Ábyrgðarmörk og vinnufriður þegar pólitík mætir fagmennsku Andrés Bertelsen skrifar 24. apríl 2026 12:01 Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða formanns utanríkismálanefndar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Framtíð menntastofnana á Akureyri varðar okkur öll Berglind Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Vex Ísland í eina átt? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson skrifar Skoðun Þegar strákar og menn hætta að svara Steindór Þórarinsson skrifar Sjá meira
Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi.
Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson Skoðun
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Sjálfbærni sem drifkraftur verðmætasköpunar Jón Gunnarsson,Sara Júlía Baldvinsdóttir,Helga Margrét Óskarsdóttir,Júlía Huang,Jóhanna Sól Erlendsdóttir,Ólöf Helga Þórmundsdóttir,Alda Marín Jóhannsdóttir,Jóna Rut Vignir,Pétur Melax,Rakel Sara Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Millistjórnendur standa frammi fyrir stærstu breytingu vinnumarkaðarins Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson Skoðun