Betur má ef duga skal Fanney Birna Jónsdóttir skrifar 1. september 2015 10:00 Enn ein Facebook-byltingin er að eiga sér stað um þessar mundir. Yfir 700 sjálfboðaliðaumsóknir hafa borist til Rauða krossins og yfir tíu þúsund hafa boðið fram húsaskjól, matvæli, félagsskap og kærleik á Facebook-síðunni „Kæra Eygló Harðar – Sýrland kallar“, þar sem almenningur sýnir vilja sinn til að taka á móti mun fleiri flóttamönnum frá Sýrlandi en áætlað er. Þá hafa tæplega níu þúsund skrifað undir áskorun til stjórnvalda, einnig á Facebook, um að taka á móti 5.000 flóttamönnum, hundraðfalt fleirum en ráðgert er. Stjórnvöld tilkynntu í lok júlí að ákveðið hefði verið að taka á móti 50 flóttamönnum á tveimur árum til að létta á straumi flóttamanna til Grikklands og Ítalíu. Áður en borgarastyrjöldin hófst í Sýrlandi fyrir tæplega fjórum og hálfu ári bjuggu 20 milljónir manna í landinu. Síðan hafa tólf milljónir yfirgefið heimili sín. Um sex þúsund flóttamenn hafa drukknað í Miðjarðarhafi frá janúar 2014 til júní 2015. Eftir margra mánaða stanslausan fréttaflutning af ástandinu fyrir botni Miðjarðarhafs, þúsundir ótímabærra dauðsfalla flóttafólks og hörmulegar aðstæður í flóttamannabúðum er eins og að stífla hafi sprungið og almenningur fengið nóg. Eitthvað þurfi að gera. Sláandi myndir sem birst hafa á degi hverjum af börnum sem fullorðnum, ýmist lifandi eða látnum, hafa hreyft við fólki. Ráðamenn hafa undanfarna daga lýst yfir sömu áhyggjum og netverjar. Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra sagði í samtali við Stöð 2 um helgina að Ísland þyrfti að rétta fram hjálparhönd í þeirri neyð sem flóttamenn búa við. Hann sagðist fylgjandi því að Íslendingar gerðu meira en ráðgert hefði verið. Sú varfærna stefna sem stjórnvöld hefðu fylgt í þessum málum ætti ekki við í því ástandi sem er uppi. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson forsætisráðherra sagði flóttamannavandann eitt stærsta úrlausnarefni samtímans, enda að umfangi meira en menn hefðu séð frá seinni heimsstyrjöld. Hann hefur sett á laggirnar sérstaka ráðherranefnd til að fylgjast með gangi mála og meta með hvaða hætti Íslendingar geti lagt mest af mörkum til að bregðast við ástandinu. Eygló Harðardóttir velferðarráðherra hefur talað á sömu nótum. Þrátt fyrir afskekkta legu og smæð þá megum við aldrei hugsa eða haga okkur eins og það sem gerist annars staðar í heiminum komi okkur ekki við. Einangrunarhyggja, hræðsla og minnimáttarkennd eru aldrei merki þess að land sé fullgildur meðlimur í samfélagi þjóðanna. Það er því afskaplega jákvætt að ráðamenn hafi rankað við sér og áttað sig á að 50 flóttamenn, í ljósi umfangs vandans, er óboðlegt í okkar mikla velmegunarþjóðfélagi. Við getum tekið á móti miklu fleiri flóttamönnum og ef rétt er haldið á spöðunum – með hjálp þeirra þúsunda sem hafa sýnt málinu stuðning á samfélagsmiðlunum – tryggt að þeir séu boðnir innilega velkomnir, þeim sé hjálpað að aðlagast íslensku samfélagi sem þannig yrði auðgað til framtíðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fanney Birna Jónsdóttir Flóttamenn Mest lesið Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Halldór 02.05.2026 Halldór Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson Skoðun
Enn ein Facebook-byltingin er að eiga sér stað um þessar mundir. Yfir 700 sjálfboðaliðaumsóknir hafa borist til Rauða krossins og yfir tíu þúsund hafa boðið fram húsaskjól, matvæli, félagsskap og kærleik á Facebook-síðunni „Kæra Eygló Harðar – Sýrland kallar“, þar sem almenningur sýnir vilja sinn til að taka á móti mun fleiri flóttamönnum frá Sýrlandi en áætlað er. Þá hafa tæplega níu þúsund skrifað undir áskorun til stjórnvalda, einnig á Facebook, um að taka á móti 5.000 flóttamönnum, hundraðfalt fleirum en ráðgert er. Stjórnvöld tilkynntu í lok júlí að ákveðið hefði verið að taka á móti 50 flóttamönnum á tveimur árum til að létta á straumi flóttamanna til Grikklands og Ítalíu. Áður en borgarastyrjöldin hófst í Sýrlandi fyrir tæplega fjórum og hálfu ári bjuggu 20 milljónir manna í landinu. Síðan hafa tólf milljónir yfirgefið heimili sín. Um sex þúsund flóttamenn hafa drukknað í Miðjarðarhafi frá janúar 2014 til júní 2015. Eftir margra mánaða stanslausan fréttaflutning af ástandinu fyrir botni Miðjarðarhafs, þúsundir ótímabærra dauðsfalla flóttafólks og hörmulegar aðstæður í flóttamannabúðum er eins og að stífla hafi sprungið og almenningur fengið nóg. Eitthvað þurfi að gera. Sláandi myndir sem birst hafa á degi hverjum af börnum sem fullorðnum, ýmist lifandi eða látnum, hafa hreyft við fólki. Ráðamenn hafa undanfarna daga lýst yfir sömu áhyggjum og netverjar. Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra sagði í samtali við Stöð 2 um helgina að Ísland þyrfti að rétta fram hjálparhönd í þeirri neyð sem flóttamenn búa við. Hann sagðist fylgjandi því að Íslendingar gerðu meira en ráðgert hefði verið. Sú varfærna stefna sem stjórnvöld hefðu fylgt í þessum málum ætti ekki við í því ástandi sem er uppi. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson forsætisráðherra sagði flóttamannavandann eitt stærsta úrlausnarefni samtímans, enda að umfangi meira en menn hefðu séð frá seinni heimsstyrjöld. Hann hefur sett á laggirnar sérstaka ráðherranefnd til að fylgjast með gangi mála og meta með hvaða hætti Íslendingar geti lagt mest af mörkum til að bregðast við ástandinu. Eygló Harðardóttir velferðarráðherra hefur talað á sömu nótum. Þrátt fyrir afskekkta legu og smæð þá megum við aldrei hugsa eða haga okkur eins og það sem gerist annars staðar í heiminum komi okkur ekki við. Einangrunarhyggja, hræðsla og minnimáttarkennd eru aldrei merki þess að land sé fullgildur meðlimur í samfélagi þjóðanna. Það er því afskaplega jákvætt að ráðamenn hafi rankað við sér og áttað sig á að 50 flóttamenn, í ljósi umfangs vandans, er óboðlegt í okkar mikla velmegunarþjóðfélagi. Við getum tekið á móti miklu fleiri flóttamönnum og ef rétt er haldið á spöðunum – með hjálp þeirra þúsunda sem hafa sýnt málinu stuðning á samfélagsmiðlunum – tryggt að þeir séu boðnir innilega velkomnir, þeim sé hjálpað að aðlagast íslensku samfélagi sem þannig yrði auðgað til framtíðar.