Vilji gera allt til að hefta út­breiðslu en þeir kærðu „ekki á þeim buxunum“

Hún segir að Matvælastofnun hafi farið fram á það fyrir páska að féð yrði afhent og veitt bændunum frest út júnímánuð en þeir ekki brugðist við tilmælum. Málin tengist tilfellum riðu sem greindust í Miðfirði síðasta vor. 

„Þá framkvæmdum við smitrakningu og fórum að rekja hvert féð hafi verið flutt af þessum tveimur bæjum sem riða hafði verið staðfest á,“ segir Sigurborg Daðadóttir yfirdýralæknir, í samtali við fréttastofu. 

Fyrst hafi riða komið upp á Bergstöðum og við skoðun hjá öðrum bændum sem fengu fé þaðan hafi kind greinst á Syðri-Urriðaá. Ekki fannst riða hjá fleiri dýrum á þeim bæ. 

„Við vorum að leita að öllu því fé sem hafði verið að umgangast þessa einu kind og það var á tugum bæja sem við vildum að yrði tekið úr umferð en það eru tveir sem hundsuðu þau fyrirmæli, á Neðri-Núpum og Barkarstöðum.“ Aðrir bændur hafi tekið vel í tilmælin og afhent fé sem hafi verið aflífað og fargað. 

Bændur á Barkarstöðum og Neðri-Núpi gáfu ekki kost á viðtali vegna málsins og hyggjast ekki tjá sig opinberlega um það að svo stöddu.

Um 1.400 kindur voru aflífaðar á nágrannabæjunum Bergstöðum og Syðri-Urriðaá í tengslum við riðutilfellin í vor og einnig var skorið niður á bæjum sem keyptu fé þaðan. Bændum sem er gert að lóga kindum til að hefta útbreiðslu riðu fá greiddar bætur úr ríkissjóði.

Lögreglan rannsakar málið

Sigurborg segir ekkert annað í stöðunni en að kæra mál bændanna á Neðri-Núpi og Barkarstöðum til lögreglu. Lögreglan fari nú með rannsókn málsins og taki í kjölfarið ákvörðun um það hvort bændurnir verði ákærðir.

„Það er það sem lög um dýrasjúkdóma gera ráð fyrir ef það er brotið gegn lögum, reglugerðum eða fyrirmælum settum á grundvelli þeirra laga.“

Engar valdheimildir séu þar veittar Matvælastofnun til að bregðast við því ef brotið er gegn dýrasjúkdómalögum. 

Bændur vilji yfirleitt hefta útbreiðslu eins og kostur er

Sigurborg segir mjög mikilvægt að verjast því að smitefnið sem valdi riðu dreifi sér. Það feli einkum í sér að taka það fé úr umferð sem hafi verið í snertingu við smitefni til að reyna að hefta útbreiðslu riðuveikinnar. 

Manstu eftir álíka tilfellum þar sem bændur hafa neitað að verða við þessu?

„Það eru áratugir síðan, þetta var í gamla daga einhvern tímann en nei, það hefur enginn látið svona. Því almennt vilja bændur hefta útbreiðslu smits eins og kostur er en þessir eru ekki á þeim buxunum,“ segir Sigurborg.

Kindur geta gengið lengi með riðuveiki án þess að hún komi fram. Smitsjúkdómurinn veldur hrörnunarskemmdum í heila og mænu dýranna en að sögn Matvælastofnunar er smitefnið hvorki baktería né veira heldur aflagað prótín. Smitefnið er talið geta lifað í umhverfi í meira en áratug og komið upp á sama bæ oftar en einu sinni.

Fréttin hefur verið uppfærð.