Þegar Flóki kom út úr skápnum Þórunn Hrefna Sigurjónsdóttir skrifar 29. nóvember 2012 12:53 María, sögukona Undantekningarinnar, upplifir fremur óvenjulegt gamlárskvöld í upphafi bókarinnar. Flóki, eiginmaður hennar til ellefu ára, velur þetta kvöld til þess að koma út úr skápnum og hann tilkynnir konu sinni jafnframt að hann sé ástfanginn af samstarfsmanni sínum og ætli sér að flytja til hans. Svo er hann á bak og burt. Eins og gefur að skilja er þetta Maríu töluvert áfall. Hún situr ein eftir með tvíbura á þriðja ári og glímir við ótal spurningar á borð við: "Hvað segir það um mig sem manneskju að ég skyldi ekki hafa tekið eftir neinu?" Flókarnir tveir (já, ástmaðurinn heitir sama nafni) eru sérfræðingar í óreiðukenningunni, en snögg netleit segir stærðfræðiblindingjum að sú kenning sé "formleg aðferð sem gerir stærðfræðingum kleift að skilja eðli hins tilviljanakennda, duttlungafulla eða ófyrirsjáanlega". Í þessari sögu þarf María einmitt að takast á við óreiðuna sem fylgir duttlungum örlaganna og hún reynir að skilja eðli hennar og endurskoða líf sitt út frá þessari óvæntu vitneskju um eiginmanninn. Og eins og ekki sé nóg lagt á söguhetjuna, þá skýtur blóðfaðir hennar upp kollinum í fyrsta sinn og á erindi við dóttur sína. Auk Maríu og hennar nánustu er Perla, dvergvaxin kona sem býr í kjallaranum hjá henni, ein af aðalsöguhetjum Undantekningarinnar. Perla er bæði eftirminnileg og skemmtileg persóna. Eins og stendur á útidyrunum hjá henni þá er hún "sálgreinir PhD, fjölskyldu- og hjónabandsráðgjafi og rithöfundur". Perla reynist Maríu ráðagóð vinkona og hjálparhella í erfiðum aðstæðum. Vangaveltur um skáldskaparlistina eru áberandi í bókinni, ekki síst í samræðum þeirra Perlu og Maríu, en Perla skrifar glæpasögur fyrir frægan glæpasagnahöfund, er "ghostwriter" þó að hún sé að reyna að losa sig undan þeirri kvöð. María verður að aðaláhugamáli hennar í staðinn. Ungur fuglaáhugamaður í næsta húsi hefur einnig mikið dálæti á Maríu, enda á hún að vera sláandi fögur. Svo fögur að það slær hreinlega þögn á fólk þegar hún gengur inn á veitingahús og hún er líka góð og göfug manneskja sem hefur gert það að ævistarfi að aðstoða fórnarlömb stríðsátaka. Texti Auðar Övu er bæði ljóðrænn og fallegur. Persónurnar eru áhugaverðar sem og framvinda sögunnar og lesandi fær einlægan áhuga á því að vita meira um fortíð Maríu og Flóka og það hvernig unnið er úr málunum. Nokkur kunnugleg stef úr fyrri verkum höfundarins skjóta hér líka upp kollinum en nú ber að vara sig á því að segja ekki of mikið. Niðurstaða: Fallega skrifuð, áhugaverð og skemmtileg bók sem fyllsta ástæða er til að mæla með. Gagnrýni Mest lesið Ómögulegt að afneita sorginni til lengri tíma Lífið Áttu aldrei von á að verða foreldrar innan árs Lífið Opnar sig um andlát kærastans eftir skotárás í New York Lífið Opnar sig um kvíða og þunglyndi Lífið „Það var ekkert sem greip mig þegar pabbi minn fór í fangelsi“ Lífið Láta lægð í kvikmyndaiðnaði ekki stöðva sig og opna nýtt stúdíó Lífið Alex fetaði í fótspor Bó á dánardegi hans Lífið Pétur Jóhann bregður á leik vegna nýrrar bókar Jóns Ársæls Lífið Þetta reddast undir áhrifavaldi Íslands Lífið Krakkatía vikunnar: LEGO, lakkrís og kubbalaga saur Lífið Fleiri fréttir Hvað er það versta sem þú hefur gert? Allir komust lifandi út – nema Beethoven Hugljúft geimævintýri líður fyrir þreytandi þúsaldarhúmor KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira
María, sögukona Undantekningarinnar, upplifir fremur óvenjulegt gamlárskvöld í upphafi bókarinnar. Flóki, eiginmaður hennar til ellefu ára, velur þetta kvöld til þess að koma út úr skápnum og hann tilkynnir konu sinni jafnframt að hann sé ástfanginn af samstarfsmanni sínum og ætli sér að flytja til hans. Svo er hann á bak og burt. Eins og gefur að skilja er þetta Maríu töluvert áfall. Hún situr ein eftir með tvíbura á þriðja ári og glímir við ótal spurningar á borð við: "Hvað segir það um mig sem manneskju að ég skyldi ekki hafa tekið eftir neinu?" Flókarnir tveir (já, ástmaðurinn heitir sama nafni) eru sérfræðingar í óreiðukenningunni, en snögg netleit segir stærðfræðiblindingjum að sú kenning sé "formleg aðferð sem gerir stærðfræðingum kleift að skilja eðli hins tilviljanakennda, duttlungafulla eða ófyrirsjáanlega". Í þessari sögu þarf María einmitt að takast á við óreiðuna sem fylgir duttlungum örlaganna og hún reynir að skilja eðli hennar og endurskoða líf sitt út frá þessari óvæntu vitneskju um eiginmanninn. Og eins og ekki sé nóg lagt á söguhetjuna, þá skýtur blóðfaðir hennar upp kollinum í fyrsta sinn og á erindi við dóttur sína. Auk Maríu og hennar nánustu er Perla, dvergvaxin kona sem býr í kjallaranum hjá henni, ein af aðalsöguhetjum Undantekningarinnar. Perla er bæði eftirminnileg og skemmtileg persóna. Eins og stendur á útidyrunum hjá henni þá er hún "sálgreinir PhD, fjölskyldu- og hjónabandsráðgjafi og rithöfundur". Perla reynist Maríu ráðagóð vinkona og hjálparhella í erfiðum aðstæðum. Vangaveltur um skáldskaparlistina eru áberandi í bókinni, ekki síst í samræðum þeirra Perlu og Maríu, en Perla skrifar glæpasögur fyrir frægan glæpasagnahöfund, er "ghostwriter" þó að hún sé að reyna að losa sig undan þeirri kvöð. María verður að aðaláhugamáli hennar í staðinn. Ungur fuglaáhugamaður í næsta húsi hefur einnig mikið dálæti á Maríu, enda á hún að vera sláandi fögur. Svo fögur að það slær hreinlega þögn á fólk þegar hún gengur inn á veitingahús og hún er líka góð og göfug manneskja sem hefur gert það að ævistarfi að aðstoða fórnarlömb stríðsátaka. Texti Auðar Övu er bæði ljóðrænn og fallegur. Persónurnar eru áhugaverðar sem og framvinda sögunnar og lesandi fær einlægan áhuga á því að vita meira um fortíð Maríu og Flóka og það hvernig unnið er úr málunum. Nokkur kunnugleg stef úr fyrri verkum höfundarins skjóta hér líka upp kollinum en nú ber að vara sig á því að segja ekki of mikið. Niðurstaða: Fallega skrifuð, áhugaverð og skemmtileg bók sem fyllsta ástæða er til að mæla með.
Gagnrýni Mest lesið Ómögulegt að afneita sorginni til lengri tíma Lífið Áttu aldrei von á að verða foreldrar innan árs Lífið Opnar sig um andlát kærastans eftir skotárás í New York Lífið Opnar sig um kvíða og þunglyndi Lífið „Það var ekkert sem greip mig þegar pabbi minn fór í fangelsi“ Lífið Láta lægð í kvikmyndaiðnaði ekki stöðva sig og opna nýtt stúdíó Lífið Alex fetaði í fótspor Bó á dánardegi hans Lífið Pétur Jóhann bregður á leik vegna nýrrar bókar Jóns Ársæls Lífið Þetta reddast undir áhrifavaldi Íslands Lífið Krakkatía vikunnar: LEGO, lakkrís og kubbalaga saur Lífið Fleiri fréttir Hvað er það versta sem þú hefur gert? Allir komust lifandi út – nema Beethoven Hugljúft geimævintýri líður fyrir þreytandi þúsaldarhúmor KK átti salinn - en tónlistin varð útundan Kjánalegar klisjur og kærulausir kappar Misheppnaður mömmuleikur Hugljúft en stutt gaman Hver þarf pizzu þegar Laufey er komin á sviðið? Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Sjá meira