Áheyrn og árangur í skólamálum í Hveragerði Halldóra Jóna Guðmundsdóttir skrifar 15. maí 2026 19:12 Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hveragerði Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Síðustu vikurnar hafa framboð í sveitarstjórnarkosningunum í Hveragerði kynnt sína stefnu fyrir bæjarbúum. Það málefni sem brennur mest á mér eru skólamál. Við getum líklega öll verið sammála um að við viljum gera betur fyrir börnin okkar og tryggja að þeim líði vel í leik og námi. Börnin okkar eiga skilið skólaumhverfi þar sem þeim líður vel og þau fá að blómstra. Ég hef sjálf fundið fyrir þeim breytingum sem hafa orðið í grunnskólanum síðastliðin fjögur ár. Í dag upplifi ég jákvæðara viðhorf gagnvart því að takast á við verkefni og áskoranir, stór sem smá. Meiri og ríkari áhersla er lögð á samtal, lausnir og velferð nemenda. Ég sé það bæði á mínum drengjum að þeim líður betur og þeir hafa sjálfir tjáð okkur foreldrunum það. Áður fyrr upplifðum bæði ég og synir mínir að ekki væri nægilega vel hlustað á okkur og að mál sem kæmu upp fengju ekki alltaf þann farveg sem þau þyrftu. Við höfum verið afar heppin með umsjónarkennara í gegnum tíðina, en það eitt og sér dugar ekki til. Skólarnir þurfa að styðja vel við kennara sína og bæjaryfirvöld þurfa að standa þétt við bakið á skólunum. Það er lykilatriði að allir vinni saman með velferð barnanna að leiðarljósi. Rödd hvers barns skiptir máli Börn tjá sig á fjölbreyttan hátt, meðal annars með hegðun sinni, óháð aldri. Það er mikilvægt að við, sem fullorðin erum, séum næm á það sem þau reyna að segja okkur, hvort sem það kemur fram í orðum, líðan eða hegðun. Börn þurfa að upplifa að á þau sé hlustað og rödd þeirra hafi raunverulegt vægi þegar ákvarðanir sem snerta þau eru teknar. Ég á barn sem hefur þurft á stuðningi að halda í skólanum. Fyrir nokkrum árum gekk skólagangan mjög erfiðlega þrátt fyrir að barnið væri sterkt námslega. Endurteknir árekstrar í samskiptum við önnur börn og starfsfólk höfðu mikil áhrif á líðan þess og skólaumhverfið varð oft krefjandi. Það skipti sköpum þegar námsverið var opnað og barnið mitt fékk þar aðgang að stuðningi eftir þörfum. Þar starfa fagmenntaðir aðilar sem hafa skapað umhverfi þar sem börn geta fengið aukinn stuðning, ró og leiðsögn þegar á þarf að halda. Munurinn á síðasta skólaári og því skólaári sem nú er að líða er gríðarlegur. Ástæðan er einföld: barnið fékk það svigrúm, þann skilning og þann stuðning sem það þurfti. Í dag þarf það síður að nýta sér námsverið en áður, en öryggið felst í því að vita að úrræðið er alltaf til staðar ef þörf krefur. Þessi reynsla hefur sýnt mér hversu mikilvægt það er að grípa börn snemma, hlusta á þarfir þeirra og mæta þeim af skilningi og fagmennsku. Nemendur sem glíma við námsörðugleika, félagslega eða tilfinningalega erfiðleika, fötlun eða aðrar áskoranir eiga lögum samkvæmt rétt á viðeigandi stuðningi innan skólans. Þessi réttur er síður en svo nýr af nálinni en sem foreldri hef ég fyrst á allra síðustu árum fundið fyrir því að þessi áhersla sé farin að skila sér með markvissum hætti inn í skólastarfið. Það sem skiptir mestu máli núna og í framhaldinu er að ekki sé slegið slöku við. Foreldrar, börn og starfsfólk skólans finna öll að þjónustan hefur tekið jákvæðum breytingum og að stuðningurinn skilar árangri. Nú þarf að halda áfram á þeirri braut, efla þjónustuna enn frekar, klára að fylla upp í þörf stöðugildi fagaðila og tryggja að öll börn fái nauðsynlegan stuðning í takt við þeirra þarfir og hann sé veittur á réttum tíma. Börnin okkar eiga skilið að við séum til staðar fyrir þau, hlustum á þau og byggjum áfram upp skólaumhverfi þar sem velferð þeirra er alltaf í forgrunni. Höfundur skipar 10. sæti á lista Okkar Hveragerðis 2026.
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar