­breytt menningar­starf­semi blómstrað með upp­lestrum, dans­leikjum og tónaflóði fjölda ís­lensks tón­listarfólks sem hefur síðan dregið enn fleiri gesti út í eyjuna.

„Skár­ren ekkert mun ekki spila í sumar en við höfum verið fastur liður í eyjunni á hverju sumri í ein­hver sex­tán ár,“ segir Guð­mundur Stein­gríms­son, harmonikku­leikari Skár­ren ekkert.

Fólkið vill ball

„Alltaf fullt af fólki og mikið stuð. Kynslóðir að skemmta sér saman. En nú fengum við þau skila­boð frá hótel­eig­endum að það væri ekki áhugi á balli. Ég skildi það þannig að hótelið væri bara ekki einu sinni opið í sumar,“ heldur Guð­mundur áfram.

„Þetta eru von­brigði fyrir marga. Fólkið vildi ball,“ segir Guð­mundur sem tróð síðast upp með SKE í Flat­ey í júní á síðasta ári á ansi fjörugu tón­listar­sumri í eyjunni þegar tón­listarfólk á borð við Valdimar, Bubba, Helga Björns, Sigríði Thor­la­cius og Guð­mund og Diddú og Jónas Þór hélt tón­leika á Hótel Flat­ey.

Allir vilja vera í Flat­ey

Ingi­björg Ásta Péturs­dóttir segist hafa haft mikið fyrir því að byggja upp þá rómuðu sumar­stemningu sem kennd er við hótelið en hún hóf rekstur þess í núverandi mynd að lokinni endur­byggingu gömlu pakk­húsanna 2006.

„Það gerist ekkert sjálf­krafa að allt í einu vilji allir vera í Flat­ey en við vorum alltaf með ein­hverja gjörninga og músíkanta. Þetta tókst svo vel og við höfðum öll svo gaman að þessu,“ segir Ingi­björg, eða Ibba eins og hún er jafnan kölluð.

„Nú er ég ekkert inni í neinum málum nema bara sem „þorpari“ en ég veit að það var ekki tekið á móti neinum bókunum í vetur og að búið væri að gefa út yfir­lýsingu um að hótelið yrði bara lokað í sumar.“

Ibba þekkir söguna aftur á móti vel eftir að hafa rekið Hótel Flat­ey um ára­bil við góðan orðstír og segist vart mega til þess hugsa að ís­lenskt tón­listarfólk hafi sungið sitt síðasta í Flat­ey í bili. „Það er ekki hægt að sleppa því,“ segir hún og heldur í vonina.

„En það er mjög erfitt og dýrt að halda hótel þarna. Það skilur það enginn fyrr en hann bara reynir það. Kannski finnst ein­hver lausn á síðustu stundu en þetta er náttúr­lega ómögu­legt ef ekkert er opið. Þá fara ferða­menn bara að banka upp á hjá okkur hinum og biðja um vatns­glas eða að fá að nota kló­settið.“

Vongóðir þorparar

Ibba lýsir sjálfri sér sem „ætt­leiddum Flat­eyingi“ en „maðurinn minn á ættir sínar að rekja þangað þannig að við erum með hús og erum í Flat­ey eins oft og við getum. Og mér finnst vanta mikið ef það vantar tón­list og líka bara Sam­komu­húsið. Þetta er svo dá­sam­legt og allir hittast þar.“

Ibba segir hótelið því óum­deildan mið­punkt menningar­lífsins í eyjunni. „Og meira til. En ef þú tekur ekki við neinum bókunum allan veturinn þá er því eigin­lega sjálfs­varað að þá verður ekki opið. Mér finnst þetta svaka­lega leiðin­legt og ég trúi ekki öðru en að eitt­hvað breytist á síðustu stundu. Annað eins hefur nú gerst hér í Flat­ey.“

Þótt Ibba og fleiri „þorparar“ haldi enn í vonina um að eitt­hvert líf eigi eftir að þrífast innan veggja hótelsins í sumar áréttar hún að rekstrar­skil­yrðin eru í eðli sínu erfið.

Skemmtilegt en strembið

„Þetta er mjög strembið dæmi, Hótel Flat­ey. Mjög. En skemmti­legt. Þetta var frábært og það var alltaf full­bókað hjá mér en samt vissi ég alltaf að gistingin þarna mætti og ætti að vera dýrari. Öll aðföng og bara allt er dýrara þegar búið er að koma því út í eyju í Breiðafirði,“ segir Ibba.

„Ferjan er ekkert að hjálpa til heldur. Hún fer sjaldan og er send í lán til Vest­manna­eyja sem er nú eitt­hvað sem ég ætla bara ekki að fara út í. Þetta var komið niður í bara eina ferð á dag og þegar það er þannig þá er engin gangandi traffík yfir daginn. Þá er líka enginn að fara á hótelið að borða há­degis­mat eða eftir­mið­dags­kaffi,“ segir hótel­stýran fyrr­verandi.

Hluti af bæjar­lífinu

Álf­heiður Inga­dóttir, fyrr­verandi alþingis­maður og ráðherra, er rétt eins og Ibba, góður og gildur „þorpari“ en hún og Sigurmar Alberts­son, eigin­maður hennar, eiga húsið Vegamót sem var byggt 1922.

„Það breytir gríðar­lega miklu ef hótelið opnar ekki í sumar og ég held nú að þótt eig­endurnir hafi lýst því yfir að þeir ætli að hafa lokað þá vonum við nú samt að það verði ein­hver hreyfing.

En mér finnst miður ef hótelið lokar. Það er auðvitað orðið partur af bæjar­lífinu á sumrin. Mikill metnaður og mikið gaman. Og ég segi fyrir mig að ég hef alltaf passað upp á það að ég og mínir gestir förum í það minnsta einu sinni eða tvisvar út að borða á sumrin. Vegna þess að við viljum halda þessu við.“

Of fáar ferðir

Þótt hótelið hafi á liðnum árum vissu­lega verið mið­punktur menningar- og tón­listar­lífs í eyjunni áréttar Álf­heiður að sumar­stemningin þar sveiflist enn frekar í takt við það hversu tíðar ferðir eru farnar milli lands og eyjar.

„En það sem stendur þessu fyrir þrifum er auðvitað að siglingar í Flat­ey eru allt of fáar,“ segir Álf­heiður og bendir á að yfir há­sumarið hafi verið siglt út í eyjuna tvisvar á dag.

„Eins og staðan er núna er þetta þrisvar í viku og verður þannig langt fram í júní og svo veit maður ekki hvað tekur við.“

Álf­heiður segir sumar­húsin í eyjunni vera í kringum 30. 

„Og það er náttúr­lega gríðar­lega fjöl­mennt í þeim á sumrin og það eru margir sem þurfa að nota þessar ferðir aðrir en dagstúristar og hótel­gestir.

Ferðir Baldurs og ríkis­styrkurinn í siglingar yfir Breiða­fjörð standa þessu fyrir þrifum. Ástandið er bara mjög slæmt og þetta er hluti af vanda­málinu,“ segir Álf­heiður sem þó er ekki enn úrkula vonar um að eitt­hvert líf kvikni í Hótel Flat­ey í sumar. 

„Nei, við bara höldum voninni vakandi.“

Hótel Flatey er í eigu Þórarinns Arnar Sævarssonar og Gunnars Sverris Harðarsonar, sem eiga hvor sinn þriðjungshlut í fasteignasölunni Remax. Ekki náðist samband við þá við vinnslu fréttarinnar.