Skýrsla Arons: Af­leit byrjun sem verður nú að svara fyrir

Það má með sanni segja að byrjun íslenska landsliðsins á þessu Evrópumóti í Sviss hafi ekki staðist væntingar. 1-0 tap gegn Finnum þar sem að lítið gekk upp, í leik þar sem að flestir sáu okkar besta möguleika á sigri í riðlinum.

Frammistaðan ekkert til að hrópa húrra fyrir, jú einhverjir kaflar inn á milli sem gætu talist fínir en á heildina litið var þetta bara ekki nógu gott. Fyrstu mínúturnar lofuðu góðu og ég fékk þá tilfinningu að við myndum láta þær finnsku finna fyrir því. Það snerist fljótt í andhverfu sína.

Við fórum fljótt að elta í þessum leik, fram á við virkuðu sóknir okkar allt of tilviljanakenndar þar sem boltanum var flengt fram án þess að nokkur leikmaður hefði átt möguleika á því að elta hann uppi og hefði engu skipt ef sá leikmaður byggi yfir hraða spretthlauparans Usain Bolt þegar að hann var á hátindi síns ferils. Farin var leið eitt og vonað það besta og lengi vel fundum við ekki okkar hættulegustu og mest skapandi leikmenn í þeim Sveindísi Jane og Karólínu Leu. Þegar að það tókst hins vegar þá skapaðist hætta.

Mér fannst við sýna andstæðingum okkar allt of mikla virðingu, trekk í trekk vorum við langt frá okkar mönnum á hættusvæði. Ég segi ekki að þetta hafi verið þannig staða að Finnarnir hefðu geta tekið við boltanum við vítateig Íslands, farið í sánu, og svo haldið áfram með sókn sína en mikið ofboðslega fengu þær að gera bara nákvæmlega það sem að þær vildu úti á köntunum.

Það kom í bakið á okkur í markinu sem að Finnarnir skora, sigurmarkið á silfurfati. Leiðinlegt að segja þetta en maður beið eftir því að þetta myndi gerast. Við höfðum sloppið með skrekkinn í svipuðum aðstæðum áður

Við skulum ekki draga úr því hversu mikið áfall það er fyrir liðið að missa leiðtoga sinn af velli í hálfleik, Glódísi Perlu einn besta varnarmann í heimi. Sem betur fer er hnéð ekki að angra hana heldur maginn þó maður óski engum að eiga við magakveisu. Vonandi fyrir Ísland og framhald okkar á mótinu nær hún heilsu fyrir næsta leik á sunnudaginn. Það segir mikið um Glódísi að hún hafi spilað þennan leik og reynt eftir fremsta megni að komast í gegnum hann þjáð. Hún er til í að leggja allt í sölurnar.

Áður en að Finnar skora markið missum við Hildi Antonsdóttur af velli með rautt spjald, við fyrstu sýn telur maður um rétta ákvörðun að ræða en það segir mikið um frammistöðu Íslands að leikur liðsins varð öflugri einum manni færri.

Hvað nú? Norðmenn unnu Sviss í hinum leik riðilsins í kvöld og mætast því tvö stigalausu lið riðilsins á sunnudaginn í Bern þegar að Sviss og Ísland eigast við. Það er hægara sagt en gert að ná í sigur gegn gestgjöfunum sem geta treyst á stuðning mörg þúsunda svissneskra stuðningsmanna úr stúkunni en er það ekki bara akkúrat rétta svarið í þessari stöðu? 

Stelpurnar vita það manna best að þær geta mun betur. Nú þarf að sýna það svo að draumurinn um sæti í átta liða úrslitum lifi. Þetta verður erfitt en miði er möguleiki.