Máttu ekki full­yrða að elds­neytið væri kolefnisjafnað

Í tilkynningu á vef Neytendastofu segir að í tilviki Orkunnar hafi verið um að ræða fullyrðinguna „Jafnaðu þig hjá Orkunni – Kolefnisjafnaðu eldsneytiskaupin með Orkulyklinum strax í dag“.

Gátu ekki keypt kolefniseiningar

Í svörum Orkunnar gagnvart Neytendastofu hafi komið fram að félagið hefði unnið með Votlendissjóði frá árinu 2018. Samstarfið lýsi sér þannig að viðskiptavinir sem hafi skráð Orkulykilinn sinn í átak Votlendissjóðs geti gefið fimm krónur af tíu króna afslætti sínum til málefna sem tengjast endurheimt votlendis og þannig kolefnisjafnað eldsneytiskaup sín. 

Þá hafi komið fram að Orkan teldi að fullyrðingar félagsins hafi verið í samræmi við skilgreiningu laga á kolefnisjöfnun. Enn fremur hafi komið fram undir rekstri málsins að í tengslum við stöðvun Votlendissjóðs á sölu kolefniseininga hafi félagið hætt að notast við umrætt orðalag í markaðsefni sínu en bjóði nú viðskiptavinum sínum að styrkja Votlendissjóð.

Hættu líka að tala um kolefnisjöfnun

Í tilviki Olís hafi verið um að ræða fullyrðingarnar „Við greiðum helming á móti – Kolefnisjafnaðu eldsneytisviðskiptin“ og „Olís kolefnisjafnar allan sinn rekstur“. 

Í svörum félagsins hafi komið fram að félagið hefði um langt árabil styrkt landgræðslu á Íslandi með samvinnuverkefni félagsins og Landgræðslu ríkisins. Með vísan til þess verði að telja ljóst að Olís kolefnisjafni eigin rekstur sé horft til þess hvernig það hugtak sé skilgreint, meðal annars í íslenskum lögum. 

Þá hafi komið fram að Olís telji að fullyrðingar félagsins hafi verið í samræmi við skilgreiningu laga á kolefnisjöfnun. Undir rekstri málsins hafi félagið hins vegar tekið út fullyrðingar sínar um kolefnisjöfnun og vísi nú til kolefnisbindingar og telji að þær breytingar séu í samræmi við þá hröðu þróun sem sé að eiga sér stað í hugtakanotkun í tengslum við sjálfbærnimál.

Gæti haft áhrif á val neytenda

Niðurstaða Neytendastofu í báðum málum hafi verið að umræddar fullyrðingar væru villandi og óréttmætar gagnvart neytendum og ekki studdar fullnægjandi gögnum. 

Fullyrðingarnar gefi neytendum ranglega til kynna að eldsneytisviðskipti þeirra hafi engin eða að minnsta kosti minni áhrif á umhverfið og sé þannig líkleg til að hafa áhrif á ákvörðun hins almenna neytanda um að eiga viðskipti við félagið.

Í báðum tilfellum hafi ekki verið talin ástæða til að beita banni eða öðrum úrræðum, í ljósi þess að bæði félög höfðu þegar látið af notkun auglýsinganna.