Varhugaverð sjónarmið eða raunsæ leið? Eggert Sigurbergsson skrifar 2. október 2025 10:30 Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Mest lesið Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson Skoðun Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun Forgangsröðunarskuld Brynjar Karl Sigurðsson Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ég vil breytingar Kristín Soffía Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þegar almenningsálit er lesið sem umboð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Hættið að rukka vangreiðslugjald! Breki Karlsson,Runólfur Ólafsson skrifar Skoðun Heimsmynd byggð á öðrum fætinum Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hækkum endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu iðnaðarmanna Jón Sigurðsson,Pétur H. Halldórsson skrifar Skoðun Forgangsröðunarskuld Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerist þegar gervigreind mætir raunveruleikanum? Björn Thor Stefánsson,Kristján Sölvi Örnólfsson,Oliver Sanchez,Viktor Már Guðmundsson skrifar Skoðun Erum við í djúpum skít? Jón Pétur Wilke Gunnarsson skrifar Skoðun Auglýst eftir heimili á Facebook Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Félagsleg hjálp sem sviptir fátækasta fólkið sjálfsbjörg Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Er atvinnulífið að misnota heilbrigðiskerfið? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Traust verður að endurspeglast í framkvæmd Sandra B. Franks skrifar Skoðun Það er leikur að læra fyrir suma Aðalheiður M. Steindórsdóttir skrifar Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Ég vil breytingar Kristín Soffía Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvert var samkomulagið? Geir Finnsson skrifar Skoðun Ísland á krossgötum Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar Skoðun Eyðilegging Vélfags Sigurður G. Guðjónsson skrifar Skoðun Menntastefna á finnskum krossgötum Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Viðreisn vill evrópskt sambandsríki Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Fyrirsjáanleiki í frístundastarfi Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Bessastaðaboðskortin Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Niðurrif er fljótlegra en uppbygging Gunnþóra Halldórsdóttir skrifar Skoðun Þegar fagleg auðmýkt víkur fyrir ofurhetjublæti Lára S. Benjnouh skrifar Skoðun Hugleiðing um hernað Ámundi Loftsson skrifar Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar Skoðun Golfvöllur er heilsuauðlind Steinn Baugur Gunnarsson skrifar Skoðun Farsæld barna kemur ekki af sjálfu sér Birgir Örn Guðjónsson skrifar Skoðun Íþróttasukk Grímur Atlason skrifar Skoðun Skipulagt svelti í framhaldsskólum Guðjón Hreinn Hauksson skrifar Sjá meira
Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Skoðun Hækkum endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu iðnaðarmanna Jón Sigurðsson,Pétur H. Halldórsson skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar gervigreind mætir raunveruleikanum? Björn Thor Stefánsson,Kristján Sölvi Örnólfsson,Oliver Sanchez,Viktor Már Guðmundsson skrifar
Skoðun Hvað önnur lönd gera í húsnæðiskreppu – og hvað Ísland gerir ekki Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Íslenska velsældarhagkerfið: Stefnumörkun, áskoranir og tækifæri Soffia S. Sigurgeirsdóttir,Dóra Guðrún Guðmundsdóttir,Elva Rakel Jónsdóttir skrifar
Skoðun Börnin eiga að fá aðstoð strax og sínu umhverfi, ekki seinna og ekki annars staðar Valný Óttarsdóttir skrifar