Mín kynslóð brást! Margrét Kristmannsdóttir skrifar 6. ágúst 2026 18:07 Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Margrét Kristmannsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Ég hef verið í atvinnurekstri í tæp 40 ár og upplifað sveiflur og áföll í íslensku efnahagslífi, sem virðast endurtaka sig sí og æ! En iðulega hefur mér verið sagt að lausn á þessum vandræðum liggi í "okkar höndum" og að við þurfum einfaldlega "að sýna aga", sem ég ætla ekki að gera lítið úr. Ég veit að rekstur míns fyrirtækis mun seint skipta þjóðarbúið miklu máli en við höfum reynt að vanda okkur og m.a. tekist að vera fyrirmyndarfyrirtæki frá upphafi mælinga hjá Creditinfo - eitt rúmlega 50 fyrirtækja, þannig að eitthvað höfum við gert rétt og vart verið agalaus með öllu. Ég hef á undanförnum áratugum upplifað fjölmargar ríkisstjórnir með allrahanda samsetningum og verið hluti af forystusveit atvinnulífsins, sem gert hefur hvern kjarasamninginn eftir annan og örugglega trúað því í hvert sinn að nú tækist okkur að sýna þennan umdeilda aga. En það hefur staðið á þessum efnahagslega stöðuleika enda hef ég fyrir margt löngu komist að þeirri skoðun að það kerfi - sem við erum að vinna í - sé hannað fyrir suma og sé í raun ótrúlega ósanngjarnt. Það er einfaldlega ógjörningur að reikna með að lítil fyrirtæki og þorri heimila landsins blómstri í því umhverfi sem þeim er gert að búa við. Það er erfitt að sjá rekstrarleg tækifæri í mörgum hlutum þegar fjármagna þarf þau á 14% vöxtum. Ég hef því oft öfundað þau fyrirtæki sem lifa að mestu utan krónuhagkerfisins enda áhyggjur af íþyngjandi vaxtagreiðslum vart að halda fyrir þeim vöku. Það skal því viðurkennast í þessum pistli að það hefur hent mig í draumi að sjá mig alsæla í þessum fámenna, útvalda hópi - en vaknað upp við raunveruleik okkar hinna þegar birti af degi. En draumurinn um að lifa með alvöru gjaldmiðli lifir hins vegar góðu lífi. Ekki eingöngu fyrir litlu fyrirtækin í landinu heldur ekki síður fyrir mestu verðmætin í okkar lífi, sem eru börn okkar og barnabörn. Sjálf hélt ég að í einfeldni minni að mín kynslóð yrði sú kynslóð sem myndi koma hlutunum í lag - en við brugðumst. Og það er því þyngra en tárum taki ef við skoðum ekki allar leiðir til að létta afkomendum okkar róðurinn og auka öryggi þeirra. Ég ætla hiklaust að segja JÁ í ágúst enda mín skoðun að það sé frábært að eiga íslenskar krónur en hörmung að skulda þær! Íslenska krónan er ósanngjörn og hún mismunar fyrirtækjum og heimilum. Við eigum svo miklu betra skilið en það sem okkur er boðið upp á í dag.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar