Hvernig orð eru til alls fyrst

„Leikritið er um þrjár konur sem koma saman til að ræða hugmyndafræði sína og velta fyrir sér hvernig bregðast skuli við vissum þjóðfélagsbreytingum sem þær óttast. Ekki kemur fram í orðum þeirra í hverju þær breytingar felast en þær tala mikið um að verja sín gildi og vernda tunguna fyrir utanaðkomandi öflum. Eru greinilega að tala um það sem við erum að kljást við í dag, uppgang öfgahópa og öfgaskoðana í breytilegum heimi.“

Þannig lýsir Marta Nordal sýningunni Old Bessastaðir sem frumsýnd verður á fimmtudaginn í Tjarnarbíói.

Verkið skrifaði Salka Guðmundsdóttir fyrir leikhópinn Sokkabandið, sem Arndís Hrönn Egilsdóttir, Elma Lísa Gunnarsdóttir og María Heba Þorkelsdóttir mynda. Marta er leikstjóri. Hún segir persónurnar úr öllum þjóðfélagsstigum. Þær setji sinn málstað fram á ákveðinn hátt, milli þess sem þær fái sér kaffi, skúri og vinni önnur dagleg störf.

„Ein þeirra er ný í hópnum og stendur aðeins höllum fæti en lærir af hinum,“ segir Marta. „Verkið er dæmi um hvernig orð eru til alls fyrst, því hlutir geta gerst sem ekki sáust fyrir.“

Marta segir Sölku setja efnið fram á opinn hátt og heilmikið sé skilið eftir fyrir áhorfandann að túlka. „Salka hefur flottan og frjóan stíl. Hún hefur verið mikið á æfingum og mótað verkið í samtali við þátttakendur. Fagmanneskja.“

Nú er að byrja rennsli og Marta verður að rjúka. Vill þó koma því að að fyrir þau sem vinna við uppsetninguna sé ótrúlega spennandi að takast á við þetta nýja, íslenska verk.