Borgin sem við byggjum er borg allra Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar 20. janúar 2026 16:31 Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heiða Björg Hilmisdóttir Borgarstjórn Samfylkingin Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender Skoðun Skoðun Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Framtíðin er ekki eins og hún var einu sinni. Þessi gamli orðaleikur hefur sjaldan hitt jafnvel og nú. Það er svo ótrúlega margt að gerast í heiminum í dag sem ekkert okkar óraði fyrir að gæti gerst. Innrásarstríð frá nágrannaþjóð, gamlir bandamenn verða ógn, almenningur berst gegn ofbeldi yfirvalda á sama tíma í miðausturlöndum og Ameríku. Vettvangur átakanna eru borgir. Endastöð þeirra sem flýja átök og lífshættu í sínu heimalandi eru borgir eða sveitarfélög í nýju landi. Það eru innviðir þeirra sem móta líf fólksins sem byggir upp á nýjum stað. Borgir heimsins eiga hver sinn persónuleika og einkenni sem gerir þær heillandi í margbreytileika sínum. Ekkert er þar hoggið í stein. Það sem eitt sinn var er annað í dag. Það er þessi breytileiki sem laðar að sér ólíka einstaklinga, fjölskyldur ýmist til búsetu, upplifana eða ferðalaga. Og það eru eiginleikar þeirra sem ráða því hvort fyrirtæki hefji þar starfsemi og skapi störf, bæti lífsskilyrði, fari í samkeppni, efli markaðinn og fjölgi tækifærum kynslóða sem mæta á svæðið hver á eftir annari. Fyrirtækin, skólarnir, íþróttafélögin, stofnanirnar og hverfin; öll þessi endalausa flóra verður að lykt, hávaða, lífi. Verður svo að blóðrás samfélags sem er eins og lífvera þar sem óteljandi kerfi verða að virka svo að hægt sé að fjölga, stækka og lifa. Til þess að vaxa og dafna þarf Reykjavík súrefni. Það verður að vera vinna. Fólk þarf að sjá tækifæri í því að stofna fyrirtæki, afla sér menntunar, bjóða þjónustu, stunda frístundir. Við þurfum öll að finna að þetta er okkar borg. Við tilheyrum öll. Ég trúi því að mín pólitík, mín stefna, sé það sem íbúar Reykjavíkur þurfa á að halda. Ég er jafnaðarmaður. Ég veit að aðrir eru því ósammála og ég er þeirrar einlægu skoðunar að samkeppni hugmyndanna um hvað er best og rétt að gera næst, sé það stjórnmálakerfi sem tryggir framfarir og lifsgæði. Ég hef aldrei litið svo á þau sem eru ekki með mér í stjórnmálaflokki séu óvinir mínir eða andstæðingar, heldur miklu frekar einstaklinga sem keppa að sama marki og ég. Betra samfélagi. Ef þau standa sig vel þá þarf ég að standa mig enn betur. Sú samkeppni er öllum til hagsbóta. Ég trúi því að velferð færi velmegun. Að borg þar sem öll tilheyra búi til fleiri tækifæri. Að það sé virðisaukandi fyrir okkur öll að tryggja að einstaklingar og fjölskyldur á jaðrinum séu dregin inn í hringamiðju samfélagsins og gerð að þátttakendum. Að rétt sé að nýta verkfæri samfélagsins, fjármuni, stofnanir og reglur til að jafna kjörin. Valdefla þau sem minnst hafa handa á milli og hjálpa til þátttöku. Það gagnast á endanum okkur öllum. Hamingjusamt fólk skapar hamingjusama borg. Hamingjusöm borg laðar að sér tækifæri, vex og dafnar. Það er sú borg sem við byggjum öll saman. Höfundur er borgarstjóri.
Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender Skoðun
Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar
Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender Skoðun