Lögmaður á villigötum – skák og mát… Agnar Þór Guðmundsson skrifar 20. mars 2026 07:31 Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lögmennska Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Kostnaðurinn við nei Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hver stal kökunni úr krúsinni? Gunnar Valur Sveinsson skrifar Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Sjá meira
Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi.
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar