Kammertónlist með sál

Florence and the Machine hefur gefið út plötu ársins að mati tímaritsins Q. Ceremonials fór beint á toppinn í Bretlandi.

Hljómsveitin Florence and the Machine á plötu ársins að mati sérfræðinga breska tónlistartímaritsins Q. Hún nefnist Ceremonials og kom út í lok október.

Platan fór beint á topp breska breiðskífulistans og fetaði þar með í fótspor forvera síns Lungs sem einnig náði toppsætinu þegar hún kom út árið 2009. Ceremonials náði jafnframt sjötta sætinu á Billboard-listanum í Bandaríkjunum, sem sýnir svart á hvítu vinsældir hljómsveitarinnar beggja vegna Atlantshafsins um þessar mundir.

Florence and the Machine er hugarfóstur hinnar 24 ára Florence Welch. Hún ólst upp í Camberwell-hverfinu í suðurhluta London, elst þriggja systkina. Fljótt var ljóst hvert stefndi með hana því ung að aldri söng hún hátt og snjallt með lögum Ninu Simone og Dusty Springfield á heimili sínu.

Til að virkja sköpunargáfu sína enn frekar fór Welch í listnám en hætti í skólanum til að einbeita sér að tónlistinni. Hún var uppgötvuð þegar hún var að syngja Motown-slagara drukkin inni á salerni á næturklúbbi. Florence and the Machine vann Brit-gagnrýnendaverðlaunin 2009 sem efnilegasti nýliðinn í Bretlandi og hefur sveitinni heldur betur vaxið ásmegin síðan þá. Frumburðurinn Lungs fékk flottar móttökur og sér í lagi smáskífulagið vinsæla Dog Days Are Over. Tónlist sveitarinnar er einhvers konar blanda af sálar- og indítónlist með sérlega góðri rödd Welch, eins og gestir Iceland Airwaves-hátíðarinnar fengu að kynnast á tónleikum sveitarinnar í Hafnarhúsinu 2008. Sviðsframkoma Welch er einnig sérstaklega lífleg.

Gagnrýnendur segja Ceremonials hafa yfir að ráða stærri og fjölbreyttari hljómi en Lungs og eins og svo oft áður er Welch líkt við aðra breska söngkonu, Kate Bush. Sjálf segir Welch plötuna hafa að geyma kammersálartónlist, eða blöndu af sálartónlist og kammerpoppi.

freyr@frettabladid.is