Árið núll Guðmundur Steingrímsson skrifar 3. október 2017 07:00 Það eru ákveðin rök fyrir því að Íslendingar ættu að hætta að miða tímatal sitt við fæðingu Krists og miða frekar við komu Costco. Við erum þá að upplifa árið núll eftir Costco. (Eða árið eitt, ef menn vilja taka það rifrildi). Í samfélagi fákeppninnar hefur koma Costco valdið ævintýralegum straumhvörfum. Í fyrsta lagi. Ég tók til í búrinu þegar Costco kom. Ég veit að margir aðrir gerðu það líka. Vörurnar þurfa sitt pláss. Costco hefur þannig haft jákvæð áhrif á skipulag heimila og þroskað rýmisgreind. Í öðru lagi. Staða heimilisins varðandi klósettpappír hefur aldrei verið betri. Þetta hefur góð áhrif á heimilislífið. Fólk er rólegra. Í þriðja lagi. Stærð innkaupakarfanna í Costco elur Íslendingum auðmýkt. Þær eru svo stórar að manni finnst maður hafa minnkað. Eins er snjallt að láta stærstu flatskjáina vera það fyrsta sem mætir manni þegar maður kemur inn. Þá er maður endanlega eins og Hobbiti. Það er okkur öllum hollt. Í fjórða lagi. Með Costco kom urmull af nýjum umræðuefnum, sem er kærkomið í fásinninu. Í stað þess að tala um Sigmund Davíð er hægt að tala um það hvað jarðarberin eru rosaleg eða afmæliskökurnar ódýrar eða hvort fólk hafi smakkað túnfiskinn. Í fimmta lagi. Ég hjó eftir því að yfirmaður Costco sagði að verslunin væri að vinna með bændum að því að bæta nautakjötið. Takið eftir þessu: VINNA MEÐ?! Þetta er ótrúlegt. Íslendingar hafa hingað til annaðhvort rifist við bændur eða rifist um bændur. Aldrei unnið með. Þetta er nýtt. Það er spurning hvort það sé ástæða til að prófa þetta líka með banka og tryggingafélög. Nei, ég segi svona. Höfundur er pistlahöfundur Fréttablaðsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Guðmundur Steingrímsson Skoðun Mest lesið Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen Skoðun
Það eru ákveðin rök fyrir því að Íslendingar ættu að hætta að miða tímatal sitt við fæðingu Krists og miða frekar við komu Costco. Við erum þá að upplifa árið núll eftir Costco. (Eða árið eitt, ef menn vilja taka það rifrildi). Í samfélagi fákeppninnar hefur koma Costco valdið ævintýralegum straumhvörfum. Í fyrsta lagi. Ég tók til í búrinu þegar Costco kom. Ég veit að margir aðrir gerðu það líka. Vörurnar þurfa sitt pláss. Costco hefur þannig haft jákvæð áhrif á skipulag heimila og þroskað rýmisgreind. Í öðru lagi. Staða heimilisins varðandi klósettpappír hefur aldrei verið betri. Þetta hefur góð áhrif á heimilislífið. Fólk er rólegra. Í þriðja lagi. Stærð innkaupakarfanna í Costco elur Íslendingum auðmýkt. Þær eru svo stórar að manni finnst maður hafa minnkað. Eins er snjallt að láta stærstu flatskjáina vera það fyrsta sem mætir manni þegar maður kemur inn. Þá er maður endanlega eins og Hobbiti. Það er okkur öllum hollt. Í fjórða lagi. Með Costco kom urmull af nýjum umræðuefnum, sem er kærkomið í fásinninu. Í stað þess að tala um Sigmund Davíð er hægt að tala um það hvað jarðarberin eru rosaleg eða afmæliskökurnar ódýrar eða hvort fólk hafi smakkað túnfiskinn. Í fimmta lagi. Ég hjó eftir því að yfirmaður Costco sagði að verslunin væri að vinna með bændum að því að bæta nautakjötið. Takið eftir þessu: VINNA MEÐ?! Þetta er ótrúlegt. Íslendingar hafa hingað til annaðhvort rifist við bændur eða rifist um bændur. Aldrei unnið með. Þetta er nýtt. Það er spurning hvort það sé ástæða til að prófa þetta líka með banka og tryggingafélög. Nei, ég segi svona. Höfundur er pistlahöfundur Fréttablaðsins.