Þúsund klifurbörn í frjálsu falli Róbert Ragnarsson skrifar 20. janúar 2026 07:03 Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Forsvarsfólk Klifurfélagsins hefur lagt fram metnaðarfulla og raunhæfa áætlun um uppbyggingu á aðstöðu sinni en starfsemin er dreifð á á þrjá mismunandi staði í dag, með tilheyrandi óhagræði fyrir börn, foreldra, þjálfara og sjálfboðaliða. Þetta fyrirkomulag eykur kostnað og skutl, flækir skipulag og dregur úr samfellu í starfinu. Þetta þarf ekki að vera svona. Klifur er ekki jaðaríþrótt. Klifurfélagið er með afreksíþróttastarf sem hefur skilað Norðurlandameistaratitli og heldur úti öflugu barna- og ungmennastarfi með gríðarlegt forvarnargildi. Aðstaða þeirra er hins vegar á jaðrinum. Tímabundin, þröng og ótrygg. Það er einfaldlega óásættanlegt. Félagið hefur verið starfandi í rúm 20 ár. Við stofnun voru félagsmenn 19, en eru í dag um 2.500 og þar af eru nærri 1.000 börn. Íþróttagreinar sem áður voru kallaðar jaðaríþróttir, eins og klifur, hjólabretti og fleiri einstaklingsmiðaðar greinar, eru í dag að ná til stórs hóps barna og ungmenna. Þetta eru íþróttir sem höfða sérstaklega til þeirra sem finna sig síður í hópíþróttum. Þau þurfa betri aðstöðu. Íþróttir barna og ungmenna hafa fyrir löngu sannað gildi sitt sem hornsteinn forvarna, lýðheilsu og félagslegrar þátttöku. Þar hafa íslensk sveitarfélög staðið sig vel, en framlög sveitarfélaganna til íþrótta- og æskulýðsmála eru með því hæsta í heiminum. Reykjavíkurborg á stóran þátt í því, og á hrós skilið. Íþróttagreinar sem ná til þúsund barna eiga skilið stöðugan rekstrargrundvöll, viðunandi aðstöðu og raunverulegan stuðning til framtíðar. Það er brýnt að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu, og Reykjavíkurborg sérstaklega, mæti þessum greinum. Forvarnargildið er ótvírætt. Börn sem tilheyra félagsskap og stunda reglubundna hreyfingu glíma síður við áhættuhegðun. Fjárfesting í fjölbreyttu íþróttastarfi barna er því ekki kostnaður, hún er sparnaður til framtíðar. Nú er komið að borginni og sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu að bregðast við af ábyrgð. Sem leiðtogi Viðreisnar í Reykjavík mun ég beita mér fyrir því að aðstaða fyrir klifur og aðrar sambærilegar greinar verði bætt. Það er í anda Viðreisnar að tryggja valfrelsi. Að börn og ungmenni hafi raunverulega möguleika til að velja sér íþróttir og frístundir sem henta þeim. Höfundur er stjórnmálafræðingur Msc og frambjóðandi í 1. sæti í prófkjöri Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar