Dagur og Jónas Reynir fá ekki starfs­laun

Það að fjölmiðlar fái ekki svigrúm til að greina frá því hverjir verði fyrir valinu þýðir að á samfélagsmiðlum tínast þeir listamenn til einn af öðrum og greina vinum sínum frá því að þeir hafi verið „í náðinni“ eins og rithöfundurinn Halldór Armand, sem ekki hlaut starfslaun að þessu sinni, orðar það. Mikla athygli vakti þegar Elísabet Jökulsdóttir greindi frá því að hún hafi í fyrsta skipti í tuttugu ár ekki hlotið starfslaun, en þessi starfslaun skipta listamenn öllu máli.

Þeir Dagur Hjartarson og Jónas Reynir, vel metnir rithöfundar báðir tveir og margverðlaunaðir, eru meðal þeirra sem hafa tilkynnt að þeir hafi ekki hlotið náð fyrir augum nefndarinnar. Dagur var að tilkynna þetta nú fyrir nokkrum mínútum.

„Síðustu sjö árin hef ég fengið listamannalaun, í níu og sex mánuði á ári. Þetta hefur gert mér kleift að sinna skrifum samhliða því að ala upp tvö lítil börn og borga af húsnæðisláni. Fyrir það er ég mjög þakklátur. Í gær fékk ég hins vegar höfnun frá sjóðnum,“ segir Dagur.

Hann greinir jafnframt frá því að hann hafi talið umsókn sína bæði vandaða og sterka.

„Henni fylgdi ítarleg greinargerð og tvö fylgiskjöl, sýnishorn upp á samtals 68 blaðsíður. Síðasta skáldsaga mín fékk tilnefningu til Íslensku bókmenntaverðlaunanna, ég hef alltaf staðið skil á mínu. En hér verð ég að játa mig sigraðan: Ég skil ekki hvernig þetta kerfi virkar, hvernig það er hugsað. Blóm og kransar afþakkaðir en þeim sem vilja minnast skáldsins er bent á skáldsöguna Sporðdreka, sem var tíunda bók höfundar.“

Jónas Reynir er annar höfundur sem auglýsir eftir vinnu.

„Þá er komin niðurstaða frá sjóði listamannalauna og lenti ég í því óláni að fara úr 9 mánuðum niður í 0. Ég auglýsi því hér eftir vinnu.“

Jónas segir að honum sé ýmislegt til lista lagt:

„Ég hef mikla reynslu af skrifum, hef reyndar helgað mig þeim algjörlega síðan ég varð stór, og skrifað skáldsögur, ljóðabækur, leikrit, sjónvarpsþátta- og kvikmyndahandrit, unnið í skrifteymum að vinnslu stórra verkefna og ritstýrt handritum. Þið vitið af mér, bransafólk - skrif, kannski þýðingar, það væri gaman.“

Hvorki Jónas Reynir né Dagur hafa neinar haldbærar skýringar á því hvers vegna þeim var hafnað að þessu sinni.