Bærinn okkar allra - Af hverju skiptir hann máli? Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar 8. apríl 2026 12:02 Bæjarmál skipta máli. Þau snúast um okkar nánasta samfélag, fólkið okkar og umhverfi. Ég vil leggja mitt af mörkum til að skapa fallegra samfélag, sem heldur utan um fólk. Þess vegna býð ég mig fram til að skipa fyrsta sæti nýs framboðs sem nefnist Vinstrið i Hafnarfirði. Ég heiti Ester Bíbí Ásgeirsdóttir. Vinstrið er nýtt og ferskt, sameinað framboð fólks og flokka á vinstri vængnum. Hafnarfjörður er fallegur bær og þar býr gott fólk. Þótt ýmislegt megi bæta er í grunninn gott að búa í Hafnarfirði. Hér eru fjölmenn íþróttafélög, blómlegt íþróttalíf. Fótbolti, handbolti, fimleikar, hestamannafélög, skíða og skautafélag, siglingaklúbbur og kvartmíluklúbbur svo fátt eitt sé talið. Þar eru fallegar útivistarperlur, til dæmis Hvaleyrarvatn, Kaldársel, Krýsuvík og nálægðin við sjóinn og hraunið sem gerir bæinn einstakan. Gamla byggðin í Hafnarfirði er eitt af því sem gerir bæinn okkar svona sérstakan, enda ein stærsta byggð timburhúsa með bárujárnsklæðingu sem fyrirfinnst í landinu. Það er mikilvægt að hún fái að standa óáreitt. Við vitum öll að mikilvægt er að fyrirtæki geti dafnað í bænum en hér þarf líka að vera gott að búa fyrir fólk. Við viljum fjölga grænum svæðum, bæta almenningssamgöngur og fjölga hjólastígum. Við viljum tryggja framboð á íbúðum sem mæta þörfum allra íbúa, líka þeirra sem hafa lítið milli handanna. Við viljum ekki að fólk i bænum okkar þurfi að búa við aðstæður sem eru ótryggar og óboðlegar, jafnvel hættulegar af því að samfélagið geri ekki ráð fyrir að það þurfi þak yfir höfuðið. Því miður höfum við séð dæmi þess á undanförnum árum. Við viljum að aldraðir og fatlaðir íbúar í samfélaginu fái þá þjónustu sem þeir þurfa og líf þeirra sé ekki sett á bið, það á ekki að líðast í ríku samfélagi. Tími allra er dýrmætur, líf allra skiptir máli. Við viljum að öll börn fái tækifæri til að þroska hæfileika sína og fái til þess nauðsynlegan stuðning frá sveitarfélaginu og skólanum án tillits til efnahags. Öll skólastig ættu að vera gjaldfrjáls, líka leikskólinn. Setja þarf leikskólana í forgang, enda er grunnurinn lagður þar að menntun barnanna okkar. Við viljum setja hamingju og öryggi í fyrsta sæti, sundrung og jaðarsetning ýtir undir ofbeldi i samfélaginu. Samfélagið á að hvetja til samveru og samstarfs milli kynslóða. Raunveruleg samskipti sporna gegn einelti, einsleitri tölvumenningu og einangrun sem grefur undan getu fólks til að vinna saman. Við viljum finna leiðir til að bjóða upp á fleiri og fjölbreyttari staði þar sem fólk getur varið þeim tíma sem ekki fer í vinnu eða skóla, í samneyti við aðra. Einmanaleiki er að vaxa í heiminum öllum, hræðsluáróður á greiðari aðgang að okkur, ungum sem öldnum, sem veldur auknu óöryggi. Ofbeldi eykst á óskiljanlegum hraða og allskonar kjaftæði, oftar en ekki frá öðrum löndum, vinnur stjórnlaust að því að rugla fólk í ríminu allan sólarhringinn. Samfélagsmiðlar geta verið góðir til síns brúks en mega ekki éta okkur lifandi eða sofandi. Við eigum góða skóla og marga frábæra kennara en rannsóknir sýna að mörg börn eiga erfiðara með að læra en áður og kennarar og foreldrar eiga erfiðara með að ná til þeirra. Við þurfum að taka þessari þróun alvarlega, hvar sem við stöndum í pólitík. Það er kominn tími til að taka höndum saman, sýna samfélagslega ábyrgð og vinna gegn því ástandi sem er að skapast á ógnarhraða með öllum tiltækum ráðum. Við þurfum að vera skapandi og gera tilraunir til að mæta fólki þar sem það er. Það er margt í Hafnarfirði sem býður upp á heilbrigða og góða samveru eftir vinnu. Við höfum frábærar sundlaugar sem ýta undir heilbrigði og gott samfélag. Verið er að endurskapa það samfélagsrými sem bókasafnið getur boðið upp á. Hér eru mörg stórkostleg íþróttamannvirki og alls konar önnur starfsemi eins og öflugt byggða- og listasafn og margt, margt fleira. Gaflaraleikhúsið er loksins komið með aðstöðu fyrir kennslu í leiklist fyrir ungt fólk og því fögnum við ákaflega. Við viljum þó ganga ennþá lengra og fá aftur leikhúsið í Hafnarfjörð. Músík og mótor er með æfingarhúsnæði fyrir tónlistarfólk. Ég hef mikinn áhuga á að efla og finna fleiri verkefni af þessu tagi, en einnig að skoða, í tengslum við slíka þjónustukjarna, hvort nauðsynlegt sé að hafa ströng aldurstakmörk. Við þurfum að virkja fólk á öllum aldri og finna því staði þar sem það getur verið að gera eitthvað uppbyggilegt og skapandi. Þess vegna má spyrja sig: er ekki gott að það sé vettvangur fyrir kynslóðirnar að mætast og vinna saman að skapandi verkefnum? Hafnarfjörður er gróið og sterkt bæjarfélag, sem hefur stækkað gríðarlega mikið á síðari árum. Við þurfum að passa upp á að virkja alla bæjarbúa, bjóða nýja velkomna og tryggja að öll þessi góða þjónusta sé kynnt vel og rækilega og sé aðgengileg öllum, innfæddu heimafólki sem og nýjum Hafnfirðingum. Við þurfum að laða að atvinnustarfsemi i bæinn og helst fjölbreytta starfsemi. Oft eru það einmitt einyrkjar í skapandi greinum sem finna ekki öruggt atvinnuhúsnæði, því leiga er svo há, þrátt fyrir að út um allt séu tóm hús. Við hljótum að geta eitthvað beitt okkur fyrir því að breyta þessu. Húsnæði á ekki að standa autt, árum og áratugum saman. Það er betra fyrir alla og líka eigendur húsanna og nálægar verslanir að fá líf í þessi hverfi að minnsta kosti fram að því að þeim verði breytt. Það þarf að skoða hvað það er í kerfinu okkar sem styður að ástandið sé svona eins og það er. Getum við haft áhrif til góðs hér? Er hægt að skoða það að laða í bæinn fyrirtæki sem bjóða upp á leiki af einhverju tagi? Hjólaskauta, pílu, keilu, bogfimi, pool? Það er ekkert sem vinnur betur að samkennd og bættu samfélagi en leikur og heilbrigð samskipti. Hvernig er þetta aftur með holur í malbiki? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Hvernig er þetta með lóðir, einkalóðir, hvers vegna eru þær sumar troðfullar af drasli árum og áratugum saman, oft í alfaraleið? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Þetta er nefnilega ekki fallegt og jafnvel heilsuspillandi. Öll dýrin í skóginum eiga og þurfa að geta verið vinir. Í sveitastjórnum þarf ekki að takast á um heimsmálin og stórar pólitískar línur í stóra samhenginu. Við þurfum ekkert að þrasa um Evrópumálin eða fræga forseta meira en við viljum. Bærinn er bærinn okkar allra og það þarf að ríkja gott jafnvægi milli meiri hagsmuna og minni og það á ekki síst við þegar umhverfismálin eru rædd. Ef ræða á virkjun í Krýsuvík þurfum við að vita fyrir hverja hún er mikilvæg og hvort hún sé yfir höfuð sé nauðsynleg fyrir íbúa í Hafnarfirði. Er verið að framleiða orku fyrir íslensk fyrirtæki, erlendar stóriðjur eða íbúa í Hafnarfirði eða önnur íslensk heimili? Fyrir hverja er nauðsynlegt að fórna stórkostlegri náttúru sem einnig getur gefið íbúum peninga í aðra hönd ef hugsað er vel um hana? Það er nefnilega þannig að þegar við kaupum okkur eitthvað viljum við vita hvað það kostar og hvort okkur langi meira í þetta eða hitt áður en við eyðum peningunum okkar. Þannig þarf bæjarfélagið okkar líka að vera. Ef við borgum fyrir eitthvað með óafturkræfum náttúruspjöllum þarf okkur að langa virkilega mikið í mögulegan ávinning og vera meðvituð um fyrir hvað eða hvern við erum að borga svona hátt verð. Stjórnsýslan þarf að vera fagleg og upp á borðum. Verkferlar þurfa að vera skýrir og það á alltaf að vanda til verka. Við þurfum nefnilega að bera virðingu fyrir fólki og náttúru alla leið og passa að enginn verði undir í ákvarðanatökum um stór og smá mál. Þess vegna finnst okkur mikilvægt að fjölga tækifærum almennings til að taka þátt í ákvörðunum sem eiga við um þeirra eigin samfélag. Upplýsingar þurfa að vera öllum aðgengilegar og skiljanlegar. Þannig mætti mögulega virkja áhuga og þátttöku bæjarbúa til að gera gott samfélag enn betra. Eins og áður sagði, heiti ég Ester og er tónlistarmaður með meistaragráðu í stjórnun og stefnumótun frá Háskóla Íslands. Ég starfa sem verkefnastjóri og starfaði áður um árabil við kvikmyndagerð og í leikhúsi. Ég hef verið ánægður Hafnfirðingur frá árinu 2012, en það ár festum við, ég og maðurinn minn, kaup á niðurníddu húsi sem við höfum unnið að því að gera upp allar götur síðan. Með mér á lista er frábær hópur fólks. Annað sætið skipar Svenný Kristins. Hún kom nýlega heim úr tónlistarnámi í Berlín og vinnur nú á Sólvangi sem aðstoðarmaður iðjuþjálfa með áherslu á tónlist og núvitund og brennur fyrir litríkri og vistvænni borgarhönnun þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta. Henni, eins og okkur öllum, er mikið í mun að tryggja ungu fólki aðgengi að öruggu húsnæði, hvort sem er til kaups eða leigu. Í þriðja sæti er Davíð Arnar Stefánsson, landfræðingur og oddviti VG í Hafnarfirði. Hann er óþrjótandi viskubrunnur þegar kemur að eflingu útivistarsvæða í nágrenni okkar og hvers kyns áherslum á náttúruvernd, endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu. Í fjórða sæti er svo Lína Thoroddsen en hún er kvikmyndagerðarmaður og heimspekingur að mennt og starfar sem kvikmynda- og sjónvarpsþáttaklippari, auk þess að reka eigið framleiðslufyrirtæki. Hún situr í stjórn WIFT á Íslandi. Lína er hugsjónamanneskja með ríka samkennd og hefur lengi barist fyrir réttindum minnihlutahópa. Hún hefur tekið virkan þátt í sjálfboðastarfi fyrir ýmis góðgerðarsamtök. Hennar hjartans mál eru friður, velferð og réttindi barna, bætt staða fátækra og sterkara geðheilbrigðiskerfi. Ég þakka stuðning ykkar og vona einlæglega að ég og félagar mínir í hreyfingunni Vinstrið í Hafnarfirði fáum umboð kjósenda til að beita okkur í þágu bæjarbúa í Hafnarfirði á komandi kjörtímabili. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarfjörður Mest lesið ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson skrifar Skoðun Utanríkisráðherra hefur ekki slíkan rétt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Friðarsúlan er langt frá því að vera friðartákn fyrir náttúruna Kristján Kristjánsson skrifar Skoðun Mikilvægi samstarfs á norðurslóðum Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason skrifar Skoðun Að bera sorg á torg Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson skrifar Skoðun Hver á að gæta varðanna í Róm? Páll Ásgrímsson skrifar Sjá meira
Bæjarmál skipta máli. Þau snúast um okkar nánasta samfélag, fólkið okkar og umhverfi. Ég vil leggja mitt af mörkum til að skapa fallegra samfélag, sem heldur utan um fólk. Þess vegna býð ég mig fram til að skipa fyrsta sæti nýs framboðs sem nefnist Vinstrið i Hafnarfirði. Ég heiti Ester Bíbí Ásgeirsdóttir. Vinstrið er nýtt og ferskt, sameinað framboð fólks og flokka á vinstri vængnum. Hafnarfjörður er fallegur bær og þar býr gott fólk. Þótt ýmislegt megi bæta er í grunninn gott að búa í Hafnarfirði. Hér eru fjölmenn íþróttafélög, blómlegt íþróttalíf. Fótbolti, handbolti, fimleikar, hestamannafélög, skíða og skautafélag, siglingaklúbbur og kvartmíluklúbbur svo fátt eitt sé talið. Þar eru fallegar útivistarperlur, til dæmis Hvaleyrarvatn, Kaldársel, Krýsuvík og nálægðin við sjóinn og hraunið sem gerir bæinn einstakan. Gamla byggðin í Hafnarfirði er eitt af því sem gerir bæinn okkar svona sérstakan, enda ein stærsta byggð timburhúsa með bárujárnsklæðingu sem fyrirfinnst í landinu. Það er mikilvægt að hún fái að standa óáreitt. Við vitum öll að mikilvægt er að fyrirtæki geti dafnað í bænum en hér þarf líka að vera gott að búa fyrir fólk. Við viljum fjölga grænum svæðum, bæta almenningssamgöngur og fjölga hjólastígum. Við viljum tryggja framboð á íbúðum sem mæta þörfum allra íbúa, líka þeirra sem hafa lítið milli handanna. Við viljum ekki að fólk i bænum okkar þurfi að búa við aðstæður sem eru ótryggar og óboðlegar, jafnvel hættulegar af því að samfélagið geri ekki ráð fyrir að það þurfi þak yfir höfuðið. Því miður höfum við séð dæmi þess á undanförnum árum. Við viljum að aldraðir og fatlaðir íbúar í samfélaginu fái þá þjónustu sem þeir þurfa og líf þeirra sé ekki sett á bið, það á ekki að líðast í ríku samfélagi. Tími allra er dýrmætur, líf allra skiptir máli. Við viljum að öll börn fái tækifæri til að þroska hæfileika sína og fái til þess nauðsynlegan stuðning frá sveitarfélaginu og skólanum án tillits til efnahags. Öll skólastig ættu að vera gjaldfrjáls, líka leikskólinn. Setja þarf leikskólana í forgang, enda er grunnurinn lagður þar að menntun barnanna okkar. Við viljum setja hamingju og öryggi í fyrsta sæti, sundrung og jaðarsetning ýtir undir ofbeldi i samfélaginu. Samfélagið á að hvetja til samveru og samstarfs milli kynslóða. Raunveruleg samskipti sporna gegn einelti, einsleitri tölvumenningu og einangrun sem grefur undan getu fólks til að vinna saman. Við viljum finna leiðir til að bjóða upp á fleiri og fjölbreyttari staði þar sem fólk getur varið þeim tíma sem ekki fer í vinnu eða skóla, í samneyti við aðra. Einmanaleiki er að vaxa í heiminum öllum, hræðsluáróður á greiðari aðgang að okkur, ungum sem öldnum, sem veldur auknu óöryggi. Ofbeldi eykst á óskiljanlegum hraða og allskonar kjaftæði, oftar en ekki frá öðrum löndum, vinnur stjórnlaust að því að rugla fólk í ríminu allan sólarhringinn. Samfélagsmiðlar geta verið góðir til síns brúks en mega ekki éta okkur lifandi eða sofandi. Við eigum góða skóla og marga frábæra kennara en rannsóknir sýna að mörg börn eiga erfiðara með að læra en áður og kennarar og foreldrar eiga erfiðara með að ná til þeirra. Við þurfum að taka þessari þróun alvarlega, hvar sem við stöndum í pólitík. Það er kominn tími til að taka höndum saman, sýna samfélagslega ábyrgð og vinna gegn því ástandi sem er að skapast á ógnarhraða með öllum tiltækum ráðum. Við þurfum að vera skapandi og gera tilraunir til að mæta fólki þar sem það er. Það er margt í Hafnarfirði sem býður upp á heilbrigða og góða samveru eftir vinnu. Við höfum frábærar sundlaugar sem ýta undir heilbrigði og gott samfélag. Verið er að endurskapa það samfélagsrými sem bókasafnið getur boðið upp á. Hér eru mörg stórkostleg íþróttamannvirki og alls konar önnur starfsemi eins og öflugt byggða- og listasafn og margt, margt fleira. Gaflaraleikhúsið er loksins komið með aðstöðu fyrir kennslu í leiklist fyrir ungt fólk og því fögnum við ákaflega. Við viljum þó ganga ennþá lengra og fá aftur leikhúsið í Hafnarfjörð. Músík og mótor er með æfingarhúsnæði fyrir tónlistarfólk. Ég hef mikinn áhuga á að efla og finna fleiri verkefni af þessu tagi, en einnig að skoða, í tengslum við slíka þjónustukjarna, hvort nauðsynlegt sé að hafa ströng aldurstakmörk. Við þurfum að virkja fólk á öllum aldri og finna því staði þar sem það getur verið að gera eitthvað uppbyggilegt og skapandi. Þess vegna má spyrja sig: er ekki gott að það sé vettvangur fyrir kynslóðirnar að mætast og vinna saman að skapandi verkefnum? Hafnarfjörður er gróið og sterkt bæjarfélag, sem hefur stækkað gríðarlega mikið á síðari árum. Við þurfum að passa upp á að virkja alla bæjarbúa, bjóða nýja velkomna og tryggja að öll þessi góða þjónusta sé kynnt vel og rækilega og sé aðgengileg öllum, innfæddu heimafólki sem og nýjum Hafnfirðingum. Við þurfum að laða að atvinnustarfsemi i bæinn og helst fjölbreytta starfsemi. Oft eru það einmitt einyrkjar í skapandi greinum sem finna ekki öruggt atvinnuhúsnæði, því leiga er svo há, þrátt fyrir að út um allt séu tóm hús. Við hljótum að geta eitthvað beitt okkur fyrir því að breyta þessu. Húsnæði á ekki að standa autt, árum og áratugum saman. Það er betra fyrir alla og líka eigendur húsanna og nálægar verslanir að fá líf í þessi hverfi að minnsta kosti fram að því að þeim verði breytt. Það þarf að skoða hvað það er í kerfinu okkar sem styður að ástandið sé svona eins og það er. Getum við haft áhrif til góðs hér? Er hægt að skoða það að laða í bæinn fyrirtæki sem bjóða upp á leiki af einhverju tagi? Hjólaskauta, pílu, keilu, bogfimi, pool? Það er ekkert sem vinnur betur að samkennd og bættu samfélagi en leikur og heilbrigð samskipti. Hvernig er þetta aftur með holur í malbiki? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Hvernig er þetta með lóðir, einkalóðir, hvers vegna eru þær sumar troðfullar af drasli árum og áratugum saman, oft í alfaraleið? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Þetta er nefnilega ekki fallegt og jafnvel heilsuspillandi. Öll dýrin í skóginum eiga og þurfa að geta verið vinir. Í sveitastjórnum þarf ekki að takast á um heimsmálin og stórar pólitískar línur í stóra samhenginu. Við þurfum ekkert að þrasa um Evrópumálin eða fræga forseta meira en við viljum. Bærinn er bærinn okkar allra og það þarf að ríkja gott jafnvægi milli meiri hagsmuna og minni og það á ekki síst við þegar umhverfismálin eru rædd. Ef ræða á virkjun í Krýsuvík þurfum við að vita fyrir hverja hún er mikilvæg og hvort hún sé yfir höfuð sé nauðsynleg fyrir íbúa í Hafnarfirði. Er verið að framleiða orku fyrir íslensk fyrirtæki, erlendar stóriðjur eða íbúa í Hafnarfirði eða önnur íslensk heimili? Fyrir hverja er nauðsynlegt að fórna stórkostlegri náttúru sem einnig getur gefið íbúum peninga í aðra hönd ef hugsað er vel um hana? Það er nefnilega þannig að þegar við kaupum okkur eitthvað viljum við vita hvað það kostar og hvort okkur langi meira í þetta eða hitt áður en við eyðum peningunum okkar. Þannig þarf bæjarfélagið okkar líka að vera. Ef við borgum fyrir eitthvað með óafturkræfum náttúruspjöllum þarf okkur að langa virkilega mikið í mögulegan ávinning og vera meðvituð um fyrir hvað eða hvern við erum að borga svona hátt verð. Stjórnsýslan þarf að vera fagleg og upp á borðum. Verkferlar þurfa að vera skýrir og það á alltaf að vanda til verka. Við þurfum nefnilega að bera virðingu fyrir fólki og náttúru alla leið og passa að enginn verði undir í ákvarðanatökum um stór og smá mál. Þess vegna finnst okkur mikilvægt að fjölga tækifærum almennings til að taka þátt í ákvörðunum sem eiga við um þeirra eigin samfélag. Upplýsingar þurfa að vera öllum aðgengilegar og skiljanlegar. Þannig mætti mögulega virkja áhuga og þátttöku bæjarbúa til að gera gott samfélag enn betra. Eins og áður sagði, heiti ég Ester og er tónlistarmaður með meistaragráðu í stjórnun og stefnumótun frá Háskóla Íslands. Ég starfa sem verkefnastjóri og starfaði áður um árabil við kvikmyndagerð og í leikhúsi. Ég hef verið ánægður Hafnfirðingur frá árinu 2012, en það ár festum við, ég og maðurinn minn, kaup á niðurníddu húsi sem við höfum unnið að því að gera upp allar götur síðan. Með mér á lista er frábær hópur fólks. Annað sætið skipar Svenný Kristins. Hún kom nýlega heim úr tónlistarnámi í Berlín og vinnur nú á Sólvangi sem aðstoðarmaður iðjuþjálfa með áherslu á tónlist og núvitund og brennur fyrir litríkri og vistvænni borgarhönnun þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta. Henni, eins og okkur öllum, er mikið í mun að tryggja ungu fólki aðgengi að öruggu húsnæði, hvort sem er til kaups eða leigu. Í þriðja sæti er Davíð Arnar Stefánsson, landfræðingur og oddviti VG í Hafnarfirði. Hann er óþrjótandi viskubrunnur þegar kemur að eflingu útivistarsvæða í nágrenni okkar og hvers kyns áherslum á náttúruvernd, endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu. Í fjórða sæti er svo Lína Thoroddsen en hún er kvikmyndagerðarmaður og heimspekingur að mennt og starfar sem kvikmynda- og sjónvarpsþáttaklippari, auk þess að reka eigið framleiðslufyrirtæki. Hún situr í stjórn WIFT á Íslandi. Lína er hugsjónamanneskja með ríka samkennd og hefur lengi barist fyrir réttindum minnihlutahópa. Hún hefur tekið virkan þátt í sjálfboðastarfi fyrir ýmis góðgerðarsamtök. Hennar hjartans mál eru friður, velferð og réttindi barna, bætt staða fátækra og sterkara geðheilbrigðiskerfi. Ég þakka stuðning ykkar og vona einlæglega að ég og félagar mínir í hreyfingunni Vinstrið í Hafnarfirði fáum umboð kjósenda til að beita okkur í þágu bæjarbúa í Hafnarfirði á komandi kjörtímabili. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun