Jólin 1891 - eftir Matthías Jochumsson

Jólin 1891



Fullvel man ég fimmtíu ára sól,

fullvel meir en hálfrar aldrar jól.

Man það fyrst, er sviptur allri sút

sat ég barn með rauðan vasaklút.

Kertin brunnu bjart í lágum snúð,

bræður fjórir áttu ljósin prúð.

Mamma settist sjálf við okkar borð.

Sjáið, enn þá man ég hennar orð:

"Þessa hátíð gefur okkur guð,

guð, hann skapar allan lífsfögnuð,

án hans gæzku aldrei sprytti rós,

án hans náðar dæi sérhvert ljós.

Þessi ljós, sem gleðja ykkar geð,

guð hefur kveikt, svo dýrð hans gætuð séð.

Jólagleðin ljúfa lausnarans

leiðir okkur nú að jötu hans."

Síðan hóf hún heilög sagnamál,

himnesk birta skein í okkar sál.

Aldrei skyn né skilningskraftur minn

skildi betur jólaboðskapinn.

 

Matthías Jochumson (1835-1920)