Rokkaður gospelblús Trausti Júlíusson skrifar 18. apríl 2012 21:00 Blússveit Þollýjar. My Dying Bed. Tónlist. Blússveit Þollýjar. My Dying Bed. Blússveit Þóllýjar er skipuð söngkonunni Þollý Rósmunds, gítarleikaranum Magnúsi Axel Hansen, Benjamín Inga Böðvarssyni trommuleikara og bassaleikaranum Jonna Richter. Sveitin var stofnuð eftir að Þollý og Magnús hittust í fjallgönguferð árið 2003 þar sem mikið var sungið. Fram að því hafði Þollý verið að syngja djass, gospel og blús, en Magnús verið í rokkhljómsveitum. Útkoman úr þeirra samstarfi varð kraftmikill og rokkaður blús með trúarlegum textum og það er sú tónlist sem heyra má á þessari fystu plötu hljómsveitarinnar. Það eru þrettán lög á My Dying Bed, þrjú þeirra eru eftir meðlimi sveitarinnar en tíu eru blússlagarar sóttir í smiðju flytjenda á borð við Staple Singers, T-Bone Walker og Fred McDowell. Þetta er vitanlega tónlist sem er rígföst í hefðunum, en samt kemur í gegn að þeir Magnús gítarleikari og Jonni bassaleikari eru gamlir þungarokkshundar. Þeir láta báðir ljós sitt skína. Magnús gefur vel inn í riffum og sólóum og Jonni sýnir góð tilþrif, t.d. í laginu Born Again sem er eftir Þollýju sjálfa. Á heildina litið er þetta ágæt plata sem ætti að höfða bæði til rokkhunda og blúsgeggjara. Niðurstaða: Hrá og góð blanda af rokki og blús. Mest lesið „Ósmekkleg“ meðferð á eldri leikurum og álagið keyrt upp Menning „Það er ekki nokkur leið að reka Færeyinginn úr Mosfellsbæ“ Lífið Birgir Hákon orðinn pabbi Lífið Vinkonuferð til Íslands tók óvænta stefnu Lífið Sturluð vika hjá Kristmundi Axel Tónlist Fimmtán lífsseigar mýtur um mataræði og næringu Lífið Albert gaf Villa málverk af mótorhjólaferðinni Lífið Borðaði „bara“ 30 bollur á bolludaginn Lífið Óperan lifir á íslensku Gagnrýni Epstein sem Drakúla endurfæddur Lífið Fleiri fréttir Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Tónlist. Blússveit Þollýjar. My Dying Bed. Blússveit Þóllýjar er skipuð söngkonunni Þollý Rósmunds, gítarleikaranum Magnúsi Axel Hansen, Benjamín Inga Böðvarssyni trommuleikara og bassaleikaranum Jonna Richter. Sveitin var stofnuð eftir að Þollý og Magnús hittust í fjallgönguferð árið 2003 þar sem mikið var sungið. Fram að því hafði Þollý verið að syngja djass, gospel og blús, en Magnús verið í rokkhljómsveitum. Útkoman úr þeirra samstarfi varð kraftmikill og rokkaður blús með trúarlegum textum og það er sú tónlist sem heyra má á þessari fystu plötu hljómsveitarinnar. Það eru þrettán lög á My Dying Bed, þrjú þeirra eru eftir meðlimi sveitarinnar en tíu eru blússlagarar sóttir í smiðju flytjenda á borð við Staple Singers, T-Bone Walker og Fred McDowell. Þetta er vitanlega tónlist sem er rígföst í hefðunum, en samt kemur í gegn að þeir Magnús gítarleikari og Jonni bassaleikari eru gamlir þungarokkshundar. Þeir láta báðir ljós sitt skína. Magnús gefur vel inn í riffum og sólóum og Jonni sýnir góð tilþrif, t.d. í laginu Born Again sem er eftir Þollýju sjálfa. Á heildina litið er þetta ágæt plata sem ætti að höfða bæði til rokkhunda og blúsgeggjara. Niðurstaða: Hrá og góð blanda af rokki og blús.
Mest lesið „Ósmekkleg“ meðferð á eldri leikurum og álagið keyrt upp Menning „Það er ekki nokkur leið að reka Færeyinginn úr Mosfellsbæ“ Lífið Birgir Hákon orðinn pabbi Lífið Vinkonuferð til Íslands tók óvænta stefnu Lífið Sturluð vika hjá Kristmundi Axel Tónlist Fimmtán lífsseigar mýtur um mataræði og næringu Lífið Albert gaf Villa málverk af mótorhjólaferðinni Lífið Borðaði „bara“ 30 bollur á bolludaginn Lífið Óperan lifir á íslensku Gagnrýni Epstein sem Drakúla endurfæddur Lífið Fleiri fréttir Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira