Eru íþróttamenn heimskir? Gunnar Björgvinsson skrifar 29. janúar 2026 11:45 (English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo Skoðun Skoðun Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
(English below) Þegar íþróttamenn vinna leik, ég tala nú ekki um mót, þá fagna þeir einsog þeir séu bestir í heimi eða betri en andstæðingurinn. En þess ber að geta að þeir geta verið verri manneskjur en mótherjinn að öllu öðru leyti en því að þeir hafa unnið hann í boltaleik, en maður gæti oft haldið af fögnuðinum að dæma að þeir hafi leyst öll vandamál mannkynsins, í það minnsta. Ég spyr því: Eru íþróttamenn heimskir? Lífið er leiðinlegra ef það er endalaus keppni. Það er enginn æðri eða óæðri en næsti maður að mínu áliti, þó ég væni ekki íþróttamenn um að aðhyllast slíkt umfram aðra. En almennt talað þá er gallinn við samkeppni sá að það eru sigurvegarar og taparar. Stundum á þetta við um heilu heimsálfurnar, t.d. Bandaríkin og Afríku - sigurvegari og tapari. Hvernig á t.d. Simbabve að keppa við Bandaríkin? Þeir eru langt á eftir í þróun. Þeir ríku verða ríkari....... E.t.v. væri heimurinn betri ef það væri meiri samvinna og minni samkeppni En ef fólk hefur þörf fyrir samkeppni þá er ég með hugmynd en hún er sú að Ríkið stofnaði hin ýmsustu fyrirtæki og færi í samkeppni við einkafyrirtækin. Þá væri þeim sem hefðu áhuga og getu til að stofna fyrirtæki, það frjálst eftir sem áður, en ef ríkið hagnaðist á sínum rekstri, gæti mögulega orðið sanngjarnari skipting auðs í heiminum. Það skal tekið fram að höfundur er ekki á móti íþróttum og finnst sjálfsagt að fólk starfi við íþróttir, sérstaklega ef það hefur gaman af því. Höfundur er pistlahöfundur, tónlistarmaður, öryrki of efnafræðingur að mennt B.Sc. Are athletes stupid? When athletes win a game, not to mention a tournament, they celebrate as if they are the best in the world or better than their opponent. But it should be noted that they can be worse people than their opponent in every other aspect than the fact that they have won them in a ball game, but one could often think from the celebration that they have solved all the problems of man kind, at least. I ask therfor: Are athletes stupid? Life is less fun if it is an endless competition. There is no one superior or inferior to the next person in my opinion, although I do not accuse athletes to support this more than others. But generally speaking the downside to competition is that there are winners and losers. Sometimes this applies to whole continents, for example the United States and Africa - winners and losers. How is, for example, Zimbabwe supposed to compete with the USA? They are far behind in development. The rich get richer....... Possibly the world would be a better place if there was more cooperation and less competition. But if people are in need for competition, then I have an idea, which is that the State should establish various companies and compete with the private companies. Then those who had interest and ability to start a company would still be free to do so, but if the state made a profit from its operations, there could possibly be a fairer distribution of wealth in the world. It should be noted that the author is not against sports and thinks it goes without saying for people to work in sports, especially if they enjoy it. The author is a chemist and musician.
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun