Brautryðjandi í aðventukrönsum

Hendrik Berndsen, eða Binni blómasali eins og hann er betur þekktur, ætlaði að setjast í helgan stein þegar hann lokaði verslun sinni, Blómaverkstæði Binna, á Skólavörðustíg í fyrra. Hlutirnir snerust þó í höndum hans og Binni er enn á fullu, sérstaklega fyrir gamla kúnna.

Góðir viðskiptavinir sættust ekki á að Binni væri hættur svo hann setti upp litla vinnustofu í Hraunbæ ásamt konu sinni, Ástu Kristínu Kristjánsdóttur. Þangað kemur fólk með gamla aðventukransa frá ömmu og afa sem hann endurgerir. Það styttist í fyrsta í aðventu, 27. nóvember, og margir farnir að huga að aðventukrönsunum sínum. Líklegast hefur enginn Íslendingur jafnmikla reynslu á því sviði og Binni. Hann ólst upp hjá afa sínum í versluninni Blóm og ávextir og fór sextán ára til náms í blómaskreytingum í Danmörku. Þar kynntist hann aðventu­kransa­gerð með þurrkuðum skreytingum sem endast áratugi. Binni flutti þessa skreytigerðarlist til Íslands.

Nýir tískulitir

„Ætli ég hafi ekki búið til að­ventukransa í 55 ár,“ segir hann. „Ég legg mikla áherslu á að fólk eigi kransinn lengi. Undanfarið hefur ungt fólk komið til mín með mjög gamla kransa til endurgerðar. Þeir hafa fylgt sömu fjölskyldunni í þrjátíu ár eða lengur. Ég hef verið mjög íhaldssamur í gerð kransanna. Ég nota ekki greni heldur þurrkaðar greinar. Mér finnst mjög skemmtilegt að gera kransana úr efni sem ég sæki í íslenska náttúru, könglum, mosa og greinum. Það er ekki langt síðan að ég fór að tína þetta sjálfur,“ segir Binni sem er mikið jólabarn.

„Mér finnst engin jól nema að hafa eitthvað rautt, kerti og borða. Líklegast er ég íhaldssamur að þessu leyti. Ég fylgi ekki tískustraumum en breyti stundum um liti. Rauði liturinn er alltaf klassískur en núna eru hvítur, vínrauður og beige mjög vinsælir. Einstaka sinnum er beðið um fjólublátt sem er í raun litur aðventunnar.

Greinar úr náttúrunni

Vinur minn sem er frægasti blómaskreytingamaður í Danmörku, Erik Bering, rak blómabúðina The House of Flowers og var sá fyrsti sem útbjó aðventukransa sem entust. Það sem hefur hins vegar breyst í gegnum tíðina er að alltaf kemur eitthvert nýtt skreytingaefni. Aðventukransinn verður hefð á heimilinu og þegar fólk kemur með gamlan krans vill það sams konar skraut og var áður. Hjá mörgum byrja jólin þegar aðventu­kransinn er kominn upp og kveikt er á fyrsta kertinu,“ segir Binni en þegar hann kom til Íslands eftir fjögur ár í námi í Danmörku var áhugi á aðventukrönsum að vakna hér á landi. „Fólk hafði áður bundið grenigreinar í kringum hálmhring og það getur verið mjög fallegt.“

Binni segir marga möguleika í dag til að skreyta aðventukransinn. „Það er hægt að nota disk og setja fjögur kubbakerti á hann. Við hliðina er hægt að raða fallegum jólakúlum og greni. Það er alltaf gaman að leyfa ímyndunaraflinu að ráða. Einnig er hægt að skreyta járnstjaka fyrir fjögur kerti með alls kyns þurrkuðum berjum, greinum og blöðum úr náttúrunni. Það er virkilega fallegt að nota þessa náttúruliti.“

Brúðarvöndur ömmu

Ýmis verkefni detta á borð Binna. Hann skreytir meðal annars fyrir jarðarfarir og brúðkaup. „Ég fékk skemmtilegt verkefni um daginn en það var að búa til brúðarvönd eftir brúðkaupsmynd ömmu brúðarinnar. Hún vildi hafa hann alveg eins og amman var með. Ég lít á mig sem handverksmann og vil gera mitt besta fyrir fólk þótt ég sé orðinn 72 ára. Hver blómaskreyting er einstök,“ segir Binni. „Aðventukransinn minn er þrjátíu ára gamall og ég set alltaf rauð kerti í hann. Svo skreyti ég alltaf jólatréð með dóti sem börnin mín gerðu á leikskólanum í gamla daga. Þeim finnst æðislegt að sjá dótið sitt þótt þau séu orðin fullorðin. Smáhlutir búa til minningar.“