Einn sá efni­legasti ætlar að verða sá fyrsti inn á Ólympíu­leika

Hann hefur núna unnið fimm alþjóðleg mót en fram undan er Norðurlandamótið.

„Ég var bara eitthvað að gera ekki neitt. Ég var alltaf bara eitthvað heima, eitthvað að dunda mér eitthvað og spila PlayStation,“ segir Ronald eða Ronni um það hvernig hann lifði lífinu fyrir boxið.

„Frændi minn var að boxa og bauð mér að koma og prófa hjá sér. Ég tók tvisvar í viku og var að æfa með honum. Síðan skráði ég mig á grunnnámskeið og byrjaði síðan bara þannig einhvern veginn að æfa á fullu og hélt síðan áfram,“ segir Ronald sem byrjaði að æfa fótbolta á yngri árum en það átti ekki eins vel við hann.

Fótboltinn hentaði ekki

„Ég var í fótbolta en mér fannst aldrei gaman að æfa. Ég var mjög mikið í því bara að sleppa æfingum og mætti bara í keppni.“

En aftur að boxinu og þegar Ronni tók þátt á sínu fyrsta Íslandsmóti.

„Þá er akkúrat frændi minn á landinu og ég þurfti að sýna mig eitthvað. Það var geðveikt að hafa hann þarna. Og þar vann ég og var það jafn góð tilfinning og það var ömurleg tilfinning að tapa.“

Ronni hefur verið með annan fótinn erlendis síðustu ár.

„Pabbi minn býr í Vancouver í Kanada. Ég var alltaf bara að æfa í Kanada á sumrin en síðan hef ég líka verið svolítið í Las Vegas og í Danmörku,“ segir Ronni sem er í dag á afreksbraut í Menntaskólanum í Kópavogi.

„Sem hjálpar alveg mjög mikið. Þau hafa skilning á þessu öllu. En samt held ég alveg að það muni taka smá tíma fyrir mig að útskrifast,“ segir Ronni sem æfir stíft og í raun alltaf tvisvar á dag.

Hér að neðan má sjá innslagið í heild sinni þar sem einnig er rætt við þjálfara Ronalds. Ronni stefnir að því að verða sá fyrsti hér á landi til að taka þátt á Ólympíuleikunum í hnefaleikum.