Titrari sem læknismeðferð?

Stundum er skrifað um kynlíf líkt og það sé uppfinning tuttugustu aldarinnar. Þetta á sérstaklega við unað kvenna í kynlífi og kynlífstækjamarkaðinn, en þetta tvennt er náskylt.

Þegar rýnt er í sögubækurnar þá greina þær frá ögn óhefðbundinni læknismeðferð við kvenlæga sjúkdómnum „móðursýki“ (e.hysteria)  sem herjaði reglulega á konur um víða veröld. Einkenni eru ótrúleg upptalning af allskonar „kvillum“ eins og pirringur, þyngsl í neðri kvið, rök píka og erótískar fantasíur (á íslensku kallast það bara að vera gröð). Eina leiðin til að létta á þessu ástandi var að fara til læknis sem fróaði þér þangað til þú fékkst fullnægingu. Fyrir þetta þáði læknirinn greiðslu og bannaði þér að reyna þetta sjálf heima hjá þér. Og fyrir þetta borguðum við!

Læknum þótti þetta samt hálf leiðinlegt og samfara iðnbyltingunni þá fóru þeir að þróa græjur sem gátu flýtt fyrir þessari tímafreku fullnægingu og viti menn, titrarinn varð til.  Þeir reyndu allskonar útgáfur af honum og eru sumar hverjar ansi skrautlegar, eins og þegar hann var aukahlutur á ryksuguna.

Þó nokkur vöruþróun hefur átt sér stað á undanförnum árum og er meira að segja hægt að fá einn sem talar.

Það er búið að gera bíómynd, heimildamynd og doktorsritgerð um sögu titrarans  og ég held reglulega fyrirlestra um þetta með myndum af þessum gömlu gersemum. Ef þú ert svo á faraldsfæti þá er til safn í San Franscisco sem hefur gamla titrara til sýnis. Eða þú bara verslar þér nokkra á Ebay.