Í­huga að skrifa bók um kaffi­húsin á þúsund kíló­metra hjólarúnti

Vinirnir sem eru frá Póllandi, Hollandi og Skotlandi kynntust í gegnum sameiginlegan hjólaáhuga sem leiddi til ferðalagsins til Íslands. Þeir skelltu sér í tíu daga hjólatúr um Vestfirði þar sem þeir hjóla vel á annað hundrað kílómetra á dag og leita um leið uppi heitar laugar.

„Við gerðum það að hluta af ferðalaginu. Endurnæra bæti fæturna og andann áður en kemur að því að horfast í augu við mótvindinn á nýjan leik, og annað slíkt. Það er mjög nærandi,“ segir hinn hollenski Gert-Jan.

Skytturnar þrjár kynntust í gegnum aðrar hjólaferðir í Evrópu. Gert-Jan heyrði af hjólreiðaleiðinni, heyrði í nokkrum félögum og kannaði áhuga. Flestir sögðu nei en hinn pólski Marcin og skoski Michael svöruðu kallinu.

Félagarnir tóku strætó í Staðarskála og hófu svo hringferð sína á Borðeyri þar sem þeir byrjuðu að pedala með klukkunni um Vestfirði. Þeir dvelja ekki við veðrið, sem var af öllum mögulegum toga, en það er greinilegt að þeir kunna að meta þá Íslendinga sem hafa orðið á vegi þeirra.

„Gestrisni Íslendinga hefur verið einstaklega mikil. Það er eins og við séum að koma heim til okkar, hvert sem við komum,“ segir hinn hollenski Gert-Jan.

Svo ekki sé talað um kaffið.

„Við erum að spá í að gefa út bók um bestu kaffihúsin á þessari hringferð okkar. Hjólreiðafólk þarf mat og drykk svo við heimsóttum mörg lítil kaffihús, með frábærum kökum og vöfflum,“ segir Gert-Jan.

Hinn skoski Michael Thompsson tekur undir og segir sífellt gleðiefni þegar kaffihúsi birtist eins og vin í eyðimörkinni eftir langan hjólatúr.

En það þarf meira en kaffi og kökur til að hjóla hundrað kílómetra á dag.

„Þú þarft að hafa dálítinn húmor, vera í þokkalegu fofrmi en fyrst og fremst er það þrautseigja. Á hverjum degi koma upp augnablik þar sem þig langar til að stoppa. En með þessum tveimur hefur þetta verið dásamlegt,“ segir Gert-Jan.