Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar 6. ágúst 2026 18:07 Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Margrét Kristmannsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun „Mamma, af hverju viltu láta sprengja Ísland?“ Bryndís Matthíasdóttir skrifar Skoðun Félagsmiðstöðvar eru haldreipi margra barna Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Eigum við að borga það? Gréta Ingþórsdóttir skrifar Skoðun Hafa íslensku lífeyrissjóðirnir staðið sig nógu vel? Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Pólitísk ábyrgð hlýtur að hafa afleiðingar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar Alþingi er beygt í duftið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Sammála – leggjum þjóðinni ekki orð í munn Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Goðarnir fóru aldrei – þeir skiptu bara um nafn Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Hin drepleiðinlega Bókun 35 Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Spírallinn Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Barnið sem mælikvarðinn sér ekki Rebekka Rafnsdóttir skrifar Skoðun Er landsbyggðin hluti af lausninni? Hildur Sólveig Sigurðardóttir skrifar Skoðun Netöryggi snýst líka um að þora að segja frá Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Fortíðin vann Baldur Johnsen skrifar Skoðun Getur maður verið rasisti án þess að gera sér grein fyrir því? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ekki leggja þjóðinni orð í munn Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hvernig hefurðu það? Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Minna kerfi, betri þjónusta Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Forstjóri CIA heimsækir Moskvu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Trump lítið annað en hvíslari í leikritinu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ísland: Þessi sigur jaðrar við kraftaverk Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Af klósettferðum og frelsinu til að njóta almannarýmis Eva Dögg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Utanríkisráðherra setur EES-samninginn í uppnám Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Sjá meira
Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag.
Skoðun „Að tilheyra“, tækifæri til að styðja fyrr við unga fólkið okkar Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar