„Er eðli­legt að kyn­líf taki af mér stjórn og að ég sé upp­tekinn af kyn­lífi flesta daga?“

Þú ert ekki einn um að hafa áhyggjur af því hvort þín kynhegðun eða kynferðislegur áhugi sé eðlilegur. Í hverri viku fæ ég spurningar frá fólki sem hefur áhyggjur af því hvort klámáhorf, fantasíur, kynferðislegur áhugi eða kynhegðun þeirra sé í lagi. Stundum er klámáhorf að trufla kynlíf í sambandi, stundum hefur fólk áhyggjur af því hvort það megi fantasera um ákveðna hluti og stundum upplifir fólk sig ekki hafa fulla stjórn á sinni kynhegðun.

Hvað er eðlilegt og hvenær er kynhegðun orðin að vanda?

Stór partur af minni vinnu er að gefa fólki leyfi til að vera það sjálft og njóta þess að stunda það kynlíf sem það vill stunda. Oft hefur fólk áhyggjur af því að það sé að gera eitthvað rangt þegar það er alls ekki raunin. Til dæmis skammast fólk sín fyrir fantasíur, langanir, blæti eða kink.

Mikilvægt er því að greina vel stöðuna því slíkar áhyggjur benda ekki endilega til þess að vandi sé til staðar. Stundum getur gömul skömm eða ótti við að vera ekki í norminu haft þau áhrif að fólk leyfir sér ekki að njóta þess sem kveikir í þeim. Í þeim tilfellum felst vinnan í því að draga úr skömm og finna leiðir til að upplifa það sem viðkomandi hefur áhuga á, á eins öruggan máta og hægt er.

Þó er ákveðinn hópur sem er að takast á við stjórnleysi þegar það kemur að kynlífi eða klámáhorfi, á ensku er talað um out of control sexual behavior. Þá er kynhegðunin eitthvað sem viðkomandi hefur ekki lengur fulla stjórn á. Oft lýsir þessi hópur þráhyggjukenndum hugsunum um kynlíf eða klám, að eiga erfitt með hætta þeirri kynhegðun og jafnvel að þessi hegðun hafi verulega neikvæð áhrif á líf þeirra og/eða nánustu fjölskyldu.

Á Íslandi er úrræði fyrir þau sem hafa áhyggjur af sinni kynhegðun. Hjá Taktu skrefið starfa sálfræðingar með sérþekkingu á þessu sviði.

En aftur að spurningunni!

Mörg sem hafa gengið í gegnum skilnað tengja við það að finnast gaman að vera einhleyp/ur/t á ný. Að geta aftur leyft sér að daðra við og stunda kynlíf með nýju fólki. Það er alls ekki óeðlilegt að vilja vera kynferðislegur með öðru fólki eftir skilnað en það er ýmislegt í spurningunni sem bendir til þess að þú hafir sjálfur áhyggjur af þinni stöðu.

Þegar þú lýsir því að kynlíf með nýjum konum bitni á getunni til að tengjast eða stofna til nýrra sambanda, að þú upplifir þig ekki lengur hafa fulla stjórn og finnur að þetta er farið að taka mikinn tíma frá þér í daglegu lífi, þá eru það merki sem vert er að taka alvarlega. Það er eitt að hugsa um kynlíf reglulega en annað þegar þú ert orðinn upptekinn af því alla daga.

Lesa má fyrri pistla Aldísar hér. 

Þú ert búinn að koma auga á vandann. Þá er næsta skref að skoða hvað þú vilt gera. Fyrst gæti verið gott að prófa að setja þessari kynhegðun mörk sjálfur. Hvað gerist ef þú tekur pásu frá því að heyra í nýjum konum? Það getur verið að þú sért að forðast aðra líðan með því að fylla dagana af hugsunum um kynlíf.

Þegar við stöldrum við og vinnum með þá líðan sem við höfum verið að forðast getur verið að þörfin fyrir kynlíf með nýjum konum minnki. Það væri líka gott að setja meiri fókus á aðra hluti sem gefa þér gleði. Á hverjum degi væri þá hægt að plana eitthvað sem veiti þér ánægju. Það er þitt að komast að því hvað það gæti verið. Hreyfing, dans, vinir, áhugamál?

Ef þér gengur ekki vel að setja þessari kynhegðun mörk hvet ég þig til að leita þér aðstoðar.

Gangi þér vel <3