Fjársjóður í faraldrinum Ívar Halldórsson skrifar 8. júní 2020 07:00 „Þótt óveðursskýin séu stundum dökk og þungbúin þá ná sólargeislarnir alltaf að brjótast í gegn að lokum.” Einblínum ekki á ósigra „Fátt er svo með öllu illt að eigi boði gott”, segir máltækið. En getur eitthvað gott komið af heimsfaraldri eins og Covid? Hvað getur verið jákvætt við sjúkdóm sem kemur heilbrigðissérfræðingum í opna skjöldu og ræðst miskunnarlaust á mannkynið? Auðvitað ekkert! Það er ekkert gott við sjúkdóma og dauðsföll. Slíkum hörmungum ber aldrei að fagna. Sjúkdómurinn hafði mjög neikvæð áhrif á atvinnulífið og margt fólk missti vinnu sína eða þurfti að sætta sig við skert starfshlutfall. Ferðahöft vegna faraldursins bitnuðu mjög á efnahagi þjóðarinnar og settu stór strik í reikninga ferðaþjónustufyrirtækja. Það má auðvitað lengi upp telja allar þær miklu og slæmu afleiðingar sem Covid hafði í för með sér en óþarfi að tíunda þær allar aftur hér – enda ekki ætlun mín hér að einblína á ósigra í þessum pistli. Hvað græddum við? Ég vil reyna að koma auga á hvað við græddum á þessu erfiða tímabili. Þótt óveðursskýin séu stundum dökk og þungbúin þá ná sólargeislarnir alltaf að brjótast í gegn að lokum. Þegar maður horfir í baksýnisspegilinn núna þegar hið versta er að baki sér maður ýmislegt gott sem hefur komið út úr þessu skrýtna tímabili. Ef við rýnum í rústirnar sjáum við stoðirnar sem héldu okkur uppi. Nú þegar við tökum saman höndum við að endurbyggja og endurnýja getum við skoðað grunnviðina betur og lagt okkur fram um að reisa enn sterkara samfélag. Ef það er eitthvað sem mér finnst Covid hafa fært okkur, ef svo undarlega má til orða taka, þá er það tími – dýrmæta daga, klukkustundir og mínútur. Atvinnuleysið, sóttkví og takmarkanir á ferðafrelsi gerði það að verkum að fjölskyldur fóru að eyða meiri tíma saman. Börn náðu að kynnast foreldrum sínum betur með því að spila saman, hreyfa sig saman eða bara ræða saman um lífið, tilveruna og framtíðina. Við vorum minnt á að grunnstoðir okkar samfélags eru ekki fyrst og fremst ókunnugir ferðalangar í leit að hverum og norðurljósum þótt þeir séu auðvitað mikilvægir og hjartanlega velkomnir þegar rofar til. Framtíð okkar og hamingja er heldur ekki fólgin í aukinni heimild á greiðslukortum okkar eða í endalausri yfirvinnu til að auka velgengni á vinnustöðum okkar. Það er víst fleira sem hangir á framtíðar-spýtunni. Að steypa sterkan grunn Því sterkara samband sem við eigum við okkar nánustu því styrkari verða stoðir okkar samfélags. Framtíð samfélagsins hvílir á herðum barna okkar og við þurfum því að fjárfesta í þeim með tíma okkar. Ég held fjöldi foreldra hafi á síðustu vikum áttað sig betur á þeim verðmætum sem börn okkar eru og hversu nauðsynlegt er að verja tíma með þeim. Í hversdagskapphlaupinu verða okkar ungu arftakar því miður oft út undan og fá lítinn tíma með foreldrum sínum. Staðreyndin er sú að án gæðastunda með börnum okkar í dag mun okkur reynast erfitt að steypa sterkan grunn fyrir framtíðarsamfélag okkar. Nú þegar kvíði, þunglyndi og alls kyns óöryggi hrjáir ungviði lands okkar, jafnvel meira nú en áður, þurfum við að finna leiðir til að hlúa betur að þessum afar mikilvægu einstaklingum. Framtíð okkar og farsæld þjóðarinnar er í þeirra höndum. Hver mínúta er dýrmæt og hver stund sem börn okkar fá að verja með foreldrum sínum styrkir þau og sú fjárfesting verður sterk stoð fyrir þau í þeim áskorunum sem bíða þeirra í framtíðinni. Týnum ekki tímanum Tilraun Covid til að kæfa þjóðarsálina misheppnaðist. Það er hin mikla þrautseigja í okkur sem hefur hjálpað okkur að rísa upp úr rykinu aftur og aftur í aldanna rás í stað þess að liggja hreyfingarlaus í hrauni hörmunganna og gefast upp. Það er í okkar víkingaeðli að finna húmor í hörmungum vegna þess að slíkt hugarfar gefur okkur styrk til að yfirstíga mjög erfiðar kringumstæður sem annars gætu keyrt okkur í kaf. Við hér erum fædd til að sigra. Ef við töpum einni baráttu, sigrum við saman þá næstu. Þannig rúllum við bara hér í okkar frábæra samfélagi! Enn einu sinni stöndum við upp saman, sterkari en áður og ögn vísari. Gætum þess þó að gleyma ekki fjársjóðnum sem við fundum í faraldrinum. Tíminn er dýrmætur fjársjóður sem við þurfum að fara vel með og deila með þeim sem þurfa mest á honum að halda. Fjárfestum í fjölskyldum okkar og styrkjum þannig stoðir okkar samfélags til frambúðar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Faraldur kórónuveiru (COVID-19) Mest lesið Þegar veikindaleyfi verður að fríi Gunnar Ármannsson Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson Skoðun Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson Skoðun Hvaða skilaboð erum við að senda framtíðarkennurum? Eyrún Ósk Hjartardóttir Skoðun Hvað verður um störfin okkar? Auður Alfa Ólafsdóttir Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Stillum ekki íþróttum og menningu upp sem andstæðum pólum Gunnar M. Gunnarsson skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn? Hópur fulltrúa í Ungmennaráði Vesturbæjar, Miðborgar og Hlíða skrifar Skoðun Allir með Willum Þór Þórsson,Jóhann Steinar Ingimundarson,Þórður Á. Hjaltested skrifar Skoðun Hitaveitan er ekki aflátsbréf: Forfeðurnir voru brautryðjendur, af hverju hikum við? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Börn með fjölþættan vanda – hver hugsar um framtíð þeirra? Þórdís Hulda Tómasdóttir skrifar Skoðun Hvað verður um störfin okkar? Auður Alfa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar veikindaleyfi verður að fríi Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvaða skilaboð erum við að senda framtíðarkennurum? Eyrún Ósk Hjartardóttir skrifar Skoðun Bláskógaskatturinn minnkar kökuna Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Traust byggist á vönduðum vinnubrögðum Ragnar Þór Reynisson,Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Hagræðing fyrir hvern? Stefán Pettersson skrifar Skoðun Hvert í fjandanum erum við eiginlega komin sem samfélag? Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Hvað viltu verða þegar þú verður stór? Jónína Lovísa Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Vafasama Viðreisn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú átt nóg og þú ert nóg Ragnhildur Katla Jónsdóttir skrifar Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hægrisveiflan ýkta Egill Ö. Hermannsson skrifar Skoðun Ráðherrann sem skiptir litlu máli Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? Kristný Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar Sjá meira
„Þótt óveðursskýin séu stundum dökk og þungbúin þá ná sólargeislarnir alltaf að brjótast í gegn að lokum.” Einblínum ekki á ósigra „Fátt er svo með öllu illt að eigi boði gott”, segir máltækið. En getur eitthvað gott komið af heimsfaraldri eins og Covid? Hvað getur verið jákvætt við sjúkdóm sem kemur heilbrigðissérfræðingum í opna skjöldu og ræðst miskunnarlaust á mannkynið? Auðvitað ekkert! Það er ekkert gott við sjúkdóma og dauðsföll. Slíkum hörmungum ber aldrei að fagna. Sjúkdómurinn hafði mjög neikvæð áhrif á atvinnulífið og margt fólk missti vinnu sína eða þurfti að sætta sig við skert starfshlutfall. Ferðahöft vegna faraldursins bitnuðu mjög á efnahagi þjóðarinnar og settu stór strik í reikninga ferðaþjónustufyrirtækja. Það má auðvitað lengi upp telja allar þær miklu og slæmu afleiðingar sem Covid hafði í för með sér en óþarfi að tíunda þær allar aftur hér – enda ekki ætlun mín hér að einblína á ósigra í þessum pistli. Hvað græddum við? Ég vil reyna að koma auga á hvað við græddum á þessu erfiða tímabili. Þótt óveðursskýin séu stundum dökk og þungbúin þá ná sólargeislarnir alltaf að brjótast í gegn að lokum. Þegar maður horfir í baksýnisspegilinn núna þegar hið versta er að baki sér maður ýmislegt gott sem hefur komið út úr þessu skrýtna tímabili. Ef við rýnum í rústirnar sjáum við stoðirnar sem héldu okkur uppi. Nú þegar við tökum saman höndum við að endurbyggja og endurnýja getum við skoðað grunnviðina betur og lagt okkur fram um að reisa enn sterkara samfélag. Ef það er eitthvað sem mér finnst Covid hafa fært okkur, ef svo undarlega má til orða taka, þá er það tími – dýrmæta daga, klukkustundir og mínútur. Atvinnuleysið, sóttkví og takmarkanir á ferðafrelsi gerði það að verkum að fjölskyldur fóru að eyða meiri tíma saman. Börn náðu að kynnast foreldrum sínum betur með því að spila saman, hreyfa sig saman eða bara ræða saman um lífið, tilveruna og framtíðina. Við vorum minnt á að grunnstoðir okkar samfélags eru ekki fyrst og fremst ókunnugir ferðalangar í leit að hverum og norðurljósum þótt þeir séu auðvitað mikilvægir og hjartanlega velkomnir þegar rofar til. Framtíð okkar og hamingja er heldur ekki fólgin í aukinni heimild á greiðslukortum okkar eða í endalausri yfirvinnu til að auka velgengni á vinnustöðum okkar. Það er víst fleira sem hangir á framtíðar-spýtunni. Að steypa sterkan grunn Því sterkara samband sem við eigum við okkar nánustu því styrkari verða stoðir okkar samfélags. Framtíð samfélagsins hvílir á herðum barna okkar og við þurfum því að fjárfesta í þeim með tíma okkar. Ég held fjöldi foreldra hafi á síðustu vikum áttað sig betur á þeim verðmætum sem börn okkar eru og hversu nauðsynlegt er að verja tíma með þeim. Í hversdagskapphlaupinu verða okkar ungu arftakar því miður oft út undan og fá lítinn tíma með foreldrum sínum. Staðreyndin er sú að án gæðastunda með börnum okkar í dag mun okkur reynast erfitt að steypa sterkan grunn fyrir framtíðarsamfélag okkar. Nú þegar kvíði, þunglyndi og alls kyns óöryggi hrjáir ungviði lands okkar, jafnvel meira nú en áður, þurfum við að finna leiðir til að hlúa betur að þessum afar mikilvægu einstaklingum. Framtíð okkar og farsæld þjóðarinnar er í þeirra höndum. Hver mínúta er dýrmæt og hver stund sem börn okkar fá að verja með foreldrum sínum styrkir þau og sú fjárfesting verður sterk stoð fyrir þau í þeim áskorunum sem bíða þeirra í framtíðinni. Týnum ekki tímanum Tilraun Covid til að kæfa þjóðarsálina misheppnaðist. Það er hin mikla þrautseigja í okkur sem hefur hjálpað okkur að rísa upp úr rykinu aftur og aftur í aldanna rás í stað þess að liggja hreyfingarlaus í hrauni hörmunganna og gefast upp. Það er í okkar víkingaeðli að finna húmor í hörmungum vegna þess að slíkt hugarfar gefur okkur styrk til að yfirstíga mjög erfiðar kringumstæður sem annars gætu keyrt okkur í kaf. Við hér erum fædd til að sigra. Ef við töpum einni baráttu, sigrum við saman þá næstu. Þannig rúllum við bara hér í okkar frábæra samfélagi! Enn einu sinni stöndum við upp saman, sterkari en áður og ögn vísari. Gætum þess þó að gleyma ekki fjársjóðnum sem við fundum í faraldrinum. Tíminn er dýrmætur fjársjóður sem við þurfum að fara vel með og deila með þeim sem þurfa mest á honum að halda. Fjárfestum í fjölskyldum okkar og styrkjum þannig stoðir okkar samfélags til frambúðar.
Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun
Skoðun Hitaveitan er ekki aflátsbréf: Forfeðurnir voru brautryðjendur, af hverju hikum við? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Þingkosningar í Bandaríkjunum: Mun stríð Trumps í Íran harðna eftir miðkjörtímabilskosningarnar? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Eru jólin hátíð barnanna eða bara þeirra sem hafa efni á þeim? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Krefjumst þess að stjórnvöld standi við þau réttindi sem þau hafa sjálf lögfest Bryndís Snæbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Norræna módelið: Af hverju refsum við kaupendum en ekki þeim sem selja? Drífa Snædal skrifar
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Pálmi Freyr Randversson,Berglind Kristinsdóttir,Guðjón Skúlason skrifar
Ríkisstjórnin ætlar að keyra ferðaþjónustufyrirtæki á Gullhringnum í gjaldþrot! Helgi Kjartansson,Ásta Stefánsdóttir Skoðun