Fjár­festu í karllægum fé­lögum og báðu síðan um fund með for­stjóranum

Erla fékk áhuga á starfi Jafnvægisvogarinnar vegna verkefnis sem hún hefur verið að leiða undanfarin tvö ár.

„Við erum um 50 manna hópur ólíkra einstaklinga sem ákváðum að fjárfesta í skráðum félögum með lágt GEMMAQ-hlutfall,“ segir Erla Ósk og vísar þar í kynjakvarðann GEMMAQ sem mælir hlutfall kynja í efsta lagi stjórnendahópa, forstjóra og framkvæmdastjórna.

Því lægri sem einkunnin er, því meira segir það til um kynjahallann í fyrirtækinu.

„Markmiðið okkar sem hluthafar var að eiga samtal við forsvarsfólk fyrirtækjanna um einkunn félagsins og hvernig þau ætluðu að bæta stöðuna,“ segir Erla Ósk og bætir við:

Við byrjuðum á því að hafa samband við forstjóra félaganna og óska eftir fundi. 

Þar voru þessi mál rædd en til viðbótar lögðum við fram fyrirspurn fyrir aðalfund. 

Þannig komum við málinu á dagskrá.“

Góðar viðtökur EN…

Það skemmtilega við verkefnið er að það bar árangur.

„Það sem kom okkur kannski mest á óvart var hversu vel var tekið á móti okkur. Forstjórarnir tóku okkur vel og voru opnir fyrir samtalinu um kynjajafnvægi,“ segir Erla og bætir við:

„Að sitja síðan aðalfundi með öllum stærstu hluthöfum félaganna og hlusta á stjórnarformenn ræða GEMMAQ-hlutfallið er líka ákveðinn árangur.“

En síðan kemur alltaf þetta stóra EN…

Því enn er staðan sú að karlmenn eru 67% framkvæmdastjóra skráðra félaga, 86% forstjóra skráðra félaga og um 75% framkvæmdastjóra fyrirtækja á Íslandi.

Erla bendir á samhengið sem þessar tölur segja okkur:

Oftast er fyrst horft í framkvæmdastjóralagið þegar ráðið er í forstjórastöður og ef þar eru ekki konur er ólíklegra að þær verði síðar forstjórar.“

Erla Ósk viðurkennir að þótt málin hafi verið rædd á fleiri aðalfundum en ella sé það á stefnuskránni hennar nú að ganga betur í þau mál til að tryggja að breytingarnar skili sér.

„Ég myndi vilja sjá öll skráð félög í Jafnvægisvoginni enda felur hún í sér skýrt markmið um kynjajafnvægi í forystu. Fyrir mér snýst þetta ekki bara um konur eða karla. Þetta snýst um að nýta hæfileika fólks. Þegar stór hluti hæfileikanna fær ekki sömu tækifæri erum við einfaldlega ekki að hámarka verðmætasköpun. “

Þrátt fyrir margra ára rannsóknir sem benda til ávinnings af jafnari kynjahlutföllum í stjórnendalagi liggur beinast við að spyrja:

En hvers vegna er þetta óbreytt eða að breytast svona hægt?

„Ég held að þetta snúist að miklu leyti um kerfi og menningu. Ef þú mælir ekki hlutina sérðu þá oft ekki og þá fá þeir ekki athygli.“

Dýrt að sóa mannauði

Kólnun í atvinnulífinu hefur verið að leiða til uppsagna og samdráttar og eins og alltaf fara fyrirtækin í enn meiri hagræðingargír. Gervigreindin spilar þar inn í og aukin sjálfvirknivæðing, en Erla Ósk segist mæla með því að fyrirtæki vandi skrefin.

„Við erum enn að átta okkur á því hvernig gervigreind muni breyta störfum og vinnumarkaðinum.

Ég held því að sum fyrirtæki hafi farið of hratt af stað í því að segja upp fólki með það fyrir augum að skipta því út fyrir gervigreind.“

Erla Ósk nefnir sem dæmi fréttir af stórum tæknifyrirtækjum vestanhafs sem réðust í fjöldauppsagnir á starfsfólki en fóru síðan að bakka með þær uppsagnir og ráða til baka.

Að mati Erlu ættu mannauðsmálin einmitt að vera í brennidepli nú.

„Rannsóknir benda til þess að grunnfærni muni skipta meira máli til langs tíma en sérhæfð tæknikunnátta sem mun eiga sér styttri líftíma en áður,“ segir Erla og nefnir fleiri dæmi:

„Í nýlegri rannsókn sem greint var frá í Harvard Business Review kemur til dæmis fram að það sem áður var talað um sem „soft skills“ – eða persónuleg hæfni – er nú talað um sem „power skills“. Það er hæfnin til að aðlagast, samvinnu, tengja fólk saman, gagnrýnin hugsun, leysa vandamál, rökhugsun og fleira.“

Nú sé því tíminn til að hjálpa stjórnendum og starfsfólki að auka færni sína til að læra betur að vinna með gervigreindina og nýta hana á sem skilvirkastan hátt. Á sama tíma þurfa fyrirtæki að endurhugsa hvaða hæfni þau sækjast eftir þegar þau ráða í nýjar stöður.

„Stundum hættir stjórnendum til að horfa fyrst og fremst á kostnaðinn við mannauðinn, þegar hann er í raun ein verðmætasta auðlind fyrirtækisins. Samkvæmt alþjóðlegri könnun Gallup – The State of the Workplace - er aðeins 23% starfsfólks á Íslandi virkilega helgað starfi sínu. Mér finnst það vera ansi dýrkeypt staða.“