Grjót, hnífar og gyðingaljós Ívar Halldórsson skrifar 21. desember 2015 23:01 Mannfall í Ísrael og ofbeldi í garð þeirra fjölskyldna sem þar búa þykir yfirleitt ekki mjög áhugavert fréttaefni nú á dögum. Ísraelsk mannlíf virðast því miður ekki fá hlutfallslega jafn mikla meðaumkun og mannlíf víða annars staðar í heiminum, ef vel er að gáð. Það sem hefur verið að gerast þar í landi undanfarnar vikur þætti þó heldur betur fréttnæmt efni ef atburðirnir ættu sér stað í öðrum lýðræðislöndum. Ísrael hefur orðið að þola 2225 grjótkasts-árásir á síðustu þremur mánuðum. Töluglöggir menn átta sig á því að þetta eru um 24 árásir á dag. „Þetta er bara grjót - hvað eru þeir að kvarta?“, myndu þó margir spyrja, ef þessar fréttir rötuðu nú annars í íslenska fjölmiðla. Þessi grjótköst hafa þó sært ótal margra og leitt saklausa borgara til dauða. Það er auðvitað ekki í lagi. Fyrir utan grjótkastsárásir hafa Palestínumenn notað hnífa sína reglulega í heilögum morðtilræðum og flogið flugskeytum sínum til að reyna að fella sem flesta saklausa ísraelska borgara. Þessar miður friðsamlegu aðgerðir hafa kostað um 22 lífið og hafa um 252 særst. Sumir hérlendis ganga þó meira að segja svo langt að hugsa með sér, „Rétt á þá!“ án þess að hafa neitt sérstakt fyrir sér, nema þá frekar fyrirsjáanlega, and-ísraelska „copy-paste“ fréttamennsku ýmissa fjölmiðla hérlendis. Þegar þú lest fréttir af Ísrael er ekki ólíklegt að þú sért að lesa t.d. frétt sem er tekin á andlitsvirði og án gagnrýni beint frá Al Jazeera fréttamiðlinum, sem er að hluta til fjármagnaður af konungsfjölskyldunni í Quatar. Fréttir eru birtar viðstöðulaust frá vafasömum erlendum miðlum án frekari staðfestinga um réttmæti þeirra - þetta hef ég fengið staðfest frá aðilum sem fréttir birta hérlendis. Þess má geta að Al Jazeera miðillinn er t.d. þekktur fyrir allt annað en óhlutdræga fréttamennsku og hefur verið sakaður af ýmsum um anti-semetískan áróður. Og svo annað: Nú fyrir stuttu sagði foringi Hamas, Khaled Mash´al, að eingöngu heilagt stríð og blóð myndi skila árangri hvað Ísrael varðar. Hérlendis eru þó margir sem fullyrða að stríðið milli Palestínumanna og Ísraelsmanna hafi ekkert með trú að gera, sem verður að teljast athyglisvert í ljósi orða foringjans. Hann sagði að vonlaust væri að leita réttar Palestínumanna í gegnum Sameinuðu þjóðirnar. Tvö þúsund „orða-flugskeyti“ stæðu engan samanburð við eitt flugskeyti úr stáli, sagði hann, og hvatti enn fremur áheyrendur sína til að nota hnífa og bifreiðar til að granda óvini þeirra. Fátækir menn, konur og börn sem leggja sitt af mörkum með hnífum sínum fyrir Allah, eru nefnilega réttlætt í augum guðs síns, segir hann. Samkvæmt foringja Hamas fagnar Allah píslarvættisdauða þeirra sem fórna sér til að drepa saklaust fólk í Ísrael. Þetta er allt beint úr munni mannsins sem því miður margir Íslendingar verja og/eða málstað hans – væntanlega vegna þess að þeir vita ekki betur og átta sig ekki á hversu í raun öflug og útbreidd áróðursmaskína öfgamúslima er. Nú hefur hún teygt anga sína í okkar átt, og hugmyndafræðin sem ógnar friði Ísraelsmanna hefur vakið ugg og ótta í nágrannalöndum okkar; nú nýlega í Parísarborg í Frakklandi. Mér þykir þetta fréttnæmt. Hér viðurkennir foringi Hamas ófeiminn í myndavélar, fyrir hönd stjórnar Palestínumanna, að hann kjósi heilagt stríð í nafni Allah, eldflaugaárásir og hnífsstungur umfram friðarviðræður. Hann hvetur opinberlega til ofbeldis! Sannleikurinn kemur alltaf upp á yfirborðið fyrr eða síðar. Sumir eru því miður samt svo þrjóskir að þeir verja blákalda lygi frekar en að viðurkenna að þeir hafa rangt fyrir sér með mark og mið Hamas. Eins konar blygðunarblinda virðist hafa tekið sig upp víða hérlendis. Í aðdraganda jóla, þegar kærleikur og friður eiga að vera í framsætinu, vona ég að við setjum fordómana í flokkunarföturnar. Hugsum hlýtt til þeirra sem setja lýðræði, frelsi og jafnrétti á oddinn og berjast gegn lygum og heilögu hatri. Ísrael er lýðræðisríki sem berst fyrir tilvist sinni í torfærum kringumstæðum. Þar njóta konur sömu réttinda og menn. Þar njóta samkynhneigðir sömu réttinda og gagnkynhneigðir. Þar njóta arabar sömu réttinda og gyðingar. Þar njóta múslimar sömu réttinda og kristnir. Ef þú ættir heima í Ísrael myndirðu hiklaust átta þig á að þótt fleipurfullur fjölmiðlasandurinn fjúki annað slagið í augu margra og reyni að blinda sýn, standa viðurkenndar staðreyndir af sér áróðursstormana þegar uppi er staðið. Palestínskum öfgamúslimum, sem hvetja til hryðjuverka gegn Ísrael, er mjög í mun að þú trúir ekki sannleikanum, því að á lygum þeirra veltur trúverðugleiki þeirra. Þegar þú kveikir á gyðingaljósunum þessi jól skaltu minnast þess að Ísraelsmenn eiga einnig rétt á friðarjólum, rétt eins og þú og fjölskylda þín. Ívar Halldórsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Skoðun Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Mannfall í Ísrael og ofbeldi í garð þeirra fjölskyldna sem þar búa þykir yfirleitt ekki mjög áhugavert fréttaefni nú á dögum. Ísraelsk mannlíf virðast því miður ekki fá hlutfallslega jafn mikla meðaumkun og mannlíf víða annars staðar í heiminum, ef vel er að gáð. Það sem hefur verið að gerast þar í landi undanfarnar vikur þætti þó heldur betur fréttnæmt efni ef atburðirnir ættu sér stað í öðrum lýðræðislöndum. Ísrael hefur orðið að þola 2225 grjótkasts-árásir á síðustu þremur mánuðum. Töluglöggir menn átta sig á því að þetta eru um 24 árásir á dag. „Þetta er bara grjót - hvað eru þeir að kvarta?“, myndu þó margir spyrja, ef þessar fréttir rötuðu nú annars í íslenska fjölmiðla. Þessi grjótköst hafa þó sært ótal margra og leitt saklausa borgara til dauða. Það er auðvitað ekki í lagi. Fyrir utan grjótkastsárásir hafa Palestínumenn notað hnífa sína reglulega í heilögum morðtilræðum og flogið flugskeytum sínum til að reyna að fella sem flesta saklausa ísraelska borgara. Þessar miður friðsamlegu aðgerðir hafa kostað um 22 lífið og hafa um 252 særst. Sumir hérlendis ganga þó meira að segja svo langt að hugsa með sér, „Rétt á þá!“ án þess að hafa neitt sérstakt fyrir sér, nema þá frekar fyrirsjáanlega, and-ísraelska „copy-paste“ fréttamennsku ýmissa fjölmiðla hérlendis. Þegar þú lest fréttir af Ísrael er ekki ólíklegt að þú sért að lesa t.d. frétt sem er tekin á andlitsvirði og án gagnrýni beint frá Al Jazeera fréttamiðlinum, sem er að hluta til fjármagnaður af konungsfjölskyldunni í Quatar. Fréttir eru birtar viðstöðulaust frá vafasömum erlendum miðlum án frekari staðfestinga um réttmæti þeirra - þetta hef ég fengið staðfest frá aðilum sem fréttir birta hérlendis. Þess má geta að Al Jazeera miðillinn er t.d. þekktur fyrir allt annað en óhlutdræga fréttamennsku og hefur verið sakaður af ýmsum um anti-semetískan áróður. Og svo annað: Nú fyrir stuttu sagði foringi Hamas, Khaled Mash´al, að eingöngu heilagt stríð og blóð myndi skila árangri hvað Ísrael varðar. Hérlendis eru þó margir sem fullyrða að stríðið milli Palestínumanna og Ísraelsmanna hafi ekkert með trú að gera, sem verður að teljast athyglisvert í ljósi orða foringjans. Hann sagði að vonlaust væri að leita réttar Palestínumanna í gegnum Sameinuðu þjóðirnar. Tvö þúsund „orða-flugskeyti“ stæðu engan samanburð við eitt flugskeyti úr stáli, sagði hann, og hvatti enn fremur áheyrendur sína til að nota hnífa og bifreiðar til að granda óvini þeirra. Fátækir menn, konur og börn sem leggja sitt af mörkum með hnífum sínum fyrir Allah, eru nefnilega réttlætt í augum guðs síns, segir hann. Samkvæmt foringja Hamas fagnar Allah píslarvættisdauða þeirra sem fórna sér til að drepa saklaust fólk í Ísrael. Þetta er allt beint úr munni mannsins sem því miður margir Íslendingar verja og/eða málstað hans – væntanlega vegna þess að þeir vita ekki betur og átta sig ekki á hversu í raun öflug og útbreidd áróðursmaskína öfgamúslima er. Nú hefur hún teygt anga sína í okkar átt, og hugmyndafræðin sem ógnar friði Ísraelsmanna hefur vakið ugg og ótta í nágrannalöndum okkar; nú nýlega í Parísarborg í Frakklandi. Mér þykir þetta fréttnæmt. Hér viðurkennir foringi Hamas ófeiminn í myndavélar, fyrir hönd stjórnar Palestínumanna, að hann kjósi heilagt stríð í nafni Allah, eldflaugaárásir og hnífsstungur umfram friðarviðræður. Hann hvetur opinberlega til ofbeldis! Sannleikurinn kemur alltaf upp á yfirborðið fyrr eða síðar. Sumir eru því miður samt svo þrjóskir að þeir verja blákalda lygi frekar en að viðurkenna að þeir hafa rangt fyrir sér með mark og mið Hamas. Eins konar blygðunarblinda virðist hafa tekið sig upp víða hérlendis. Í aðdraganda jóla, þegar kærleikur og friður eiga að vera í framsætinu, vona ég að við setjum fordómana í flokkunarföturnar. Hugsum hlýtt til þeirra sem setja lýðræði, frelsi og jafnrétti á oddinn og berjast gegn lygum og heilögu hatri. Ísrael er lýðræðisríki sem berst fyrir tilvist sinni í torfærum kringumstæðum. Þar njóta konur sömu réttinda og menn. Þar njóta samkynhneigðir sömu réttinda og gagnkynhneigðir. Þar njóta arabar sömu réttinda og gyðingar. Þar njóta múslimar sömu réttinda og kristnir. Ef þú ættir heima í Ísrael myndirðu hiklaust átta þig á að þótt fleipurfullur fjölmiðlasandurinn fjúki annað slagið í augu margra og reyni að blinda sýn, standa viðurkenndar staðreyndir af sér áróðursstormana þegar uppi er staðið. Palestínskum öfgamúslimum, sem hvetja til hryðjuverka gegn Ísrael, er mjög í mun að þú trúir ekki sannleikanum, því að á lygum þeirra veltur trúverðugleiki þeirra. Þegar þú kveikir á gyðingaljósunum þessi jól skaltu minnast þess að Ísraelsmenn eiga einnig rétt á friðarjólum, rétt eins og þú og fjölskylda þín. Ívar Halldórsson
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar