Þátta­skil í um­ræðu um blóðmerahald

Í gær, fimmtudag, var haldinn fundur í háskólanum á Akureyri um lögmæti blóðmerahalds.

Ég er upphafsmaður þeirrar umræðu og hef haldið mig við 1. gr. laga um velferð dýra, af því mér finnst hún svo augljós um það að blóðmerhald stangist að öllu leyti við þá mikilvægu lagagrein.

Á fundinum voru margir sérfræðinga tilkallaðir og loksins var fjallað um málið í tengslum við lög og siðferði, sem taldir eru í réttarheimspeki lögfræðinnar vera órfjúfanlegir þættir eins og einn merkasti lögspekingur fyrr tíða

, Lord Denning sagði: Without religion, there is no morality, and without morality there can be no law.”

Umræðan um blóðmeraníðið á Íslandi hefur einkennst af upphrópunum. Aldrei, fyrr en á þessum fundi, hefur hún fengið þá dýpt sem hún á skilið. Framlag Björns M. Sigurjónssonar lektors markar þar tímamót í skilningi þess að órjúfanleg tengls eru á milli laga og siðferðis. - Niðurstaða hans var einföld og kom að kjarna málsins.

Vegið er að blóðmerum, folöldum þeirra, gyltum og grísum í 1. gr. dvl sem hljóðar svo

Markmið laga þessara er að stuðla að velferð dýra, þ.e. að þau séu laus við vanlíðan, hungur og þorsta, ótta og þjáningu, sársauka, meiðsli og sjúkdóma, í ljósi þess að dýr eru skyni gæddar verur. Enn fremur er það markmið laganna að þau geti sýnt sitt eðlilega atferli eins og frekast er unnt.

Vegið er að báðum dýrategundum með því að valda þeim

• 1. Vanlíðan
• 2. Ótta
• 3. Þjáningu
• 4. Sársauka
• 5. Meiðslum
• 6. Gyltur geta ekki sýnt sitt eðlilega atferli eins og frekast er unnt.

Yfirdýralæknir þarf sannarlega að íhuga þessar staðreyndir auk fyrirliggjandi sannana um skelfilegt dýraníð í loðdýraeldi sbr. þátt Kveiks.

Samt lætur atvinnuvegaráðherra ekki segjast. Samt lætur þingið sér ei segjast.

Einn pistil minn nefndi ég: Evrópumeistarar í dýraníði og var hann birtur hér á visir.is. - Er það staðreynd?

Höfundur er lögfræðingur.