Mun sjá eftir á­rásinni alla ævi

Þetta kemur fram í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur sem hefur verið birtur á vef dómstólanna.

Þar er framburði piltsins lýst, en hann er í dag sautján ára, en var sextán þegar atvik málsins áttu sér stað.

Hann sagðist oftast bera á sér hníf, og það átt við þetta kvöld. Hann hafi ekki ætlað sér að valda öðrum skaða.

Fjallað var um mál Bryndísar Klöru í Kompás á Stöð 2 fyrr í vetur. Þáttinn má sjá hér fyrir neðan:

Missti sig þegar rúðan var skrúfuð upp

Umrætt kvöld sagðist hann hafa farið að fimm ungmennum sem voru inni í bíl. Hann hafi viljað ná tali af stúlku, sem mun hafa verið fyrrverandi kærasta hans. Hann vildi að hún myndi koma úr bílnum til að ræða við hann, en tvö ungmennin neitað honum um það og skrúfað bílrúðuna upp.

Þá hafi hann misst sig, barið í bílrúðuna og hún sprungið. Þá hafi hann tekið upp hnífinn. Lýsingar hans á því þegar hann stakk ungmennin voru nokkuð óljósar. Hann talaði þó um að fara í „panik“ á einhverjum tímapunkti og þá hefði hann ekki séð almennilega allan tímann hvað væri að gerast vegna myrkurs.

Síðustu stunguárásinni lýsti pilturinn þannig að einhver hefði staðið yfir honum og togað í hann. Hann taldi þá að einhver væri að ráðast á sig. Hnífurinn hefði farið í þessa manneskju án orðaskipta. Hann hefði svo ýtt manneskjunni frá sér og síðan hlaupið heim. Þar hefði hann farið í sturtu til þess að róa sig en lögreglan komið skömmu síðar.

Varnir hans snerust um að hann hafi ekki ætlað sér að valda þessu mikla tjóni. Hann vildi einungis svara spurningum verjanda síns, og þar af leiðandi svaraði hann ekki fyrir misræmi í framburði sínum hjá lögreglu og svo fyrir dómi.

Hans stærstu mistök

Líkt og áður segir las drengurinn yfirlýsingu sem hann sagðist hafa samið sjálfur. Þar sagðist hann hafa samviskubit yfir því sem gerðist, sérstaklega vegna Bryndísar Klöru og fyrrverandi kærustu sinnar. Hann sagði að það særði hann hversu vondur hann hefði verið við fyrrverandi kærustuna.

Fólkið sem hefði verið þarna hefði ekki átt skilið það sem gerðist. Þetta væru hans stærstu mistök og hann myndi sjá eftir því alla ævi.

Fyrir aðalmeðferðina hefði hann hugsað mikið um atvikið og verið andvaka. Hann sagðist óska þess að hann gæti tekið aftur það sem gerðist. Það hafi ekki verið ætlun hans að ganga svona langt.

Eitt fórnarlambanna heilsaði piltinum örskömmu fyrr

Annar piltur, sem var inni í bílnum og var stunginn, sagði að í aðdraganda árásarinnar hefði hann hitt árásarmanninn, sem þá hefði verið á heimleið með félaga sínum.

Hann sagðist hafa vitað að hann væri fyrrverandi kærasti vinkonu hans. Þeir hefðu því heilsast og gengið saman hluta leiðarinnar.

Þar tók hann eftir því að árásarmaðurinn var með kveikt á smáforritinu Live360. Áður hefur verið greint frá því að árásarmaðurinn notaði forritið til að fylgjast með ferðum fyrrverandi kærustu sinnar hátt í hundrað og fimmtíu sinnum á degi árásarinnar.

Leiðir þeirra hefðu svo skilið. Pilturinn, sá sem var stunginn, hefði farið í bílinn og einhverju síðar hefði árásarmaðurinn skyndilega verið kominn. Hann lýsti svo árásinni

Sambýlismaðurinn tók stjórnina og fór með hnífinn út

Móðir piltsins, sakbornings málsins, sagði fyrir dómi að sonur hennar hefði hringt í hana um tíu mínútum eftir árásina í miklu uppnámi. Hún hefði reynt að fá upp úr honum hvað hefði gerst og sagt honum að taka leigubíl heim. Hún taldi að hann hefði mögulega stungið einhvern.

Pilturinn hafi hlaupið heim og óreiða verið á heimilinu þegar hann kom. Þar var móðirin og þáverandi sambýlismaður hennar sem hafi tekið stjórn á aðstæðum og gefið fyrirskipanir og hún hlýtt honum.

Sambýlismaðurinn hefði tekið hníf piltsins og farið með hann eitthvað út.

Mæðginin bæði miður sín

Sambýlismaðurinn gaf einnig skýrslu. Hann sagði að þegar pilturinn hefði hringt í móður sína hefði hún vælt og dottið í gólfið. Hún hefði haft á orði að hann hefði stungið „stelpuna“.

Síðan hefði pilturinn komið heim og látið sig falla í gólfið, grátandi og miður sín.

Hann sagðist hafa áttað sig á því að eitthvað alvarlegt hefði gerst og tekið alla hnífa á heimilinu og farið með þá út í bíl. Hann sagðist ekki hafa gert það til að fela sönnunargögn heldur af öryggisástæðum.

Þá sagðist hann hafa vitað að von væri á lögreglunni og sagt piltinum að segja ekki neitt fyrr en hann væri búinn að ræða við lögfræðing. Hann hefði reynslu á að gera þetta á þennan hátt.

Bæði móðirin og sambýlismaðurinn töluðu um að pilturinn hefði gengið með hníf.

Skorti iðrun

Geðlæknir og dómkvaddur yfirmatsmaður á geðrannsókn sem gerð var á piltinum sagði að svo virtist sem piltinum skorti skilning á athæfi sínu, og iðrun nema í garð Bryndísar Klöru, sem lét lífið. Hann hefði tilhneigingu til að réttlæta hlutina og væri ásakandi í garð einhverra fórnarlamba málsins.

Hann sagði ljóst að pilturinn þyrfti meðhöndlun sem krefðist samvinnu hans.

Hamstola af bræði

Dómurinn sakfelldi piltinn samkvæmt ákæru, fyrir manndráp og tvær tilraunir til manndráps.

Í niðurstöðukafla dómsins var bent að frá upphafi hafi drengurinn talað um að hann hafi ætlað sér að hitta og ræða við fyrrverandi kærustuna. Hann hafi ekki gefið mikið fyrir ítrekaðar hringingar og skilaboðasendingar til hennar, eða þá hversu oft hann hafi skoðað staðsetningu hennar í gegnum smáforrit í síma sínum.

Áður hefur verið greint frá því að hann skoðaði staðsetningu hennar hátt í 150 sinnum fyrir árásina.

Í dómnum segir að af gögnum málsins megi sjá vaxandi gremju piltsins í skilaboðasendingum til fyrrverandi kærustunnar í aðdraganda árásarinnar. Það gæfi sterka vísbendingu um huglægt ástand hans á verknaðarstundu.

Viðbrögð piltsins við því að hann hafi ekki fengið að tala við stúlkuna sýna að mati dómsins hversu hamstola hann var af bræði á verknaðarstundu. Hann hefði ekki hikað eftir að hafa brotið rúðuna og haldið ótrauður áfram. Í dómnum segir að honum hefði átt að vera ljóst að líklegustu afleiðingar gjörða hans hlytu að vera mannsbani.

Þarf að greiða milljónakröfur

Líkt og áður segir var pilturinn dæmdur í átta ára fangelsi. Lágmarksrefsing fyrir manndráp er fimm ára fangelsi, en hámarksrefsing fyrir þann sem brýtur af sér fyrir átján ára aldur er átta ára fangelsi.

Honum er gert að greiða samtals um þrettán milljónir í miskabætur og um 25 milljónir króna í málskostnað.

Fréttin hefur verið uppfærð.