Björn Ingi talar óviturlega

Björn Ingi Hrafnsson virðist hvorki hafa kynnt sér starfsemi né þau lög sem mannanafnanefnd starfar eftir, segir Baldur Sigurðsson, dósent og einn nefndarmanna.

„Þetta er dálítið kjánalegt. Eftir því sem ég komst næst í fréttum á sunnudaginn er Björn Ingi að tala um lögin frá 1991, en þau voru felld úr gildi árið 1996. Óvinsældir nefndarinnar má að miklu leyti rekja til þessara strangari laga. Samkvæmt þeim áttu innflytjendur til dæmis að taka upp íslensk nöfn. Þetta hefur ekki verið gert í tíu ár,“ segir Baldur.

Í fréttum RÚV var haft eftir Birni að „séu úrskurðir [nefndarinnar] skoðaðir megi glöggt sjá að í mörgum tilvikum ráði smekkur einn ferðinni“. Baldur segir þetta af og frá. „Nefndin hefur alls ekki leyfi til að hafa smekk. Hún verður alltaf að framfylgja lögum. Þetta tengist einnig þriðja atriðinu hjá Birni, þegar hann leggur það til að úrskurðarvald um vafaatriði verði fært frá nefndinni til ráðherra. Þetta myndi engan vanda leysa.

Mannanafnanefnd er skipuð sérfræðingum sem hafa sérfræðiþekkingu á íslensku máli og vinnur einungis samkvæmt lögum. Stjórnmálamenn taka hins vegar oft ákvarðanir samkvæmt eigin duttlungum, ekki satt? Þetta býður því þvert á móti geðþótta-ákvörðunum heim.“