Skemmtilegt júrótrass

Unglingamyndir þykja ekkert sérstaklega merkilegur pappír, líklega vegna þess að þær eru algerlega staðlaðar og innihaldslausar. Þær fjalla undantekningarlaust um graða unglinga þannig að markaðsrannsóknir sérfræðinganna í Hollywood hljóta að hafa leitt það í ljós að það kemst fátt annað en kynlíf fyrir í kollinum á æskunni sem erfa skal heiminn.

Eurotrip sver sig í ætt þessara greddumynda en hér leggja nokkur amerísk ungmenni í Evrópureisu að loknum skóla. Aðalpersónan leggur land undir fót í þeim tilgangi að hafa uppi á þýskri pennavinkonu sinni sem hann hafði móðgað illilega þar sem hann stóð í þeirri meiningu að hún væri karlmaður og geðsjúkur netpervert. Þegar misskilningurinn kom í ljós og hann gerði sér grein fyrir að hér er á ferðinni snotrasta snót, sem einnig er sálufélagi hans, verður hann gripinn eðlilegri blöndu hrifningar og losta og leggur allt undir til þess að komast yfir stúlkuna.

Félagi hans stýrir ferðinni og hefur sérstakan áhuga á Evrópu þar sem kynlífið í álfunni ku vera miklu fjörugra en í Bandaríkjunum, sem voru byggð af teprum sem flúðu perversjónirnar í Evrópu á sínum tíma.

Það vefst mikið fyrir mér hvernig ég á að halda sjálfsvirðingunni um leið og ég upplýsi að mér fannst Eurotrip ferlega skemmtileg en þessi vitleysa er þrælfyndin á köflum. Tilgangur myndarinnar er einfaldlega að skemmta áhorfendum í 90 mínútur og það tekst býsna vel. Þetta er fín kynlífsbrandarasúpa með nokkrum óborganlegum bragðefnum og ekki skemmir fyrir að mikið skín í bert hold. Ég er ekkert sérstaklega að hvetja til tilgangslausra brjóstasýninga í bíó en það vantar eitthvað í unglingagrínið ef striplinu er sleppt. Þetta vissu menn upp á hár fyrir tuttugu árum þegar Porky´s átti sviðið og nú virðist einhver nektarvakning vera í gangi aftur. Í Eurotrip er meira að segja reynt að gæta jafnréttis og karlarnir striplast líka en það verður því miður að segjast eins og er að augljósir hönnunargallar koma í veg fyrir að karlmannslíkaminn sé mikið fyrir augað.

Þórarinn Þórarinsson