Orð ársins Berglind Guðmundsdóttir skrifar 5. janúar 2026 12:30 Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Sjá meira
Ég spái mikið í orðum. Ég err samt enginn íslenskufræðingur og sletti kannski vel yfir meðallagi. En ég er hrifin af fallegum orðum og hrífst af því þegar talað er fallegt mál. Um daginn heyrði ég til dæmis orðið gáruáhrif. Það var svo sem ekki í fyrsta skipti sem ég heyri það orð, en samhengið var fallegt og ég fann hvernig það gróf sig inn. Svona gott fyrir hjartað. Orð geta skapað jákvæða tilfinningu og orð geta látið okkur líða vel. Orð hafa gáruáhrif og hvernig við notum þau getur síðan haft jákvæð, eða minna jákvæð, áhrif á líf okkar. Sem hefur svo áhrif á þau sem eru í kringum okkur, síðan á þau sem eru í kringum þau og svo koll af kolli. Með þetta í huga gat ég ekki annað en orðið fyrir vonbrigðum þegar ég sá þau tíu orð sem RÚV bauð landsmönnum að kjósa sem Orð ársins 2025. Orð eins og bikblæðing, græna gímaldið, gjaldskylda, málþóf, símabann, tollastríð og þjóðernishreinsanir. Vissulega eitthvað sem var mikið í fréttum. En segir þetta ekki meira um áherslur fjölmiðla heldur en okkur sem samfélag? Ég hefði persónulega svo gjarnan viljað sjá fleiri falleg orð á þessum lista, eins og samkennd, kærleikur, lífsgleði, stuðningur, samstaða, hugrekki og friður, svo ég nefni einhver dæmi. Því við þurfum á fallegum orðum að halda, nú sem aldrei fyrr. Við þurfum líka fleiri fréttir af hetjum samtímans. Af fólkinu sem gerir samfélagið okkar betra með einum eða öðrum hætti. Og þar er svo sannarlega af nægu að taka. Þetta er bara spurning um hvert við viljum beina athygli okkar. Getum við, sem samfélag, sett okkur það markmið að fjölga fallegum orðum fyrir árið 2026? Höfundur er í stjórn Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar