For a Unified Efling, Lead by Workers Sæþór Benjamín Randalsson skrifar 15. febrúar 2022 08:00 I have wanted to participate in a union ever since I began working in my home country, the USA. As a worker in the USA, I had to negotiate contracts by myself, and watch as salaries, benefits, and free time declined due to right-wing and neoliberal governments and the unchecked power of capital. I longed for the collective bargaining power of the pre-McCarthy era. I first met Sólveig Anna Jónsdóttir in 2020 when I showed up with other Efling members at Iðnó to make a sign and march into City Hall on strike. It was invigorating, like living a history book. Not only was inspiring, it also brought meaningful concrete results. In the negotiations with Reykjavík City, Efling members gained a far better contract due to strong leadership and member unity than would otherwise have been obtained. In the last weeks, there has been one breathless hit piece after the other in the media from the perspective of the opponents of the B-list. Curiously, these are largely the staff of Efling and other unions – if they are not nameless, that is. But what I haven’t seen is an interview with a member of the union itself, a dues-paying working class person. I’ve also seen in these articles an implied condescension, removing the agency of the working class members that endorse Sólveig Anna repeatedly. Unfortunately, we live in a class based society. Workers need a leadership that understands the nature of class division, that can pull in more people to participate, and who understands how to make bold demands and then achieve them. Sólveig Anna is not the only person on earth with these skills, but she is the only one running for chair of Efling. I have seen with my own eyes what can be achieved with capable and passionate leadership with unified mass backing. The Battle List, which I am proud to be part of, wants to continue to build our union in this direction: firm leadership closely followed by active rank-and-file members. I stand with Sólveig Anna, her agenda, and I’m proud to be part of the Battle List! Sæþór Benjamín Randalsson is an Efling member and is running for the Battle List (the B-list) along with Sólveig Anna Jónsdóttir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ólga innan Eflingar Stéttarfélög Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
I have wanted to participate in a union ever since I began working in my home country, the USA. As a worker in the USA, I had to negotiate contracts by myself, and watch as salaries, benefits, and free time declined due to right-wing and neoliberal governments and the unchecked power of capital. I longed for the collective bargaining power of the pre-McCarthy era. I first met Sólveig Anna Jónsdóttir in 2020 when I showed up with other Efling members at Iðnó to make a sign and march into City Hall on strike. It was invigorating, like living a history book. Not only was inspiring, it also brought meaningful concrete results. In the negotiations with Reykjavík City, Efling members gained a far better contract due to strong leadership and member unity than would otherwise have been obtained. In the last weeks, there has been one breathless hit piece after the other in the media from the perspective of the opponents of the B-list. Curiously, these are largely the staff of Efling and other unions – if they are not nameless, that is. But what I haven’t seen is an interview with a member of the union itself, a dues-paying working class person. I’ve also seen in these articles an implied condescension, removing the agency of the working class members that endorse Sólveig Anna repeatedly. Unfortunately, we live in a class based society. Workers need a leadership that understands the nature of class division, that can pull in more people to participate, and who understands how to make bold demands and then achieve them. Sólveig Anna is not the only person on earth with these skills, but she is the only one running for chair of Efling. I have seen with my own eyes what can be achieved with capable and passionate leadership with unified mass backing. The Battle List, which I am proud to be part of, wants to continue to build our union in this direction: firm leadership closely followed by active rank-and-file members. I stand with Sólveig Anna, her agenda, and I’m proud to be part of the Battle List! Sæþór Benjamín Randalsson is an Efling member and is running for the Battle List (the B-list) along with Sólveig Anna Jónsdóttir.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun