Smá pæling frá einni sem ætlar að taka þátt í uppbyggingu Grindavíkur Dagmar Valsdóttir skrifar 26. febrúar 2026 21:01 Ég er uppalin í Fellunum og maðurinn minn frá Vík í Mýrdal, ekki í Grindavík en hvergi hef ég fundið jafn sterka tilfinningu fyrir heimili og hér. Ég á mann, fjóra stráka og tík. Við hjónin eigum Grindavík Guesthouse. Ég er í leiðsögunámi hjá EHI og hef stofnað Kvika Travel ehf. Ég ætla ekki að sitja hjá. Ég ætla að taka þátt í að byggja bæinn upp aftur. Ég skrifa þetta ekki sem sérfræðingur. Ég skrifa þetta sem mamma sem þarf að taka ákvörðun um framtíð barna sinna. Það gaus síðast í júlí á síðasta ári. Frá því í lok september höfum við þurft að vera tilbúin að rýma gistihúsið með skömmum fyrirvara, hlusta eftir flautunum og vera með plan. Þetta er ekki bara eitthvað í skjali. Þetta er raunveruleikinn. Við búum núna í Kópavogi með strákunum okkar á meðan reksturinn er í Grindavík. Annað okkar þarf að vera í bænum þegar gestir eru í gistihúsinu á meðan hitt er með börnunum. Við keyrum fram og til baka. Þetta gengur í einhvern tíma. En þetta er ekki líf til lengdar. Það er ekki sanngjarnt gagnvart strákunum okkar að foreldrar þeirra séu alltaf á ferðinni. Við viljum vera á einum stað. Við viljum vera í Grindavík. Ég veit að það fylgir því ákveðin óvissa að búa í Grindavík. Maður venst ýmsu. En það sem við þurfum eru skýr svör. Grindavíkurnefnd er að vinna að skýrslu sem á að móta framtíð bæjarins. Ég spyr einfaldlega, hvað þýðir hún fyrir okkur. Er verið að horfa á stöðuna eins og hún er í dag. Hvenær fáum við að vita hvert stefnir. Við bíðum og satt að segja höfum við ekki miklar væntingar um að skýrslan endurspegli aðstæðurnar eins og þær eru í dag í Grindavík, en vonandi höfum við rangt fyrir okkur. Fasteignafélagið Þórkatla á stóran hluta fasteignanna í bænum. Í dag má gista í þeim en ekki búa og sá frestur rennur út 31. ágúst. Flestir hafa þurft að kaupa sér hús annars staðar. Bankar lána ekki eins og áður fyrir eignum í Grindavík. Fasteignamarkaðurinn er í frosti. Náttúruhamfaratrygging Íslands hefur einnig breytt reglum þannig að ef verða ný tjón vegna náttúruhamfara geta þau fallið á eigandann sjálfan. Það eykur óvissuna enn frekar. Ef margir vilja selja á sama tíma og snúa aftur segir sig sjálft að það verður erfitt. Þetta eru einföld markaðslögmál og mun hafa áhrif á alla íslendinga ekki aðeins okkur. Svo er það jafnræðið. Við borgum fasteignagjöld og annan kostnað til bæjarins. Ef Þórkatla greiðir ekki það sama, þá spyr maður sig, hvar er jafnræðið. Hvernig á bæjarfélag að ganga upp ef ekki er greitt fyrir þá þjónustu sem veitt er. Það er erfitt að tala um sameiginlega ábyrgð ef ábyrgðin er ekki jöfn. En svo er hitt. Það er stundum sagt að neyðin láti nakta konu spinna. Kannski gerðist það hjá okkur hjónunum. Þegar ljóst var að ríkið ætlaði ekki að kaupa fyrirtækin í bænum þrátt fyrir að hafa lofað því fyrir kosningar, þurftum við að ákveða hvort við ætluðum að gefast upp eða breyta um stefnu. Við ákváðum að hugsa upp á nýtt. Grindavík Guesthouse heldur áfram. Við erum að opna Borg Café & Studio. Ég hef stofnað Kvika Travel af því að mig langar að segja söguna okkar. Mig langar að taka á móti fólki sem vill skilja hvað við höfum gengið í gegnum. Mig langar að búa til viðburði, jóga, göngur, samveru og fræðslu sem bæði innlendir og erlendir geta sótt. Við fengum styrk frá Byggðastofnun og Samband sveitarfélaga á Suðurnesjum sem gerði okkur kleift að hrinda þessu af stað. Fyrir það erum við afar þakklát, því annars hefðum við þurft að láta fyrirtækið okkar fara. Ég sé Grindavík fyrir mér sem stað þar sem listafólk kemur saman. Þar sem tónleikar eru haldnir. Þar sem fólk kemur til að finna friðinn og kraftinn í náttúrunni. Þar sem börnin okkar læra að lifa með náttúrunni en ekki á móti henni. Þar sem fólk kemur í sunnudagsbíltúr, fær sér ís, fer í sund og nýtur þess sem bærinn hefur upp á að bjóða hverju sinni. Þegar ég er í Grindavík slaka ég hvergi meira á. Ég finn frið og ró og líka styrkinn sem er alls staðar í kring. Við erum ekki að bíða eftir að einhver annar byggi bæinn. Við erum byrjuð og ég tala ekki bara fyrir sjálfa mig heldur marga vini mína sem búa í Grindavík. Við erum full af eldmóði og krafti. En leyfið okkur að taka þátt.Leyfið okkur að ákveða okkar framtíð.Leyfið okkur að vera með í ákvörðunum um Grindavík. Án okkar fólksins sem vill búa þar og starfa er engin framtíð. Áfram Grindavík. Höfundur er íbúi í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Eldgos á Reykjanesskaga Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Sjá meira
Ég er uppalin í Fellunum og maðurinn minn frá Vík í Mýrdal, ekki í Grindavík en hvergi hef ég fundið jafn sterka tilfinningu fyrir heimili og hér. Ég á mann, fjóra stráka og tík. Við hjónin eigum Grindavík Guesthouse. Ég er í leiðsögunámi hjá EHI og hef stofnað Kvika Travel ehf. Ég ætla ekki að sitja hjá. Ég ætla að taka þátt í að byggja bæinn upp aftur. Ég skrifa þetta ekki sem sérfræðingur. Ég skrifa þetta sem mamma sem þarf að taka ákvörðun um framtíð barna sinna. Það gaus síðast í júlí á síðasta ári. Frá því í lok september höfum við þurft að vera tilbúin að rýma gistihúsið með skömmum fyrirvara, hlusta eftir flautunum og vera með plan. Þetta er ekki bara eitthvað í skjali. Þetta er raunveruleikinn. Við búum núna í Kópavogi með strákunum okkar á meðan reksturinn er í Grindavík. Annað okkar þarf að vera í bænum þegar gestir eru í gistihúsinu á meðan hitt er með börnunum. Við keyrum fram og til baka. Þetta gengur í einhvern tíma. En þetta er ekki líf til lengdar. Það er ekki sanngjarnt gagnvart strákunum okkar að foreldrar þeirra séu alltaf á ferðinni. Við viljum vera á einum stað. Við viljum vera í Grindavík. Ég veit að það fylgir því ákveðin óvissa að búa í Grindavík. Maður venst ýmsu. En það sem við þurfum eru skýr svör. Grindavíkurnefnd er að vinna að skýrslu sem á að móta framtíð bæjarins. Ég spyr einfaldlega, hvað þýðir hún fyrir okkur. Er verið að horfa á stöðuna eins og hún er í dag. Hvenær fáum við að vita hvert stefnir. Við bíðum og satt að segja höfum við ekki miklar væntingar um að skýrslan endurspegli aðstæðurnar eins og þær eru í dag í Grindavík, en vonandi höfum við rangt fyrir okkur. Fasteignafélagið Þórkatla á stóran hluta fasteignanna í bænum. Í dag má gista í þeim en ekki búa og sá frestur rennur út 31. ágúst. Flestir hafa þurft að kaupa sér hús annars staðar. Bankar lána ekki eins og áður fyrir eignum í Grindavík. Fasteignamarkaðurinn er í frosti. Náttúruhamfaratrygging Íslands hefur einnig breytt reglum þannig að ef verða ný tjón vegna náttúruhamfara geta þau fallið á eigandann sjálfan. Það eykur óvissuna enn frekar. Ef margir vilja selja á sama tíma og snúa aftur segir sig sjálft að það verður erfitt. Þetta eru einföld markaðslögmál og mun hafa áhrif á alla íslendinga ekki aðeins okkur. Svo er það jafnræðið. Við borgum fasteignagjöld og annan kostnað til bæjarins. Ef Þórkatla greiðir ekki það sama, þá spyr maður sig, hvar er jafnræðið. Hvernig á bæjarfélag að ganga upp ef ekki er greitt fyrir þá þjónustu sem veitt er. Það er erfitt að tala um sameiginlega ábyrgð ef ábyrgðin er ekki jöfn. En svo er hitt. Það er stundum sagt að neyðin láti nakta konu spinna. Kannski gerðist það hjá okkur hjónunum. Þegar ljóst var að ríkið ætlaði ekki að kaupa fyrirtækin í bænum þrátt fyrir að hafa lofað því fyrir kosningar, þurftum við að ákveða hvort við ætluðum að gefast upp eða breyta um stefnu. Við ákváðum að hugsa upp á nýtt. Grindavík Guesthouse heldur áfram. Við erum að opna Borg Café & Studio. Ég hef stofnað Kvika Travel af því að mig langar að segja söguna okkar. Mig langar að taka á móti fólki sem vill skilja hvað við höfum gengið í gegnum. Mig langar að búa til viðburði, jóga, göngur, samveru og fræðslu sem bæði innlendir og erlendir geta sótt. Við fengum styrk frá Byggðastofnun og Samband sveitarfélaga á Suðurnesjum sem gerði okkur kleift að hrinda þessu af stað. Fyrir það erum við afar þakklát, því annars hefðum við þurft að láta fyrirtækið okkar fara. Ég sé Grindavík fyrir mér sem stað þar sem listafólk kemur saman. Þar sem tónleikar eru haldnir. Þar sem fólk kemur til að finna friðinn og kraftinn í náttúrunni. Þar sem börnin okkar læra að lifa með náttúrunni en ekki á móti henni. Þar sem fólk kemur í sunnudagsbíltúr, fær sér ís, fer í sund og nýtur þess sem bærinn hefur upp á að bjóða hverju sinni. Þegar ég er í Grindavík slaka ég hvergi meira á. Ég finn frið og ró og líka styrkinn sem er alls staðar í kring. Við erum ekki að bíða eftir að einhver annar byggi bæinn. Við erum byrjuð og ég tala ekki bara fyrir sjálfa mig heldur marga vini mína sem búa í Grindavík. Við erum full af eldmóði og krafti. En leyfið okkur að taka þátt.Leyfið okkur að ákveða okkar framtíð.Leyfið okkur að vera með í ákvörðunum um Grindavík. Án okkar fólksins sem vill búa þar og starfa er engin framtíð. Áfram Grindavík. Höfundur er íbúi í Grindavík.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun