Íslenskur sjálfboðaliði í Grikklandi: Erfiðast að geta ekki hjálpað flóttafólki að halda áfram með líf sitt

Benjamín Julian, Íslendingur sem dvelur um þessar mundir á Grikklandi og aðstoðar flóttamenn sem þangað koma, segir ekkert lát á straumi flóttafólks til landsins þrátt fyrir að nú sé kominn hávetur. Benjamín kom ásamt öðrum Íslendingi, Heiðu Karen, til Grikklands í lok nóvember. Þau hafa starfað sem sjálfboðaliðar í höfuðborginni Aþenu og á grísku eyjunum Samos, Lesbos og Kyos.

„Samos er eyja sem er aðeins sunnar en Lesbos. Þangað koma færri flóttamenn og þar af leiðandi eru færri sjálfboðaliðar þar en hlutfall flóttamanna og sjálfboðaliða á Samos er mun verra en á Lesbos. Lesbos hefur nefnilega orðið nokkurs konar fjölmiðlatilfelli og því blasir það einhvern veginn beinast við öllum sem koma til Grikklands að fara þangað,“ segir Benjamín.

Flóttamenn frá Norður-Afríku fangelsaðir

Nú eru hann og Heiða stödd í Aþenu en þar hafa verið mótmæli síðustu daga vegna þess að grísk yfirvöld hafa í auknum mæli brugðið á það ráð að fangelsa flóttafólk, og þá aðallega þá sem koma frá Marokkó, Túnis, Alsír og Lýbíu. Þá séu Íranir og Pakistanar einnig fangelsaðir og segir Benjamín mikið vonleysi ríkja á meðal þessara flóttamanna sem upplifa að þeir séu ekki velkomnir í Evrópu.

„Þau gráta af gleði þegar þau ná landi en svo kemur bara hver skellurinn á fætur öðrum þegar þau eru komin hingað. Þau eru sett í drulluskítugar búðir þar sem þau sofa í tjaldi eða jafnvel undir berum himni. Þau læra því mjög fljótt hvað Evrópu finnst um þau. Jafnvel Sýrlendingar finna þetta en það er litið pínulítið á þá sem lúxusflóttamenn,“ segir Benjamín.

Yfirvöld vilja einangra flóttamennina í búðum á grísku eyjunum

Hann segir gríðarlegum fjölda flóttamanna vísað frá Grikklandi á degi hverjum og þeir séu annað hvort sendir til baka til Tyrklands eða heimalands síns. Þá segir Benjamín þær hugmyndir ógnvekjandi að komið verði upp búðum á grísku eyjunum þar sem flóttamenn koma að landi og aðgangur að þeim verði lokaður öðrum en yfirvöldum.

„Það myndi þýða að fólk færi bara beint í þær búðir á meðan mál þeirra væri til meðferðar í kerfinu. Það kæmist því aldrei upp á meginlandið, því flestum er vísað úr landi. Það yrði bara fast þar til að það þyrfti síðan að fara.“

Aðspurður hvað honum hafi þótt erfiðast við dvölina á Grikklandi segir Benjamín að erfiðast sé að geta ekki gert neitt til að hjálpa flóttafólkinu að halda áfram með líf sitt.

„Það er erfitt að finna eitthvað að gera annað en bara hjálpa fólkinu þar sem er. Við erum í raun bara að hjálpa þeim að vera kyrr og það er það sem er erfiðast. Mér finnst mjög leiðinlegt að geta ekki gert neitt annað því við viljum hjálpa fólkinu að komast áfram en allt kerfið hér gerir það að verkum að lítið annað er hægt að gera en láta því líða betur um stund.“