Hjartabankinn - banki allra launþega Birna Guðný Björnsdóttir skrifar 2. september 2022 19:01 Hjartabankinn er banki sem mig langar að labba inn í. Þar bíða mín starfsmenn sem eiga auðvelt að kalla fram bros þar sem þeim líður vel í vinnunni og þar sem þeim líður vel með þau störf sem þau inna af hendi. Þar bíður mín kaffi og hjartalaga súkkulaðimolar sem ég get ekki staðist um leið og ég lofa sjálfri mér að synda tvær aukaferðir seinna í sundinu. Hjartabanki er banki sem er annt um þá sem labba inn um þeirra dyr og sýnir það með allri sinni framkomu. Hjartabanki er falleg hugmynd sem er ekkert svo fjarlægur draumur ef málin spilast á ákveðinn veg í komandi kjaraviðræðum. Inn í lífeyrissjóði streyma 23 milljarðar í hverjum mánuði. Allur peningurinn kemur við inn í bönkunum og við það myndast margföldunaráhrif í bankakerfinu sem gerir bönkunum kleift að lána út verulegar fjárhæðir. Já og áður en þið besservissið, þá veit ég að þetta er ekki svona einfalt, en látum þetta fara út í loftið. Ef lífeyrissjóðir myndu stofna sinn eigin banka sem þeir ættu að fullu þá taka þeir af bönkunum valkosti til útlánastarfsemi. Hlutdeild lífeyrissjóða í útlánum til húsnæðiskaupa gæti aukist úr 22% í 100%. Ekki aðeins myndi þessi breyting skerða möguleika bankanna til útlánastarfsemi þá gæti nýji bankinn leyft sér að bjóða upp á annars konar útlán. Útlán sem byggja á öðrum grunni en það sem við þekkjum til í dag. Hægt væri að nota einfalda fasta vexti á lánin, eða breytilega vexti út frá viðmiðunum Seðlabankans. Hægt væri að ráða til sín snillinga sem reikna aðra vísitölu en þá sem við erum að nýtast við í dag. Hagstofan hefur ekki einkarétt á að setja fram vísitölu. Og nýju vístöluna mætti binda við útlán húsnæðislána. Það er hægt að gera alls konar skemmtilega hluti með nýjan banka. Mig langar til að benda á að ávöxtunarviðmið af útlánastarfsemi lífeyrissjóða er 3,5%. Það þarf ekki hærri ávöxtun, það þarf ekki að hafa græðgi í fyrirrúmi í útlánastarfsemi. Það er hægt að finna sanngjarnan milliveg. Sem er eitthvað sem hinn nýji banki gæti haft til viðmiðunar í sinni útlánastarfsemi. Ég er sammála þér Villi. Hækkun á lánsbyrði í boði Seðlabankans er fjárhagslegt ofbeldi á íslensk heimili. Búið er að tala fyrir breytingum á fyrirkomulagi húsnæðislána áratugum saman. Enginn með völd virðist þó vilja breyta þessu fyrirkomulagi. Ríkisstjórnin vill ekki standa fyrir breytingum, Seðlabankinn er mjög skotinn í uppáhalds valdatæki sínu í baráttu við verðbólguna og bankarnir og lífeyrissjóðir sitja bara hjá mjög ánægðir með sinn hlut í kökunni. Alls konar hagfræðingar og beturvitringar standa upp reglulega og verja fyrirkomulagið eins og það er, en staðreyndin er að þetta er fjárhagslegt ofbeldi. Ef menn eru ekki tilbúnir til að vinna með núverandi kerfi til að leita betri lausna fyrir íslensk heimili þá er spurning hvort það sé ekki kominn tími til að hugsa málin út frá öðru sjónarhorni. Þegar allt er komið í óskiljanlega klessu þá er stundum best að henda öllu í ruslið og byrja upp á nýtt. Stundum þurfa menn bara að ráðast að gera hlutina í stað þess að mikla vandann svona fyrir sér. Nýjar lausnir koma í ljós um leið og verkið er hafið. Hvað er rétt að gera fyrir þann sem upplifir langvarandi ofbeldi sem virðist engan enda ætla að taka? Ef við viljum stoppa ofbeldið þá verðum við að vera hugrökk og labba í burtu. Við getum tekið völdin sem við höfum veitt öðrum tilbaka og skapað okkar eigið fjármálaafl. Fjármálaafl sem slær í takti við hjarta launþega, Hjartabankann. Hættum að láta ríkisstjórnina, Seðlabankann, banka og lífeyrissjóði stjórnast með okkur með fjárhagslegu ofbeldi. Förum okkar eigin leiðir og sköpum okkar eigin valkosti með þeim peningum sem við höfum í hendi okkar. Draga verður lífeyrissjóði að samningsborðinu. Við getum ekki leyft risanum lengur að liggja í leti og fela sig frá samfélagslegri ábyrgð. Lífeyrissjóðurinn er okkar, en ekki bankanna. Ekki leyfa bönkunum að græða lengur pening á okkar kostnað. Villi, Ragnar og Sólveig. Þið eruð búin að vera svo sterk undanfarin ár. Og á næstu mánuðum mun verða reynt verulega á styrkinn ykkar. Það verður fullt af höndum upp á lofti ykkur til hjálpar ef þið leitið eftir því, en þið þurfið kannski að stíga fyrsta skrefið. Ég sendi á ykkur kærleiksengla. Vonandi finnst betri lausn en sú sem stendur til boða í dag. Að lokum, takk fyrir mig. Höfundur er launþegi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birna Guðný Björnsdóttir Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Hjartabankinn er banki sem mig langar að labba inn í. Þar bíða mín starfsmenn sem eiga auðvelt að kalla fram bros þar sem þeim líður vel í vinnunni og þar sem þeim líður vel með þau störf sem þau inna af hendi. Þar bíður mín kaffi og hjartalaga súkkulaðimolar sem ég get ekki staðist um leið og ég lofa sjálfri mér að synda tvær aukaferðir seinna í sundinu. Hjartabanki er banki sem er annt um þá sem labba inn um þeirra dyr og sýnir það með allri sinni framkomu. Hjartabanki er falleg hugmynd sem er ekkert svo fjarlægur draumur ef málin spilast á ákveðinn veg í komandi kjaraviðræðum. Inn í lífeyrissjóði streyma 23 milljarðar í hverjum mánuði. Allur peningurinn kemur við inn í bönkunum og við það myndast margföldunaráhrif í bankakerfinu sem gerir bönkunum kleift að lána út verulegar fjárhæðir. Já og áður en þið besservissið, þá veit ég að þetta er ekki svona einfalt, en látum þetta fara út í loftið. Ef lífeyrissjóðir myndu stofna sinn eigin banka sem þeir ættu að fullu þá taka þeir af bönkunum valkosti til útlánastarfsemi. Hlutdeild lífeyrissjóða í útlánum til húsnæðiskaupa gæti aukist úr 22% í 100%. Ekki aðeins myndi þessi breyting skerða möguleika bankanna til útlánastarfsemi þá gæti nýji bankinn leyft sér að bjóða upp á annars konar útlán. Útlán sem byggja á öðrum grunni en það sem við þekkjum til í dag. Hægt væri að nota einfalda fasta vexti á lánin, eða breytilega vexti út frá viðmiðunum Seðlabankans. Hægt væri að ráða til sín snillinga sem reikna aðra vísitölu en þá sem við erum að nýtast við í dag. Hagstofan hefur ekki einkarétt á að setja fram vísitölu. Og nýju vístöluna mætti binda við útlán húsnæðislána. Það er hægt að gera alls konar skemmtilega hluti með nýjan banka. Mig langar til að benda á að ávöxtunarviðmið af útlánastarfsemi lífeyrissjóða er 3,5%. Það þarf ekki hærri ávöxtun, það þarf ekki að hafa græðgi í fyrirrúmi í útlánastarfsemi. Það er hægt að finna sanngjarnan milliveg. Sem er eitthvað sem hinn nýji banki gæti haft til viðmiðunar í sinni útlánastarfsemi. Ég er sammála þér Villi. Hækkun á lánsbyrði í boði Seðlabankans er fjárhagslegt ofbeldi á íslensk heimili. Búið er að tala fyrir breytingum á fyrirkomulagi húsnæðislána áratugum saman. Enginn með völd virðist þó vilja breyta þessu fyrirkomulagi. Ríkisstjórnin vill ekki standa fyrir breytingum, Seðlabankinn er mjög skotinn í uppáhalds valdatæki sínu í baráttu við verðbólguna og bankarnir og lífeyrissjóðir sitja bara hjá mjög ánægðir með sinn hlut í kökunni. Alls konar hagfræðingar og beturvitringar standa upp reglulega og verja fyrirkomulagið eins og það er, en staðreyndin er að þetta er fjárhagslegt ofbeldi. Ef menn eru ekki tilbúnir til að vinna með núverandi kerfi til að leita betri lausna fyrir íslensk heimili þá er spurning hvort það sé ekki kominn tími til að hugsa málin út frá öðru sjónarhorni. Þegar allt er komið í óskiljanlega klessu þá er stundum best að henda öllu í ruslið og byrja upp á nýtt. Stundum þurfa menn bara að ráðast að gera hlutina í stað þess að mikla vandann svona fyrir sér. Nýjar lausnir koma í ljós um leið og verkið er hafið. Hvað er rétt að gera fyrir þann sem upplifir langvarandi ofbeldi sem virðist engan enda ætla að taka? Ef við viljum stoppa ofbeldið þá verðum við að vera hugrökk og labba í burtu. Við getum tekið völdin sem við höfum veitt öðrum tilbaka og skapað okkar eigið fjármálaafl. Fjármálaafl sem slær í takti við hjarta launþega, Hjartabankann. Hættum að láta ríkisstjórnina, Seðlabankann, banka og lífeyrissjóði stjórnast með okkur með fjárhagslegu ofbeldi. Förum okkar eigin leiðir og sköpum okkar eigin valkosti með þeim peningum sem við höfum í hendi okkar. Draga verður lífeyrissjóði að samningsborðinu. Við getum ekki leyft risanum lengur að liggja í leti og fela sig frá samfélagslegri ábyrgð. Lífeyrissjóðurinn er okkar, en ekki bankanna. Ekki leyfa bönkunum að græða lengur pening á okkar kostnað. Villi, Ragnar og Sólveig. Þið eruð búin að vera svo sterk undanfarin ár. Og á næstu mánuðum mun verða reynt verulega á styrkinn ykkar. Það verður fullt af höndum upp á lofti ykkur til hjálpar ef þið leitið eftir því, en þið þurfið kannski að stíga fyrsta skrefið. Ég sendi á ykkur kærleiksengla. Vonandi finnst betri lausn en sú sem stendur til boða í dag. Að lokum, takk fyrir mig. Höfundur er launþegi.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun