Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar 27. mars 2026 12:45 Bókasafnið mitt er fullt alla daga. Fleiri og fleiri sækja almenningsbókasöfn landsins og sýna gestatölur að þörfin fyrir almenningsbókasöfn hefur aldrei verið jafn mikil. Bókasafnið mitt skiptir máli fyrir íbúa. Samfélagið í heild þarf almenningsbókasöfn. Þau skila margföldum ágóða til samfélagsins og sveitarfélagsins alls sem ekki mælist í krónutölum, heldur m.a. í auðugu mannlífi, bættri lýðheilsu og upplýstu samfélagi. Bókasafnið mitt er samfélagsþjónusta og eina rými bæjarins sem fólk getur komið inn á án þess að þurfa að finna sig knúið til að taka upp veskið. Að við bæjarbúar höfum rými þar sem þetta er mögulegt og við getum boðið íbúum um allt land „sitt“ rými til notkunar án endurgjalds er mikilvægt. Bókasafnið mitt er menningarmiðstöð og félagsmiðstöð íbúa, það er hlutlaus staður þar sem fólk getur nálgast bæði upplýsingar og afþreyingu og er rými sem fólk sækir í til að hitta vini eða koma með fjölskylduna. Þessi þróun er orðin mjög áberandi á Norðurlöndunum og er Ísland enginn eftirbátur þar. Á almenningsbókasöfnunum leggjum við mikla áhersla á að gestum líði vel á safninu og að það sé þriðji áfangastaður fólks – Heimili að heiman. Bókasafnið mitt er samfélagslegt vin hvers sveitarfélags, það stuðlar að lýðheilsu, eykur lífsgæði og er stuðningur og félagslegt net einstæðinga, fólks sem er utangarðs og fólks sem þarfnast félagslegra tengsla. Fólks sem mögulega fer hvergi annað yfir daginn. Við viljum hlúa að fólkinu okkar og lögð er áhersla á persónulega þjónustu til allra. Bókasafnið mitt skipar stóran sess í inngildingu nýrra íbúa og aðlögun þeirra að íslensku samfélagi. Það eru sjálfsögð mannréttindi að hafa aðgang að „sínu“ almenningsbókasafni. Öll eru velkomin á almenningsbókasöfnin burtséð frá kyni, þjóðerni, stétt eða stöðu og höfum við söfnin lagt áherslu á þennan þátt í allri okkar starfsemi í mörg ár. Bókasafnið mitt á stóran þátt í lestri barna og ungmenna og stuðlar að læsi í allri grunnstarfsemi sinni. Almenningsbókasöfnin bregðast ekki skyldum sínum varðandi læsi og lestur, sérstaklega er þetta mikilvægt í umræðunni um læsi barna og ungmenna. Söfnin reyna eftir bestu getu og fjármagni að bjóða fjölbreytt úrval bóka sem höfðað gætu til sem flestra, en því miður miðast úrvalið við það sem gefið er út. Til þess að auka úrvalið þarf að setja meira fjármagn í skrif á barna- og ungmennabókum. Við megum ekki gleyma því að almenningsbókasöfn eru til þess að þjóna og hlúa að samfélaginu, þau auka lífsgæði og eru sjálfsögð mannréttindi. Bókasafnið mitt er fyrir íbúa og ég veit að starfsfólkið á bókasafninu mínu er þakklátt í lok í dags - það veit að það skiptir máli fyrir þá gesti sem koma á safnið. Takk starfsfólk almenningsbókasafna, án ykkar færi enginn á bókasafnið sitt. Velkomin öll á almenningsbókasöfn landsins – átt þú þitt bókasafn sem þú heimsækir? Höfundur er forstöðumaður Bókasafns Kópavogs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bókasöfn Mest lesið Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Bær í vexti - nýtt aðalskipulag Hafnarfjarðar Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Áhrifavaldar já, Gestgjafinn nei Sigríður Dagný Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hvað kostar venjulegt líf? Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Persónulegt níð skilar engum árangri Halldóra Sigr. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvað fáum við fyrir reikninginn? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar Skoðun Hvað fær Ísland fyrir fiskeldi? Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar Skoðun Treysta Alþingismenn ekki Alþingi? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar Skoðun Þegar vinstrið slær á framtakið Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kynami. Þegar vanlíðan barns er gefið rangt nafn Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir í nafni almennings Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér Jóhann Ingi Óskarsson skrifar Skoðun Listamannalaun: Eru tækifærin raunverulega opin öllum? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun KFUM og KFUK – rannsókn eða krísustjórnun? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Skoppandi skrítlandi gervigreindartraust Kristján Logason skrifar Skoðun Órói Kolbrúnar: fyrirlitning, ekki röksemdir Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Hlaðvarps grátkór – 15 mínútna eyðublaðið Ari Sigurðsson skrifar Skoðun Hver vængstýfði hvern við samningaborðið? Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Álagsstýring: Burðarþol er meira en tala Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Dauði risaeðlunnar og þolmörk jarðar Stefán Jón Hafstein skrifar Skoðun Heita stríðið Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er ég bara ónýtt kolefniseining? Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Værum við jafn andvaralaus ef þorskurinn væri í húfi? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þegar líkaminn særir egóið Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Réttið upp hönd sem eruð á móti Gunnar Salvarsson skrifar Sjá meira
Bókasafnið mitt er fullt alla daga. Fleiri og fleiri sækja almenningsbókasöfn landsins og sýna gestatölur að þörfin fyrir almenningsbókasöfn hefur aldrei verið jafn mikil. Bókasafnið mitt skiptir máli fyrir íbúa. Samfélagið í heild þarf almenningsbókasöfn. Þau skila margföldum ágóða til samfélagsins og sveitarfélagsins alls sem ekki mælist í krónutölum, heldur m.a. í auðugu mannlífi, bættri lýðheilsu og upplýstu samfélagi. Bókasafnið mitt er samfélagsþjónusta og eina rými bæjarins sem fólk getur komið inn á án þess að þurfa að finna sig knúið til að taka upp veskið. Að við bæjarbúar höfum rými þar sem þetta er mögulegt og við getum boðið íbúum um allt land „sitt“ rými til notkunar án endurgjalds er mikilvægt. Bókasafnið mitt er menningarmiðstöð og félagsmiðstöð íbúa, það er hlutlaus staður þar sem fólk getur nálgast bæði upplýsingar og afþreyingu og er rými sem fólk sækir í til að hitta vini eða koma með fjölskylduna. Þessi þróun er orðin mjög áberandi á Norðurlöndunum og er Ísland enginn eftirbátur þar. Á almenningsbókasöfnunum leggjum við mikla áhersla á að gestum líði vel á safninu og að það sé þriðji áfangastaður fólks – Heimili að heiman. Bókasafnið mitt er samfélagslegt vin hvers sveitarfélags, það stuðlar að lýðheilsu, eykur lífsgæði og er stuðningur og félagslegt net einstæðinga, fólks sem er utangarðs og fólks sem þarfnast félagslegra tengsla. Fólks sem mögulega fer hvergi annað yfir daginn. Við viljum hlúa að fólkinu okkar og lögð er áhersla á persónulega þjónustu til allra. Bókasafnið mitt skipar stóran sess í inngildingu nýrra íbúa og aðlögun þeirra að íslensku samfélagi. Það eru sjálfsögð mannréttindi að hafa aðgang að „sínu“ almenningsbókasafni. Öll eru velkomin á almenningsbókasöfnin burtséð frá kyni, þjóðerni, stétt eða stöðu og höfum við söfnin lagt áherslu á þennan þátt í allri okkar starfsemi í mörg ár. Bókasafnið mitt á stóran þátt í lestri barna og ungmenna og stuðlar að læsi í allri grunnstarfsemi sinni. Almenningsbókasöfnin bregðast ekki skyldum sínum varðandi læsi og lestur, sérstaklega er þetta mikilvægt í umræðunni um læsi barna og ungmenna. Söfnin reyna eftir bestu getu og fjármagni að bjóða fjölbreytt úrval bóka sem höfðað gætu til sem flestra, en því miður miðast úrvalið við það sem gefið er út. Til þess að auka úrvalið þarf að setja meira fjármagn í skrif á barna- og ungmennabókum. Við megum ekki gleyma því að almenningsbókasöfn eru til þess að þjóna og hlúa að samfélaginu, þau auka lífsgæði og eru sjálfsögð mannréttindi. Bókasafnið mitt er fyrir íbúa og ég veit að starfsfólkið á bókasafninu mínu er þakklátt í lok í dags - það veit að það skiptir máli fyrir þá gesti sem koma á safnið. Takk starfsfólk almenningsbókasafna, án ykkar færi enginn á bókasafnið sitt. Velkomin öll á almenningsbókasöfn landsins – átt þú þitt bókasafn sem þú heimsækir? Höfundur er forstöðumaður Bókasafns Kópavogs.
Skoðun Forvarnir gerast ekki af sjálfu sér Arna Hrönn Aradóttir,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar Berglind Kristinsdóttir,Pálmi Freyr Randversson,Guðjón Skúlason skrifar
Skoðun Byggingalóðir – tækifæri fyrir ungt fólk í húsnæðisleit eða hilluskraut fjármagnseigenda? Jón Pálsson skrifar
Skoðun Ertu að segja sögu? Helga Edwardsdóttir,Hanna Birna Valdimarsdóttir,Sigríður Elín Ásgeirsdóttir,Steinunn Júlía Rögnvaldsdóttir Robinson skrifar
Skoðun Alþjóðlegi geðheilbrigðisdagurinn – Hlustum á raddir fólks með reynslu Helga Arnardóttir skrifar
Skoðun Hvert fara milljarðarnir og hver hjálpar fólki út úr neyslunni? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar