Af hverju ætti ungt fólk að flytja heim eftir nám? Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar 23. janúar 2026 08:46 Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Ég fékk spurningu um daginn sem hefur setið í mér: „Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim eftir nám? “ Ég hef verið í þessum sporum en fyrir rúmum 10 árum lauk ég námi í alþjóðasamskiptum frá Columbia háskóla í New York. Í grunninn held ég að allflesta Íslendinga langi heim aftur – en spurningin er hvort tækifærin séu til staðar. Hér eiga mörg okkar fjölskyldu og bakland auk þess sem við erum vön velferðarkerfi sem grípur og styður. Eitthvað sem ég upplifði að væri ekki sjálfgefið í Bandaríkjunum. Leikskólar, almennir grunnskólar og jafnt aðgengi að heilbrigðisþjónustu eru grundvallarstoðir sem gera Ísland að eftirsóknarverðum stað til að búa á. Eru velferð og fjölskylda nóg? Velferð og fjölskylda eru samt ekki nóg. Það þurfa líka að vera tækifæri til staðar til að nýta menntun og hæfni. Þetta á auðvitað ekki bara við fólk sem hefur lært erlendis heldur væri það öllum til hagsbóta að hér væri fjölbreyttari atvinnustarfsemi, fleiri alþjóðleg fyrirtæki og meiri nýsköpun. Í fyrra var samþykkt af Alþingi borgarstefna sem hefur það að markmiði að höfuðborgarsvæðið starfi sem ein heild í alþjóðlegri samkeppni um fólk, fyrirtæki og fjárfestingu. Sú stefna verður ekki að veruleika af sjálfu sér. Hún kallar á forystu borgarstjórnar Reykjavíkur, skýra framtíðarsýn og aðgerðir sem skapa umhverfi þar sem fyrirtæki geta vaxið og nýsköpun dafnað. Höfuðborgarsvæðið sem ein heild Ég hef mikla trú á Reykjavík. Já, við erum lítið land og einangruð eyja en við erum í nútímanum með internet og góðar tengingar í gegnum flug og hafnir. Borgarstjórn Reykjavíkur ætti alltaf að hafa hugann við það hvernig hægt er að efla höfuðborgarsvæðið sem eina heild. Það hefur stækkað mjög og telur nú ekki bara nágrannasveitarfélögin heldur einnig áhrifasvæðið sem teygir sig á Selfoss, Akranes og Reykjanesið. Uppbygging spennandi höfuðborgar sem laðar til sín fyrirtæki og fjárfestingu krefst góðrar samvinnu allra þessara sveitarfélaga þegar kemur að skipulagi, samgöngum og uppbyggingu innviða. Þar væri skynsamlegt að móta sameiginlega þróunaráætlun fyrir allt svæðið. Forystuhlutverk Reykjavíkur er ótvírætt. Sem höfuðborg ætti hún að ganga á undan með því að létta kerfið þar sem það er of þungt, styðja við frumkvöðla og fyrirtæki í vexti og senda skýr skilaboð um að hér sé stöðugleiki, hæft fólk og samfélag sem vill vaxa. Opinber forysta á ekki bara að bregðast við þróun heldur setja skýr markmið og byggja umgjörð þar sem ný tækifæri geta orðið til. Spennandi Reykjavík Ég lít ekki á velferð og atvinnulíf sem andstæður. Þvert á móti. Öflug verðmætasköpun er forsenda þess að við getum staðið undir sterku velferðarkerfi. Þetta sama velferðarkerfi er svo það sem gefur fólki jafnt færi á að taka þátt, skapa og leggja sitt af mörkum til samfélagsins. Þegar ég sjálf stóð frammi fyrir vali eftir nám kaus ég fjölskyldu og öryggi. Ég var að eignast börn og hér var fæðingarorlof, leikskólar og almennar sjúkratryggingar. En ég hefði líka viljað sjá fleiri og fjölbreyttari störf í alþjóðlegu umhverfi. Valið á ekki að vera annað hvort. Í Reykjavík höfum við fulla burði til að vera spennandi á öllum sviðum – með sterka velferð, fjölbreytt samfélag og gróskumikið atvinnulíf. Höfundur gefur kost á sér í 2. sæti í forvali Samfylkingarinnar vegna borgarstjórnarkosninga.
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun