Áhrifavaldar

Mínir helstu áhrifavaldar eru foreldrar mínir. Þau töldu mér snemma trú um að ég gæti allt sem ég vildi. Þetta var að vissu leyti villandi. Ég er til dæmis ekki aðalritari Sameinuðu þjóðanna eins og ég óskaði mér að verða þegar ég var 8 ára. Ég hef heldur aldrei verið Fjallkonan á 17. júní þó ég hafi einu sinni hagað mér þannig í veislu sem ég stýrði. En ég kvarta ekki yfir þessum áhrifum, enda svo vel upp alin.

Áhrifavaldar í lífi barna eru auðvitað fleiri en foreldrarnir. Sumir snerta líf þeirra með beinum hætti og aðrir eru fyrirmyndir, innblástur eða andhetjur. Foreldrar hafa í margar kynslóðir haft áhyggjur af áhrifamætti dægurmenningarstjarna á börn. Núna hafa bæst við raunveruleikastjörnur, í sjónvarpsþáttum og á samfélagsmiðlum.

Ég fylgist oft með áhrifavöldum á samfélagsmiðlum þó ég hafi aldrei þrifið með ediki. Þau eru ekki að veita innsýn í alla þætti lífs síns í hreinu góðgerðarskyni. Þau hafa af því einhvern hag. Í markaðsvæddu nútímasamfélagi er hagurinn oft fjárhagslegur; #kostun, #samstarf, #ad. Það getur bara verið hið besta mál. Það er þó stundum erfitt að horfa upp á umfjöllun áhrifavalda um börnin sín. Það virðist jafnvel gleymast að börn eru ekki framlenging af foreldrum sínum. Þau eru einstaklingar sem eiga sjálfstæðan rétt á friðhelgi.

Auðvitað vilja foreldrar deila ýmsu um börnin sín. Áhrifavaldar eins og aðrir foreldrar. Það réttlætir þó ekki að deila öllum smáatriðum í lífi barna með öllum sem hafa áhuga á að sjá, óháð því hvort foreldrarnir, áhrifavaldarnir, hafi fengið kostun á viðburðinn. Áhrifavaldar þurfa að gæta að áhrifum sínum, heima og heiman. Annars er kannski Neytendastofu að mæta.